Alistair Overeem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kickboxing pictogram.svg Alistair Overeem
Pseudonim Demolition Man, The Reem
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1980
Londyn
Obywatelstwo  Holandia
Wzrost 196 cm
Masa ciała 119 kg
Styl walki boks tajski, submission fighting
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 54
Zwycięstwa 39
Przez nokauty 16
Przez poddania 19
Przez decyzje 4
Porażki 14
Nieodbyte 1

Alistair Cees Overeem (ur. 17 maja 1980 w Londynie) – holenderski kick-boxer i zawodnik MMA. Były mistrz Strikeforce oraz były tymczasowy mistrz DREAM w wadze ciężkiej, a także zwycięzca K-1 World GP 2010.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Hounslow (jedno z londyńskich boroughs) ze związku Jamajczyka i Holenderki. Po rozwodzie rodziców, w wieku 6 lat przeprowadził się wraz z matką na stałe do Holandii. Po kądzieli jest daleko spokrewniony z panującym w Holandii królewskim rodem orańskim[1]. Ma starszego o 4 lata brata Valentijna.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalny debiut w MMA zanotował w 1999 roku na gali It's Showtime w Haarlem. Następnie walczył dla organizacji RINGS i 2H2H.

W 2002 roku zadebiutował na ringu PRIDE FC. Rok później wystartował w turnieju 2003 PRIDE Middleweight Grand Prix. Odpadł w ćwierćfinale znokautowany przez Chucka Liddella. W 2005 roku wziął udział w kolejnej edycji tej imprezy i tym razem, po pokonaniu przez poddanie Vitora Belforta i Ihora Wowczanczyna, doszedł do półfinału. W walce o finał został znokautowany przez późniejszego tryumfatora całego turnieju Maurício Ruę. W 2006 roku walczył w turnieju Pride Openweight Grand Prix. Przegrał w 1/8 z Fabricio Werdumem przez poddanie.

Po rozwiązaniu PRIDE FC (2007) przeszedł do wagi ciężkiej i walczył następnie dla organizacji HERO'S, Strikeforce i DREAM. 16 listopada 2007 roku zdobył wakujący tytuł mistrza Strikeforce w wadze ciężkiej, pokonując przez poddanie Paula Buentello. W sierpniu 2009 roku Overeem miał bronić pas w walce przeciwko Werdumowi, ale do pojedynku nie doszło z powodu kontuzji ręki Holendra[2]. W końcu po raz pierwszy bronił tytułu 15 maja 2010 roku przeciwko Brettowi Rogersowi. Pokonał go przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie na skutek ciosów pięściami w parterze[3].

31 grudnia 2010 roku, podczas gali Dynamite!! 2010 znokautował w 19 sekund Amerykanina Todda Duffee w walce o tymczasowe mistrzostwo DREAM w wadze ciężkiej[4].

W 2011 roku wystartował w 8-osobowym turnieju Strikeforce, skupiającym najlepszych zawodników tej organizacji w wadze ciężkiej. 18 czerwca w walce ćwierćfinałowej pokonał przez decyzję Fabricio Werduma. W półfinale miał się zmierzyć z innym Brazylijczykiem, Antônio Silvą. Odmówił jednak walki z nim w wyznaczonym przez telewizję Showtime wrześniowym terminie, powołując się na kontuzję. W rezultacie został usunięty z turnieju, a pod koniec lipca Strikeforce rozwiązała z nim kontrakt[5].

Na początku września porozumiał się i związał z UFC, największą organizacją MMA na świecie. 30 grudnia 2011 roku, w debiucie podczas gali UFC 141, pokonał przez TKO w pierwszej rundzie Brocka Lesnara, zapewniając sobie pozycję pretendenta do mistrzostwa UFC w wadze ciężkiej[6]. Miał zmierzyć się o nie 26 maja 2012 roku z Juniorem dos Santosem, jednak miesiąc wcześniej został wycofany z tej walki z powodu pozytywnego wyniku testu antydopingowego (przekroczony ponad dwukrotnie dopuszczalny poziom testosteronu)[7].

