Alison Van Uytvanck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alison Van Uytvanck
Ilustracja
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1994
Vilvoorde
Brabancja Flamandzka
Wzrost 173 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2009
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 37 (13 sierpnia 2018)
Australian Open 1R (2014–2016, 2018, 2019)
Roland Garros QF (2015)
Wimbledon 4R (2018)
US Open 1R (2014–2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 106 (26 października 2015)
Australian Open 1R (2016, 2018, 2019)
Roland Garros 1R (2018, 2019)
Wimbledon 3R (2015)
US Open 1R (2014, 2015, 2018)

Alison Van Uytvanck (ur. 26 marca 1994 w Vilvoorde) – belgijska tenisistka, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 2011 wygrała cztery turnieje rangi ITF, w 2012 – dwa, a w 2013 – trzy. Reprezentowała Belgię w Fed Cup 2012 w deblu.

Wygrała w pierwszej rundzie Brussels Ladies Open 2011 po przejściu kwalifikacji. W następnym roku dostała się do ćwierćfinału Brussels Open 2012 w singlu, tym razem po otrzymaniu dzikiej karty, gdzie przegrała z najwyżej rozstawioną w turnieju Agnieszką Radwańską 2:6, 1:6.

W 2013 roku otrzymała dziką kartę do zawodów w Brukseli, gdzie przegrała w pierwszej rundzie. W Birmingham przeszła przez kwalifikacje i pokonała rozstawioną Ayumi Moritę, by w drugim meczu ulec innej kwalifikantce, Marii Sanchez. W Budapeszcie przegrała pierwsze spotkanie. W sezonie osiągnęła drugą rundę kwalifikacji do wielkoszlemowego Wimbledonu i trzecią do US Open. W zawodach kategorii WTA Challenger Tour w Tajpej zwyciężyła w grze pojedynczej i zanotowała finał w grze podwójnej.

W sezonie 2014 awansowała do ćwierćfinału turnieju we Florianópolis.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Prywatnie związana z belgijską tenisistką Greet Minnen[1].

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series

Gra pojedyncza 5 (4–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 listopada 2013 Tajpej Dywanowa (hala) Belgia Yanina Wickmayer 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 2. 17 września 2017 Québec Dywanowa (hala) Węgry Tímea Babos 5:7, 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 3. 25 lutego 2018 Budapeszt Twarda (hala) Słowacja Dominika Cibulková 6:3, 3:6, 7:5
Zwyciężczyni 4. 24 lutego 2019 Budapeszt Twarda (hala) Czechy Markéta Vondroušová 1:6, 7:5, 6:2
Finalistka 1. 4 sierpnia 2019 Karlsruhe Ceglana Rumunia Patricia Maria Țig 6:3, 1:6, 2:6

Gra podwójna 3 (1–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 10 listopada 2013 Tajpej Dywanowa (hala) Niemcy Anna-Lena Friedsam Francja Caroline Garcia
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
3:6, 3:6
Finalistka 2. 15 lutego 2015 Antwerpia Twarda (hala) Belgia An-Sophie Mestach Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
4:6, 6:3, 5–10
Zwyciężczyni 1. 20 października 2018 Luksemburg Twarda (hala) Belgia Greet Minnen Białoruś Wiera Łapko
Luksemburg Mandy Minella
7:6(3), 6:2

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 13/02/2011 Portugalia Vale Do Lobo 10 000 twarda Bułgaria Elica Kostowa 6:4, 4:6, 6:2
2. 13/03/2011 Francja Dijon 10 000 twarda Francja Claire Feuerstein 6:2, 6:3
3. 08/05/2011 Wielka Brytania Edynburg 10 000 ziemna Polska Justyna Jegiołka 6:7 (5), 6:4, 6:2
4. 06/11/2011 Wielka Brytania Sunderland 10 000 twarda Wielka Brytania Tara Moore 6:4, 6:1
5. 15/01/2012 Wielka Brytania Glasgow 10 000 twarda Wielka Brytania Francesca Stephenson 6:3, 6:0
6. 11/11/2012 Francja Equeurdreville 25 000 twarda Francja Julie Coin 6:1, 3:6, 6:3
7. 27/01/2013 Francja Andrézieux-Bouthéon 25 000 twarda Chorwacja Ana Vrljić 6:1, 6:4
8. 28/04/2013 Szwajcaria Chiasso 25 000 ziemna Polska Katarzyna Kawa 7:6 (2), 6:3
9. 22/09/2013 Wielka Brytania Shrewsbury 25 000 twarda Rosja Marta Sirotkina 7:5, 6:1
10. 17/07/2016 Stany Zjednoczone Stockton 50 000 twarda Rosja Anastasija Piwowarowa 6:3, 3:6, 6:2
11. 02/10/2016 Stany Zjednoczone Las Vegas 50 000 twarda Stany Zjednoczone Sofia Kenin 3:6, 7:6 (4), 6:2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jim Buzinski: Alison Van Uytvanck in relationship with fellow pro tennis player Greet Minnen (ang.). outsport.com, 2018-03-05. [dostęp 2018-07-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]