Przejdź do zawartości

Alfred Ohanowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Alfred Ohanowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

31 marca 1888
Lwów

Data i miejsce śmierci

21 marca 1984
Poznań

Senator III kadencji (II RP)
Okres

od 1930
do 1935

Przynależność polityczna

Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Alfred Ohanowicz (ur. 31 marca 1888 we Lwowie, zm. 21 marca 1984 w Poznaniu) – polski prawnik cywilista, profesor nauk prawnych, senator (1930–1935), działacz społeczności ormiańskiej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Alfred Ohanowicz urodził się w zamożnej, szlacheckiej rodzinie polskich Ormian, Józefa Klemensa Ohanowicza i Heleny z d. Prokopowicz[1]. 3 kwietnia 1888[2] został ochrzczony w obrządku ormiańsko-katolickim w katedrze ormiańskiej we Lwowie. Ukończył szkoły średnie w Złoczowie i Lwowie[3]. Filister honorowy Korporacji Masovia. W 1910 uzyskał stopień doktora prawa na Uniwersytecie Lwowskim i opublikował swoją pierwszą monografię Ciężary państwowe duchowieństwa w Polsce w drugiej połowie XV i początkach XVI wieku. W latach 1910–1919 pracował w Prokuratorii Skarbu, później Prokuratorii Generalnej RP we Lwowie. Brał czynny udział w obronie Lwowa w 1918.

Od czerwca 1919 był kierownikiem Katedry Prawa Cywilnego Uniwersytetu Poznańskiego. W latach (1928–1933) był członkiem Trybunału Kompetencyjnego. W latach 1930–1935 był senatorem III kadencji z ramienia BBWR.

3 maja 1928 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5].

We wrześniu 1939 aresztowany przez hitlerowców. W latach 1940–1944 przebywał w Warszawie, uczestnicząc w tajnym nauczaniu.

Od 1945 wykładał prawo cywilne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1945–1960 był dziekanem Wydziału Prawa Uniwersytetu Poznańskiego (od 1955 Uniwersytet im. Adama Mickiewicza). W 1965 uzyskał tytuł doktora honoris causa tej uczelni.

W latach 1958–1981 był redaktorem naczelnym „Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego”, a od 1982 – honorowy przewodniczącym komitetu redakcyjnego[6].

Został pochowany 26 marca 1984 na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 27 kw. 1/6/9)[7].

Wybrane publikacje

[edytuj | edytuj kod]
  • Współwłasność w prawie prywatnym austriackim (1916)
  • Niesłuszne wzbogacenie (1956)
  • Zbieg norm w polskim prawie cywilnym (1963)
  • Zobowiązania. Część szczegółowa (1956 i rozszerzone w 1964)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Alfred Ohanowicz na stronie Wiki.Ormianie (dostęp 12.11.2025)
  2. Wirtualne Archiwum Polskich Ormian, księga metrykalna katedralnej parafii orm.-kat. we Lwowie
  3. Piotr Majewski: Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik Biograficzny. Grzegorz Mazur (red.). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, tom IV M-P, 2009, s. 264. ISBN 978-83-7059-875-4.
  4. M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 175 „za zasługi na polu naukowem oraz w dziedzinie uporządkowania ustawodawstwa agrarnego”.
  5. Odznaczenia orderem Polonia Restituta. „Kurier Warszawski”. Nr 134, s. 16, 15 maja 1928. 
  6. Zbigniew Radwański: Alfred Ohanowicz Redaktor naczelny 1958–1981. repozytorium.amu.edu.pl. [dostęp 2015-12-01].
  7. Plan Poznania - Cmentarze [online], www.poznan.pl [dostęp 2022-05-27].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]