Alkantarzyści

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dyskalceaci (Ordo Fratrum Minorum Discalceatum) względnie alkantarzyści lub alkantaryni − ruch odnowy w łonie Zakonu Braci Mniejszych utrzymujący żywe pragnienie surowszej dyscypliny. Dyskalceaci opierali się na dziele św. Piotra z Alkantary (stąd ich nazwa), który stał się ich przełożonym. Rozwinęli się szczególnie w Hiszpanii, Portugalii i we Włoszech w okresie XVI-XIX w. Próba ich osiedlenia się na ziemiach polskich nie powiodła się[1]. Ostatecznie kres ich istnieniu położyła Unia Leoniańska.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Był to klasztor w Prudniku Śląskim w latach 1852-55. Zob. Prudnik-Las. Historia klasztoru franciszkanów.