Alkohol benzylowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alkohol benzylowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C7H8O

Inne wzory

C6H5CH2OH

Masa molowa

108,14 g/mol

Wygląd

przezroczysta, bezbarwna oleista ciecz o charakterystycznym owocowym zapachu

Identyfikacja
Numer CAS

100-51-6

PubChem

244

DrugBank

DB06770

Podobne związki
Podobne związki

fenol, alkohol salicylowy

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Alkohol benzylowy, C
6
H
5
CH
2
OH
organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi aromatycznych.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

W temperaturze pokojowej jest bezbarwną, cieczą o charakterystycznym zapachu[7] i temperaturze wrzenia 205,3 °C. Rozpuszcza się m.in. w etanolu i eterze dietylowym, słabo w wodzie[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w postaci estrów w olejkach eterycznych, np. róży, jaśminu, hiacyntu[potrzebny przypis].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Alkohol benzylowy to dobry rozpuszczalnik, m.in. estrów i eterów celulozy, żywic, siarki, lakierów. Stosuje się go jako składniki kompozycji zapachowych. W przemyśle alkoholowym stosuje się go do produkcji likierów, wina aromatyzowanego, napojów na bazie wina aromatyzowanego i koktajli na bazie wina aromatyzowanego. W przemyśle spożywczym wykorzystuje się go do produkcji aromatów przeznaczonych do wyrobów cukierniczych łącznie z czekoladą oraz pieczywa cukierniczego i wyrobów ciastkarskich. Jego pochodne są stosowane w przemyśle farmaceutycznym[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Haynes 2016 ↓, s. 3-44.
  2. Haynes 2016 ↓, s. 5-173.
  3. Haynes 2016 ↓, s. 5-141.
  4. a b c Haynes 2016 ↓, s. 6-68.
  5. a b c d Haynes 2016 ↓, s. 6-243.
  6. a b Haynes 2016 ↓, s. 6-190.
  7. a b c d e f g Benzyl alcohol (ZVG: 020370) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2020-03-10].
  8. Haynes 2016 ↓, s. 9-60.
  9. dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich [dostęp 2020-03-10]
  10. a b Haynes 2016 ↓, s. 16-18.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]