Alonso Zapata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alonso Zapata
Ilustracja
Alonso Zapata, Toluca 2011
Państwo  Kolumbia
Data urodzenia 28 sierpnia 1958
Tytuł szachowy arcymistrz (1984)
Ranking FIDE 2474 (01.01.2013)
Miejsce w kraju 3
Gnome-go-next.svg Kolumbijscy arcymistrzowie szachowi

Alonso Zapata Ramirez (ur. 28 sierpnia 1958) – kolumbijski szachista i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2004), pierwszy arcymistrz w historii tego kraju (tytuł otrzymał w 1984 roku).

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Od końca lat 70. XX wieku należy do ścisłej czołówki kolumbijskich szachistów. W roku 1977 zdobył w Innsbrucku tytuł wicemistrza świata juniorów do lat 20 (za Arturem Jusupowem) oraz po raz pierwszy wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw kraju, zdobywając brązowy medal. W latach 1980, 1981, 1995 (wspólnie z Gildardo Garcią), 1996, 2000, 2002 i 2004 siedmiokrotnie zwyciężał w mistrzostwach Kolumbii[1], natomiast pomiędzy 1978 a 2002 rokiem 11 razy (w tym ośmiokrotnie na I szachownicy) reprezentował swój kraj na szachowych olimpiadach, zdobywając 81½ w 141 partiach[2]. Wielokrotnie startował w rozgrywkach z cyklu mistrzostw świata, w tym trzykrotnie w turniejach międzystrefowych (najlepszy wynik – 1987 Subotica XI m.)[3] oraz dwukrotnie w turniejach pucharowych (w obu przypadkach odpadając w I rundzie po porażkach: w 1999 z Lwem Psachisem[4], a w 2001 z Emilem Sutowskim[5]).

Alonso Zapata odniósł wiele indywidualnych sukcesów w turniejach międzynarodowych, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca m.in. w Bayamo (1984 i 1990), Tunji (1984, wspólnie z Gieorgijem Agzamowem), Hawanie (1986, wspólnie z Guillermo Garcią Gonzalezem), Amsterdamie (1986, turniej OHRA–B), Medellin (1987), Biel (1988, turniej B), Cali (1990, turniej strefowy), Linares (1992, wspólnie z Jaime Sunye Neto), Matanzas (1994, memoriał Jose Raula Capablanki, wspólnie z Loekiem van Wely i Anthony Milesem), Mar del Placie (1996) oraz w Santos (2001, wspólnie z Gilberto Milosem). Dużym sukcesem Zapaty było również zajęcie V lokaty w mistrzostwach kontynentów amerykańskich, rozegranych w roku 2001 w Cali (za Aleksandrem Jermolińskim, Aleksandrem Goldinem, Leinierem Dominguezem i Borysem Gulko)[6]. W 2006 r. podzielił II m. w Coamo (za Wiktorem Michalewskim, wspólnie z Jaanem Ehlvestem), natomiast w 2007 r. powtórzył to osiągnięcie w Meksyku (za Juanem Carlosem Gonzalezem Zamorą, wspólnie z m.in. Manuelem Leonem Hoyosem i Eugene Perelshteynem) oraz Meridzie (za Axelem Bachmannem, wspólnie z Holdenem Hernandezem Carmenatesem, Lazaro Bruzonem, Gilberto Hernandezem Guerrero i Frankiem de la Pazem Perdomo). W 2008 r. podzielił II m. w Aguascalientes (za Nikoła Mitkowem, wspólnie z m.in. Lazaro Bruzonem i Yuniesky Quezada Perezem).

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1993 r., z wynikiem 2580 punktów dzielił wówczas 68-75. miejscei na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród kolumbijskich szachistów[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]