Alkione (Plejada)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Alkione”.
Alkione
Ἀλκυόνη
nimfa (jedna z Plejad)
Ilustracja
William-Adolphe Bouguereau: L'Etoile Perdue (Zaginiona gwiazda), 1884, prywatna kolekcja
Inne imiona Alkyone, Alcyone, Halcyone
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Atlas
Matka Plejone lub Ajtra
Rodzeństwo Elektra,
Kelajno,
Maja,
Merope,
Sterope,
Tajgete,
Hiady,
Hyas
Dzieci Hyperes,
Antas

Alkione (także Alkyone, Alcyone, Halcyone; gr. Ἀλκυόνη Alkyónē, łac. Alcyone 'zimorodek') – w mitologii greckiej nimfa, jedna z siedmiu Plejad.

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i okeanidy Plejone (lub okeanidy Ajtry)[1][2]. Była siostrą Elektry, Kelajno, Mai, Merope, Sterope, Tajgete, a także Hiad i Hyasa[2][3]. Ze swoim kochankiem, bogiem Posejdonem, miała synów Hyperesa i Antasa[1].

Mityczna Alkione jest identyfikowana z gwiazdą Alkione (Alcyone) w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[2][4][5]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 292. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b c Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 364. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Jerzy Łanowski (red.), Maria Bronarska (tłum.), Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, s. 148, ISBN 978-83-04-04673-3, OCLC 297685612.
  4. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 68. (słow.)
  5. Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aaron J. Atsma: Alkyone (ang.). theoi.com. [dostęp 2010-05-26].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2010-05-25].
  3. Alcyone (ang.). mythindex.com. [dostęp 2010-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  5. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  6. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  7. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-09-25].
  8. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 23: Alcyone (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-23].
  9. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Alcyone (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
  10. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Alcyone2 (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].