Alfred Daun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred Daun
Ilustracja
Alfred Daun z wykonanym popiersiem Adama Mickiewicza przeznaczonym dla Husiatyna (ok. 1907)
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1854
Baranów
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1922
Kraków
Narodowość polska

Alfred Daun (ur. 14 stycznia 1854 w Baranowie, zm. 4 grudnia 1922 w Krakowie) – polski rzeźbiarz i pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początkowo uczył się w Bochni u Feliksa Hanusza. W latach 1873–1878 studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Walerego Gadomskiego. W latach 1881–1885 w Akademii Wiedeńskiej u Hellmera. W 1889 powołał go Jan Matejko na stanowisko profesora rzeźby w akademii krakowskiej. Od 1898 pracował w Szkole Przemysłu Artystycznego.

Autor rzeźb na krakowskich Plantach:

Ponadto jest autorem alegorii Muzyki, Opery i Operetki na elewacji Teatru Słowackiego w Krakowie, figury szarytki z dziećmi na gmachu, w którym obecnie znajduje się Akademia Ekonomiczna w Krakowie. Na murze klasztoru kapucynów znajduje się płyta przedstawiająca poświęcenie pałaszów przez Tadeusza Kościuszkę w 1794 r. Wspólnie z Michałem Korpalem tworzył również 45 rzeźb w Parku Jordana w Krakowie.

W swej twórczości łączył naturalistyczną formę z neoromantyczną ekspresją i nastrojem, ulegając później wpływowi modernizmu.

Do jego uczniów należeli: Bolesław Biegas właściwie Biegalski, Xawery Dunikowski, Tadeusz Breyer, Jan Szczepkowski.

Zmarł 4 grudnia 1922[1]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XIVb)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]