Alfons II d’Este

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Alfons II d'Este)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfons II d’Este
ilustracja
Książę Ferrary i Modeny
Okres panowania od 1559
do 1597
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1533
Ferrara
Data i miejsce śmierci 27 października 1597
Ferrara
Ojciec Herkules II d’Este
Matka Renata Walezjuszka
Żona 1. Lukrecja Medycejska
2. Barbara Habsburżanka,
3. Małgorzata Gonzaga

Alfons d’Este (ur. 22 listopada 1533 w Ferrarze, zm. 27 października 1597 tamże) – książę Ferrary i Modeny w latach 15591597. Był najstarszym synem Herkulesa II d’Este i Renaty Walezjuszki (młodszej córki Ludwika XII i Anny Bretońskiej).

Jako młody człowiek walczył w armii Henryka II przeciwko Habsburgom. Wspierał sztukę i naukę - podobnie jak wszyscy jego przodkowie. Objął swoim mecenatem Torquata Tassa i Giovanniego Battistę Guariniego, zaś Luzzasco Luzzaschi służył na jego dworze jako organista.

W 1575 był kandydatem to tronu polskiego, popierał go Henryk III Walezy, a za jego sojuszników uchodzili również Zborowscy i Chodkiewiczowie. Również dla Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła była to kandydatura poważna, niemniej z racji popierania jej przez Chodkiewiczów nie do zaakceptowania[1]. Ostatecznie spośród Zborowskich za Alfonsem opowiedział się podczas głosowania w senacie jedynie Andrzej, marszałek nadworny koronny[2]. Kandydatura księcia Ferrary na króla polskiego rozpatrywana była również podczas elekcji w 1586 jednak nie miała ona większego poparcia[3].

Był trzykrotnie żonaty:

Sukcesja[edytuj | edytuj kod]

Żadne z małżeństw nie przyniosło Alfonsowi znanych potomków (nie posiadał również dzieci nieślubnych). Dlatego główna linia d’Este skończyła się po jego śmierci, w 1597. Rudolf II Habsburg - cesarz niemiecki uczynił spadkobiercą d’Este jego kuzyna - Cezara d’Este (1561−1628) - wojskowego. Ten utracił wkrótce Ferrarę i dalej rządził w księstwie Modeny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Grzybowski, Jan Zamoyski, Warszawa 1994, s. 67.
  2. S. Grzybowski, Jan Zamoyski, Warszawa 1994, s. 73.
  3. S. Grzybowski, Jan Zamoyski, Warszawa 1994, s. 200.


Poprzednik
Ercole II
Książę Ferrary i Modeny Następca
Cezar