Alfred Windischgrätz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfred Windischgrätz, Alfred Windischgraetz (niem. Alfred Candidus Ferdinand Fürst zu Windisch-Graetz, Graf zu Egloffs und Siggen) (ur. 11 maja 1787 w Brukseli, zm. 21 marca 1862 w Wiedniu) – marszałek polny Armii Cesarstwa Austriackiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1804 służył w austriackiej armii. 9 grudnia 1826 został mianowany na stopień generała majora, a 30 marca 1833 na stopień marszałka polnego porucznika[1]. W 1832 był brygadierem, a od następnego roku dywizjonerem w Czechach z siedzibą w Pradze[2][3]. W 1848 stłumił powstanie w Pradze i rewolucję w Wiedniu. 17 października 1848 został mianowany na stopień marszałka polnego[1] i wyznaczony dowódcą wojsk działających przeciwko węgierskim powstańcom. W tym okresie jego żona padła ofiarą walki. Na jego rozkaz został rozstrzelany polski powstaniec, ks. Edward Jełowicki. 5 stycznia 1849 zajął z rąk powstańców Budapeszt, który następnie okupował, później pobił ich nad Cisą. Z powstańcami dowodzonymi przez Henryka Dembińskiego stoczył nierozstrzygniętą bitwę pod Kápolną. Po niepowodzeniach został odwołany 12 kwietnia 1849.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Militär-Schematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1843. (niem.)
  • Militär-Schematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1844. (niem.)
  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 3, red. Józef Urbanowicz, Warszawa 1971, s. 471.
  • Kronika Polski red. Andrzej Nowak, Warszawa 2000, s. 452.
  • Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.
  • Biogram w Encyklopedii Britannica (ang.)