Alicja Patey-Grabowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alicja Patey-Grabowska (Steffen)poetka, tłumaczka, autorka sztuk scenicznych i utworów dla dzieci, krytyk literacki. Debiutowała książką "Z Kręgu" w 1969 r.

Jest warszawianką z urodzenia (jako dziecko przeżyła powstanie na Starym Mieście i obóz Gulag 121), filologiem z wykształcenia (Uniwersytet Warszawski). Pochodzi z rodziny nauczycielskiej, matka - matematyczka, ojciec - pedagog i psycholog w Instytucie Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie, oficer rezerwy[1] - zginął w Katyniu[2].

Alicja Patey-Grabowka jest propagatorką polskiej poezji w kraju i zagranicą[3], wygłaszała referaty o polskiej poezji (z uwzględnieniem poezji kobiet), m.in. w Londynie, Rydze, Meersburgu, Wielkim Petesburgu[2]. Przeprowadzała warsztaty literackie z dziećmi grup integracyjnych (niepełnosprawnymi), w klubie na Hożej, w Bibliotece przy ul. Twardej w Warszawie, a także w różnych miejscowościach w Polsce[3]. W domach dziecka i w szpitalach np. w Centrum Zdrowia Dziecka w międzyczasie udzielała się charytatywnie. 

Wydała tomiki wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • Z Kręgu
  • Adam - Ewa
  • Oto ja - Kobieta
  • Drzewo od wewnątrz
  • Rana ziemi
  • Zwierzyniec (bajki, satyry,epigramy)
  • Oda do ciała
  • Wiersze
  • Znamię czasu
  • Opowiedz miłość
  • Ku pamięci
  • Rozum i serce
  • Imiona miłości
  • Kwiaty z ognia

Kwiaty z ognia - zbiór wierszy zbiór wyszarpniętych z niezabliźnionej „rany pamięci”, Znamię czasu (a w nim zwłaszcza Kobieta w lustrze, Polskie Kariatydy, Życie, które jest, Kobieta i wszechświat) i Kwiaty z ognia to książki poetyckie, wobec których nie można przejść obojętnie. Ich autorka, kobieta mądra nie tylko dramatycznym doświadczeniem życiowym, ale i szczególną wrażliwością etyczną, bardzo świadoma siebie, ale i swojej jedności ze światem i z kosmosem, ma nam coś naprawdę ważnego do powiedzenia[4].

Książki dla dzieci[edytuj | edytuj kod]

  • Kołysanka
  • Przygody kropelki
  • Przed snem
  • Wieczór Wigilijny (proza)
  • Przygody lalki Babi i pajacyka Koko (proza)
  • Przedziwna historia o skrzatach, elfach, trollach (proza)
  • Pory roku
  • Zapach akacji
  • Czy słoń to koń
  • Zwierzątkowo (wiersze)

Antologie[edytuj | edytuj kod]

  • Ja i Ty - wiersze miłosne polskich poetek współczesnych
  • W imię miłości - wiersze polskich poetek od XIX do 1996 r.
  • Krzyk o świcie - wiersze katyńskie (współautor S. Melak) 1992 r.

wiersze Alicji Patey-Grabowskiej figurują w antologiach:

niemieckiego tłumacza Karla Dedeciusa (1991 r.); włoskiej tłumaczki Ireny Conti (1990 r.); francuskich tłumaczy Jean Paul Mestas (2002 r.) i Bruno Durocher (2004 r.), japonki Miki Tsukada (1993 r.),

oraz w antologiach greckiej, bułgarskiej, japońskiej, a także w pismach literackich w językach: angielski, albański, ukraiński, białoruski, rosyjski, portugalski.

Ważniejsze publikacje krytyko-literackie[edytuj | edytuj kod]

La mujer en la literatura contemporanea Polaca (o poezji polskich poetek - El Dia 07.04.1997), Duch i sacrum (Akant 17.04.2012)[1], Płeć w poezji (Akant 05.03.2012)[2], Polskie córy Appolina (Lirydram w. 3-2014), Duchowość poezji Europy Środkowo-Wschodniej - kultura zbliża narody i regiony (Ciechanów 1997), Wieszczka Deotyma (Lirydram №6 2015 r.), Safo z wyspy Lesbos (Lirydram №7 2015 r.)

Wywiady z Alicją Patey Grabowską[edytuj | edytuj kod]

  • J. Siedlecka - Katyńczycy - Solidarność (1989 r.)
  • T. Ujazdowska - Szukając śladów ojca - Tygodnik polski (Londyn 1991 r.)
  • Małgorzata Antoszewska – Wprowadzenie w miłość  – Ziarna №9 (1991 r.)
  • Piotr Derlukewicz - Szukanie sensu w rymach – O poezji dla dzieci – Gazeta Wyborcza 13.10.1995
  • Anna Domagalska  –  Czy można polubić poezję? – Głos Wolsztyński №9 1995 r .
  • Zbignew Milewski – Być poetką – Lirydram №8 2015 r.

Przekłady[edytuj | edytuj kod]

  • D.Neumann: Botschaften der Liebe. Gedichte. Orędzia miłości. Wiersze (Warszawa, Grapio 2001, 95 s.);
  • J.P. Mestas: Długo potem. Longtemps apres. Wiersze (Warszawa, Grapio 2004, 60).

Partytury z muzyką [edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Barcelski do wierszy Alicji Patey-Grabowskiej:

  • 4 pieśni miłosne (na fortepian i mezzosopran, tłumaczenie na język niemiecki - I.Smidt, 1975 r.): "Oto ja, kobieta", "Gdy wytuskasz", "W kręgu", "Matka";
  • 2 pieśni miłosne: Adam-Ewa, Akt strzelisty (1989 r.)[5]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1989 - Nagroda Srebrnego wieńca przyznana przez Akademię Literatury i Sztuki Di Pontzen w Neapolu[2]
  • 1996 - Tytuł Damy Poezji i profesora przyznane przez międzynarodową Akademię Literatury i Sztuki "La Crisalide" we Włoszech[2]
  • 1997 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za propagowanie poezji i twórczości[2]

oraz nagrody m.in.:

  • I nagroda za sztukę teatralną "Ściana" przyznana przez Pałac Pod Baranami w Krakowie w 1989 r.
  • nagroda Prix Europa za wiersz ''Dans un miroir'' w 2004 r.
  • wyróżnienie za poemat PAX DOMINE przyznana przez American Poets Academy w 2014 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Muzeum Katyńskie - Szczegóły, www.muzeumkatynskie.pl [dostęp 2016-01-09].
  2. a b c d e Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne Spółka Akcyjna, 1999, s. 275-276. ISBN 83-02-07446-2.
  3. a b Wiesława Papierska. Biblioteka w szkole. „Miesięcznik nauczycielski bibliotekarzy”, s. 10. Agencja "SUKURS". 
  4. Maria Jentys-Borelowska. Migotania w. 3. , 2015 r.. 
  5. Zbigniew Bargielski. Polska muzyka wokalna. , 1989. Wydawnictwo Muzyczne Agencji Autorskiej.