Alicja Sakaguchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alicja Sakaguchi na sympozjum na UAM w Poznaniu

Alicja Sakaguchi (ur. 1954 w Szczecinie) – polska lingwistka.

Studiowała hungarystykę i esperantologię na uniwersytecie w Budapeszcie, uzyskując magisterium w roku 1981. W latach 1981–1985 prowadziła prace dydaktyczne na uniwersytecie w Paderborn, w latach 1986–1998 we Frankfurcie nad Menem. W roku 2000 uzyskała habilitację z interlingwistyki.

W latach 2001–2002 była adiunktem na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, w 2003 została powołana na stanowisko profesora i odtąd wykłada interlingwistykę, esperanto, język niemiecki oraz komunikację międzykulturową.

Alicja Sakaguchi poślubiła Japończyka Takashiego Sakaguchiego i jest matką dwóch synów, Dai i Leo, którzy od dzieciństwa porozumiewają się w języku esperanto.

Dzieła (wybór)[edytuj]

  • Interlinguistik: Gegenstand, Ziele, Aufgaben, Methoden, (Interlingwistyka: przedmiot, cele, zadania, metody). Frankfurt am Main: Lang, 1998
  • Rasmus Kristian Rasks Konzeption einer Welthilfssprache ("Koncepcja światowego języka pomocniczego Rasmusa Christiana Raska") w Historiographia Linguistica (współautor Heribert Rück, 1989) 16: 311–326.
  • Tadeusz Ficowski: Paraglot: język powszechny (1942-1944). Z pism pośmiertnych wydała i zaopatrzyła w przedm. oraz uwagi do tekstu dzieła Alicja Sakaguchi, Wydawnictwo „Rys”, Poznań 2005.

Bibliografia[edytuj]