Alfons Flisykowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfons Flisykowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 września 1902
Goręczyno, Królestwo Prus, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 5 października 1939
Gdańsk, Wolne Miasto Gdańsk anektowane przez III Rzeszę
Przyczyna śmierci egzekucja
Zawód, zajęcie żołnierz zawodowy, urzędnik pocztowy
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

Alfons Flisykowski (ur. 22 września 1902 w Goręczynie, zm. 5 października 1939 w Gdańsku) – polski żołnierz zawodowy i urzędnik pocztowy. Dowódca obrony Poczty Polskiej w Gdańsku we wrześniu 1939.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa w Goręczynie

Urodzony w Goręczynie na Kaszubach, gdzie ukończył szkołę podstawową. Następnie uczęszczał do gimnazjum w Kościerzynie, z którego został usunięty za przynależność do organizacji niepodległościowej. Później uczył się w prywatnej szkole w Gdańsku. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej (1919–1921) wstąpił na ochotnika do wojska i został ranny pod Ciechanowem. W 1922 odbył służbę wojskową w Centrum Szkolenia Łączności w Zegrzu, a następnie ukończył szkołę podoficerską w stopniu kaprala ze specjalnością telegrafisty.

Jego żoną była Maria Kozak, z którą ożenił się w 1935 roku. Miał dwójkę dzieci: córkę Henrykę oraz syna Andrzeja.

Poczta Polska w Gdańsku[edytuj | edytuj kod]

Po podjęciu pracy na Poczcie Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku, w latach 1934–1936 był naczelnikiem Urzędu Pocztowego Gdańsk 2 (na Dworcu Głównym), a następnie został przeniesiony do Dyrekcji Poczt i Telegrafów RP w Gdańsku, w stopniu podreferendarza w dziale pocztowym. Po wybuchu II wojny światowej bronił się wraz z pozostałymi pracownikami Poczty Polskiej. Po śmierci dowódcy ppor. Konrada Guderskiego został jego następcą. Przez kilkanaście godzin koordynował akcję obronną. Po poddaniu poczty uciekł wraz z grupą kolegów, jednak schwytano go i oddano w ręce Gestapo. Przez pięć tygodni był więziony na gdańskiej Biskupiej Górce, 5 października 1939 został rozstrzelany na gdańskiej Zaspie. Pośmiertnie, 1 września 1990 roku został odznaczony Krzyżem Walecznych. Został pochowany na cmentarzu na Zaspie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 408.
Grób Alfonsa Flisykowskiego na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mgr Elżbieta Bugajna, http://www.pitagoras.info/content/view/119/47/
  • „W pamięci córki. Z Henryką Flisykowską-Kledzik rozmawia Stanisław Pestka”, „Pomerania” nr 3 (227)/1991, s. 30–31 (tu data urodz. A. Flisykowskiego: 22 września 1902 r.).