14 marca 2015 roku pokonał Roya Nelsona przez jednogłośną decyzję, podczas UFC 185.[8]

K-1[edytuj | edytuj kod]

W K-1 zadebiutował w 2001 roku w przegranej walce z Errolem Parisem podczas GP Holandii. W 2004 roku w Tokio został znokautowany w pokazowym pojedynku przez Glaube Feitosę. Do K-1 powrócił po długiej przerwie w 2008 roku. Podczas sylwestrowej gali Dynamite!! 2008 zmierzył się z byłym mistrzem K-1 w wadze ciężkiej i finalistą K-1 World GP 2008 Badrem Hari. Overeem stał się sprawcą sensacji, nokautując faworyzowanego Marokańczyka już w pierwszej rundzie walki[9].

W marcu 2009 roku walczył w Jokohamie z mistrzem K-1 Remym Bonjaskym. Przegrał przez decyzję po wyrównanym starciu. Występy te sprawiły, że otrzymał w drodze głosowania internetowego fanów dziką kartę, upoważniającą do udziału w walce eliminacyjnej podczas Final 16 w Seulu. Pokonał tam niespodziewanie Petera Aertsa, zapewniając sobie prawo walki o mistrzostwo K-1 WGP w turnieju finałowym w Jokohamie. W pierwszej walce tego turnieju znokautował kopnięciem kolanem mistrza świata kyokushin Ewertona Teixeirę, w półfinale uległ jednak przez nokaut (reguła 2 nokdaunów) Hariemu.

W październiku 2010 roku podczas Final 16 znokautował w pierwszej rundzie Australijczyka Bena Edwardsa, po raz drugi z rzędu awansując do Finału K-1 WGP[10]. Został on rozegrany 11 grudnia 2010 roku w Tokio. Overeem zdobył tytuł mistrza K-1 WGP, pokonując trzech rywali z rzędu: Tyrone'a Sponga przez decyzję oraz Gokhana Saki i Petera Aertsa przez nokaut[11].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki:

  • 2010−2011: tymczasowy mistrz DREAM w wadze ciężkiej
  • 2007−2011: mistrz Strikeforce w wadze ciężkiej
  • 2005: PRIDE 2005 Grand Prix wagi średniej - półfinalista turnieju
  • 2004: 2H2H - mistrz w wadze półciężkiej
  • 2002: 2H2H Turniej wagi półciężkiej - 1. miejsce

Kick-boxing:

Grappling:

  • 2005: ADCC European Trials - 1. miejsce w kat. -98,9 kg

Przypisy

  1. Leon Horne: Alistair Overeem's Royal Blood, the Heavyweight Champion Eats Like a King (ang.). bleacherreport.com, 7 kwietnia 2011. [dostęp 2012-02-07].
  2. Re-injured Hand Forces Alistair Overeem Out of Scheduled Title Defense Against Fabricio Werdum on Aug. 15 (ang.). sherdog.com, 21 lipca 2009. [dostęp 2009-08-12].
  3. Overeem Blasts Through Rogers, Calls Out Fedor (ang.). sherdog.com, 15 maja 2010. [dostęp 2010-05-16].
  4. Stuart Tonkin: DYNAMITE!! A Carnival of Carnage (ang.). www.k-1.co.jp, 31 grudnia 2010. [dostęp 2011-01-01].
  5. Alistair Overeem zwolniony ze Strikeforce. mmarocks.pl, 30 lipca 2011. [dostęp 2011-07-30].
  6. UFC 141: Lesnar vs Overeem – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 30 grudnia 2011.
  7. Jacoby Harms: Frank Mir will replace Alistair Overeem in title-fight against Junior dos Santos (ang.). fiveouncesofpain.com, 21 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-23].
  8. UFC 185: Post-fight Press Conference + Results. ww.gniewni.com. [dostęp 2015-03-22].
  9. Monty Di Pietro: MMA Rules at DYNAMITE!! 2008 (ang.). k-1.co.jp. [dostęp 2009-08-12].
  10. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard (ang.). [dostęp 2 października 2010].
  11. Stuart Tonkin: K-1 WGP 2010: A Monster Crowned (ang.). [dostęp 13 grudnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]