Allofan
 okaz z Nowego Meksyku | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Al2O3)(SiO2)1,3–2·2,5–3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
amorficzny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,75 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, zielona, brązowa, niebieska w odcieniach[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
woskowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.ED.20[1] |
Allofan – minerał z klasy krzemianów[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie amorficznym[1]. Występuje w formie skupień stalaktytowych i nacieków[1]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada białą rysę oraz woskowy połysk[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest produktem wietrzenia popiołu wulkanicznego[1][2]. Występuje w skałach magmowych zmienionych hydrotermalnie, w wyniku rozkładu skaleniów, oraz w żyłach hydrotermalnych, zazwyczaj związanych ze złożami miedzi[1][2]. Spotykany także w skałach osadowych, m.in. w kredzie i pokładach węgla[1][2]. Towarzyszą mu zwykle malachit, krystobalit, gibbsyt, chryzokola, brochantyt, azuryt, kwarc, baryt, goethyt, dundasyt, libetenit i miedź rodzima[1][2].
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]Występuje przede wszystkim w Australii, Austrii (Karyntia), Belgii (Walonia), Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Rosji, na Słowacji, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Nowy Meksyk, Nevada)[1][2]. Stwierdzony także na Marsie[1]. W Polsce spotykany głównie na Dolnym Śląsku[1].