Alicja Patey-Grabowska
Alicja Patey-Grabowska (ur. 24 lipca 1937 w Warszawie) – polska poetka, tłumaczka, autorka sztuk scenicznych i utworów dla dzieci, krytyk literacki[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Kazimierza Romana Grabowskiego, psychologa, nauczyciela (zginął w Katyniu[2][3]), i Stanisławy z domu Stec, nauczycielki[4].
Podczas okupacji niemieckiej przebywała w Warszawie, także w czasie powstania warszawskiego[4].
Po powstaniu warszawskim przeszła obóz Dulag 121 w Pruszkowie[5], skąd z rodziną (matka, babka i brat Wojciech) wywieziona została do wsi Ochotnik pod Łodzią. Od roku 1946 mieszkała w Ożarowie Maz., gdzie jej matka pracowała jako nauczycielka matematyki. Do liceum Alicja uczęszczała we Włochach, gdzie uzyskała świadectwo maturalne. Następnie studiowała na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Po uzyskaniu w 1961 magisterium pracowała początkowo jako instruktorka do spraw kultury w Młodzieżowym Domu Kultury w Warszawie, a następnie jako wykładowca-konsultant literatury polskiej w oświacie dla dorosłych, m.in. w Technicznych Zakładach Naukowych w Warszawie[4].
Debiutowała w 1961 r. wierszami W lesie, Marcowe gody, Rozstaje i Paradoks w Almanachu Młodych, a w 1969 r. wydała pierwszy zbiór poezji pt. Z kręgu[1]. Była członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy. W latach 1961–1963 należała do kręgu sympatyków Zespołu Literackiego „Grupa Warszawska”. Utwory poetyckie, recenzje, a także przekłady (z języka serbsko-chorwackiego, ukraińskiego, serbołużyckiego, rosyjskiego, niemieckiego i francuskiego) publikowała m.in. w czasopismach „Tygodnik Kulturalny” (1962–1970), „Kultura” (1966–1987), „Barwy” (1969–1987), „Głos Nauczycielski” (1971–1979), „Życie Literackie” (1975–1979, 1982, 1986–1987) i „Kierunki” (1980–1986, 1988–1989). W latach 1978–1980 prowadziła dział recenzji w piśmie „Gromada – Rolnik Polski”, w latach 1986–1987 redagowała dział poezji i prowadziła porady z zakresu kultury języka w czasopiśmie „Spółdzielczość w Szkole”. Od 1993 należała do zespołu redakcyjnego miesięcznika Stowarzyszenia Civitas Christiana pt. „Integracje”[4].
Była członkiem Związku Literatów Polskich (1977–1990), od 1980 - członkiem Oddziału Polskiego Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC) i Mazowieckiego Towarzystwa Kultury. W 1989 została honorowym członkiem korespondentem Międzynarodowej Akademii Literatury, Sztuki i Nauki „Di Pontzen” w Neapolu. W 1999 została członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[4].
Alicja Patey-Grabowska jest propagatorką polskiej poezji w kraju i zagranicą[6]: wygłaszała referaty o polskiej poezji (z uwzględnieniem poezji kobiet), m.in. w Londynie, Rydze, Meersburgu, Petersburgu[3]. Występowała na spotkaniach autorskich[7][8] i przeprowadzała warsztaty literackie dla różnych odbiorców: w bibliotekach, szpitalach, domach dziecka[6], udziela się charytatywnie[9].
W 1958 zawarła związek małżeński z Tadeuszem Patey, architektem (rozwód 1971). Syn Mariusz Bernard Patey – fizyk, ekonomista, publicysta. Drugim mężem (od 1978) był lekarz onkolog i genetyk prof. Jan Steffen (zm. 2009)[10], następnie wyszła za mąż za lekarza i poetę Krzysztofa Saturnina Schreyera[11].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Tomiki wierszy
[edytuj | edytuj kod]- Z Kręgu (1969)
- Adam – Ewa
- Oto ja – Kobieta
- Drzewo od wewnątrz
- Rana ziemi
- Zwierzyniec (bajki, satyry, epigramy)
- Oda do ciała
- Wiersze
- Znamię czasu
- Opowiedz miłość
- Ku pamięci
- Rozum i serce
- Imiona miłości
- Kwiaty z ognia[12]
- Znaki zodiaku: miłość pisana wierszem, współautor Krzysztof Saturnin Schreyer, Oficyna Wydawnicza NTE; zbiór poezji (2019)
- Poezje wybrane (2020)
- Szept Gai (2022)
Książki dla dzieci
[edytuj | edytuj kod]- Kołysanka
- Przygody kropelki
- Przed snem
- Wieczór Wigilijny (proza)
- Przygody lalki Babi i pajacyka Koko (proza)
- Przedziwna historia o skrzatach, elfach, trollach (proza)
- Pory roku
- Zapach akacji
- Czy słoń to koń
- Zwierzątkowo (wiersze)
Proza
[edytuj | edytuj kod]- Poetki Syreniego Grodu (2021) – praca biograficzno-literacka
- Kochać – zapomnieć? (2022) – powieść
- W lustrze na opak (2025) – opowiadania, groteski, satyry
Sztuki teatralne
[edytuj | edytuj kod]- Ściana Przykazania (współautor S. Załuski) pseud. Aleksander Gray, wydane pod wspólnym tytułem Mur (1995)
Antologie
[edytuj | edytuj kod]- Ja i Ty – wiersze miłosne polskich poetek współczesnych
- W imię miłości – wiersze polskich poetek od XIX do 1996 r.
