Alfons VI Zwycięski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfons VI Zwycięski
ilustracja
król Portugalii
Poprzednik Jan IV Szczęśliwy
Następca Piotr II Spokojny
Dane biograficzne
Dynastia Bragança
Data urodzenia 21 sierpnia 1643
Data i miejsce śmierci 12 września 1683
Sintra
Ojciec Jan IV Szczęśliwy
Matka Ludwika de Guzman
Żona Maria Franciszka Sabaudzka

Alfons VI zwany Zwycięskim (port. Afonso VI o Vitorioso, 21 sierpnia 1643 - 12 września 1683) – drugi król Portugalii z dynastii Bragança od 6 listopada 1656 do 12 września 1667.

Zastąpił na tronie swego ojca Jana IV w 1656 w wieku 13 lat. Jego matką była Ludwika de Guzman, która de facto rządziła Portugalią jako regentka. W czasie jego rządów pobito Hiszpanów pod Ameixial 8 czerwca 1663 oraz Montes Claros 17 czerwca 1665, co w ostateczności doprowadziło do uznania przez Hiszpanię portugalskiej niepodległości 13 lutego 1668.

W koloniach Holendrzy zajęli w 1658 Jaffnapatam, ostatnią portugalską posiadłość na Cejlonie (dziś Sri Lanka). 23 czerwca 1661 Portugalia przekazała Anglii Bombaj i Tanger jako posag siostry króla, księżniczki Katarzyny poślubionej przez króla Anglii Karola II. W 1661 dzięki angielskiej mediacji Holandia uznała portugalską zwierzchność nad Brazylią w zamian za kontrolę nad Cejlonem.

W 1667 uległ naciskom żony Marii Franciszki Sabaudzkiej (1646-1683) oraz swego młodszego brata Pedro i zrzekł się tronu, po czym został zesłany na wyspę Terceira w archipelagu Azorów. Zdarzenia te spowodowane pogarszającym się stanem zdrowia psychicznego władcy zostały potem zatwierdzone przez Kortezy w 1668. Alfons zmarł w Sintrze 15 lat później.