Alfredo M. Bonanno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfredo M. Bonanno
Imię i nazwisko

Alfredo Maria Bonanno

Data i miejsce urodzenia

4 marca 1937
Katania

Zawód, zajęcie

myśliciel polityczny, aktywista polityczny, pisarz

Alfredo Maria Bonanno (ur. 4 marca 1937 w Katanii[1]) – włoski partyzant miejski, myśliciel polityczny, główny teoretyk insurekcjonizmu[2][3], radykalnego odłamu myśli anarchistycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach sześćdziesiątych wśród włoskich anarchistów pojawiła się tendencja, która nie identyfikowała się ani z bardziej klasyczną Włoską Federacją Anarchistyczną, ani z nastawionymi na platformizm GAAP (Gruppi Anarchici d'Azione Proletaria), a zaczęła organizować się w lokalne grupy, które kładły nacisk na akcję bezpośrednią, nieformalne grupy interesu i ekspropriację w celu finansowania działalności. To w tych grupach działał Bonanno, będący szczególnie pod wpływem praktyki hiszpańskiego anarchisty Josepa Faceriasa[4].

We wrześniu 1977 ukazała się książka Alfred M. Bonnano zatytułowana La gioia armata, która do dzisiaj uznawana jest za najważniejszą w jego twórczości. 30 listopada 1979 autor został skazany przez Sąd Apelacyjny w Katanii na półtora roku więzienia za podżeganie do buntu i wywrotową propagandę[5].

W 1993 Bonanno napisał For An Anti-Authoritarian Insurrectionalist International, w którym proponuje skoordynowane działania śródziemnomorskich bojowników po okresie rozpadu Związku Radzieckiego i wojnie domowej w byłej Jugosławii[6].

Bonanno był jednym z setek włoskich anarchistów aresztowanych w nocy 19 czerwca 1997, kiedy włoskie siły bezpieczeństwa przeprowadzały naloty na centra anarchistyczne i domy prywatne w całych Włoszech. Naloty miały miejsce po ataku bombowym 25 kwietnia 1997 na Palazzo Marino w Mediolanie, które miała przygotować grupa ORAI (Organizzazione Rivoluzionaria Anarchica Insurrezionalista). 2 lutego 2003 Bonanno został skazany na 6 lat więzienia oraz grzywnę w wysokości 2000 euro za napad z bronią w ręku i inne przestępstwa. Zarzuty te miały związek z tzw. „procesem Mariniego”, w którym włoscy anarchiści zostali skazani za przynależność do wywrotowej grupy zbrojnej, której liderem ideologicznym był właśnie Bonanno[7].

4 października 2009 Bonanno został aresztowany wraz z greckim anarchistą Christosem Stratigopolousem w Trikala w środkowej Grecji pod zarzutem dokonania napadu z bronią w ręku na miejscowy banku. W samochodzie znaleziono 46 900 euro w gotówce. 22 listopada 2010 Bonanno został skazany na 4 lata i natychmiast zwolniony z więzienia (spędził tam około roku i miał wtedy ponad 70 lat)[4]. Stratigopolous został skazany na 8 lat i 9 miesięcy z możliwością zwolnienia pod koniec 2011.

13 grudnia 2013 Bonanno odmówiono wjazdu do Chile. Planował tam uczestniczyć w serii konferencji. Przyleciał do Chile liniami Sky Airlines z Argentyny. Chilijska policja argumentowała swoją decyzję kryminalną przeszłością Bonanno[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Terrorismo. Arrestato in Grecia l'anarchico Alfredo Bonanno per rapina, Blitz quotidiano, 2 października 2009 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-04] (wł.).
  2. NEWS FROM CORPORATE WATCH, Freedom News, 13 lutego 2015 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-04] (ang.).
  3. Miguel Amorós, Anarquía profesional y desarme teórico. Sobre insurrecionalismo [zarchiwizowane z adresu 2021-01-04] (hiszp.).
  4. a b Gustavo Rodríguez, Vivir la Anarquía .Artículo en solidaridad con Alfredo Bonanno y Crhistos Stratigopoulos - Hommodolars.org, hommodolars.org, 2009 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-28] (hiszp.).
  5. Alfredo M. Bonanno, La gioia armata, 2013 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-17] (wł.).
  6. Alfredo M. Bonanno, For An Anti-authoritarian Insurrectionalist International, The Anarchist Library, 1993 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-11] (ang.).
  7. Anarchici, un ergastolo e sette condanne, La Repubblica, 2003 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2018-11-16] (wł.).
  8. PDI impide ingreso a Chile a reconocido pensador anarquista italiano - El Mostrador, elmostrador.cl, 12 lutego 2017 [dostęp 2021-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-12] (hiszp.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]