- Krzyk o świcie – wiersze katyńskie (współautor S. Melak) 1992 r.
Wiersze Alicji Patey-Grabowskiej figurują w antologiach: niemieckiego tłumacza Karla Dedeciusa (1991 r.); włoskiej tłumaczki Ireny Conti (1990 r.); francuskich tłumaczy Jean Paul Mestas (2002 r.) i Bruno Durocher (2004 r.), Japonki Miki Tsukada (1993 r.) oraz w antologiach: greckiej, bułgarskiej, japońskiej, a także w pismach literackich w językach: angielski, albański, ukraiński, białoruski, rosyjski, portugalski.[potrzebny przypis]
Przekłady
[edytuj | edytuj kod]- D.Neumann: Botschaften der Liebe. Gedichte. Orędzia miłości. Wiersze (Warszawa, Grapio 2001, 95 s.);
- J.P. Mestas: Długo potem. Longtemps apres. Wiersze (Warszawa, Grapio 2004, 60).
Partytury z muzyką
[edytuj | edytuj kod]Zbigniew Bargielski do wierszy Alicji Patey-Grabowskiej:
- 4 pieśni miłosne (na fortepian i mezzosopran, tłumaczenie na język niemiecki – I. Schmidt, 1975): Oto ja, kobieta, Gdy wyłuskasz, W kręgu, Matka (1969–1972)[13]
- W kręgu zespół kameralny (PWN 1975)
- 2 pieśni miłosne: Adam-Ewa, Akt strzelisty (1989)[14]
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- 1975 – III nagroda równorzędna w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk na sztukę teatralną o tematyce morskiej za Ścianę (1975)[15]
- 1989 – „Srebrny Wieniec” - nagroda przyznana przez Międzynarodową Akademię Literatury, Sztuki i Nauki „Di Pontzen” w Neapolu[3]
- 1989 – I nagroda za sztukę teatralną Ściana przyznana przez Pałac Pod Baranami w Krakowie (wsp. S. Załuski).
- 1996 – Tytuł „Wielkiej Damy Poezji” i profesora przyznane przez międzynarodową Akademię Literatury i Sztuki „La Crisalide” we Włoszech[3]
- 1997 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości literackiej z uwzględnieniem twórczości dla dzieci[3]
- 2004 – Nagroda Prix Europa za wiersz Dans un miroir.
- 2014 – Wyróżnienie za poemat Pax domine przyznana przez American Poets Academy.
- 2018 – Nagroda im. Witolda Hulewicza[16]
- 2022 – Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[17]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Alicja PATEY-GRABOWSKA | Stowarzyszenie Pisarzy Polskich [online], sppwarszawa.pl [dostęp 2021-12-17].
- ↑ Muzeum Katyńskie – Szczegóły [online], www.muzeumkatynskie.pl [dostęp 2016-01-09].
- ↑ a b c d e Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne Spółka Akcyjna, 1999, s. 275-276. ISBN 83-02-07446-2.
- ↑ a b c d e Barbara Marzęcka, Patey-Grabowska Alicja – Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-10-10].
- ↑ Legitymacja Osób Represjonowanych B23611/KT13479
- ↑ a b Wiesława Papierska. Biblioteka w szkole. „Miesięcznik nauczycielski bibliotekarzy”, s. 10. Agencja "SUKURS".
- ↑ Monika Tarka-Kilen, XXVI Ciechanowska Jesień Poezji [online], Scena Kultury, 10 października 2021 [dostęp 2021-12-17] (pol.).
- ↑ Historia – Gminna Biblioteka Publiczna – Kulturoteka w Cegłowie [online], ceglow.naszabiblioteka.com [dostęp 2021-12-17] (pol.).
- ↑ 8 Maja 2018, Relacja z Przekazania Paczek Ukraina “Polacy Kresowym Straceńcom” | Stowarzyszenie Łagierników Żołnierzy Armii Krajowej [online] [dostęp 2021-12-17].
- ↑ Alicja Patey-Grabowska-Steffen, Rozum i serce, Kielce 2010, passim.
- ↑ Mieczysław Chruściel, Miłość po południu, „Vox Medici”, listopad 2021, s. 24.
- ↑ Maria Jentys-Borelowska, Migotania w. 3, 2015.
- ↑ Zbigniew Bargielski | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2021-12-17] (pol.).
- ↑ Zbigniew Bargielski, Polska muzyka wokalna, Wydawnictwo Muzyczne Agencji Autorskiej, 1989.
- ↑ Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 179, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-10].
- ↑ X X I I I – Witold Hulewicz [online] [dostęp 2021-12-17] (pol.).
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2025-10-10].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna witryna autorska. patey-grabowska.pisarze.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)].
- A.P.Grabowska w bazie Polskiej Bibliografii Literackiej
- A. Patey-Grabowska. Stowarzyszenie pisarzy polskich
- A. Patey-Grabowska. W karnawałowym tramwaju. Interpretacja wiersza