Alkazar Królewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katedra, Alkazar i Główne Archiwum Indii w Sewilli[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Państwo

 Hiszpania

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

I, II, III, VI

Numer ref.

383

Region[b]

Europa i Ameryka Północna

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

1987
na 11. sesji

Położenie na mapie Sewilli
Mapa konturowa Sewilli, w centrum znajduje się punkt z opisem „Alkazar”
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa konturowa Hiszpanii, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Alkazar”
Położenie na mapie Andaluzji
Mapa konturowa Andaluzji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Alkazar”
Ziemia37°23′02″N 5°59′29″W/37,383889 -5,991389
Fasada pałacu Piotra I
Dziedziniec panien

Alkazar Królewski albo Alkazar Królewski w Sewilli[1] (hiszp. Real Alcázar de Sevilla) – pałac królewski, którego początki sięgają XI w., kiedy rezydowali tutaj przedstawiciele kalifatu kordobańskiego. Rozbudowany w latach 1350-69 przez Piotra I Okrutnego w stylu mudéjar. Późniejsi królowie kontynuowali rozbudowę, przystosowując rezydencję do własnych potrzeb. Tutaj podejmowano decyzje o wysłaniu ekspedycji, m.in. Ferdynanda Magellana, tutaj Krzysztof Kolumb został przyjęty przez Izabelę Kastylijską i Ferdynanda Aragońskiego po podróży do Ameryki. Budowla zawiera wiele sal, patios i ogrodów pałacowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polskie egzonimy przyjęte na 120. posiedzeniu KSNG.