Alpy Zachodnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podział geograficzny Alp Zachodnich wg SOIUSA

Alpy Zachodnie (niem.: Westalpen, wł.: Alpi Occidentali, fr.: Alpes occidentales, ret. Alps occidentals) – zachodnia część Alp, położona na terenie Francji, Włoch, Szwajcarii i Monako. Od Alp Wschodnich różnią się budową geologiczną oraz geologicznym czasem powstania. Obejmują całe Alpy pomiędzy Morzem Śródziemnym a Alpami Wschodnimi, z którymi spotykają się we wschodniej Szwajcarii.

Klasyfikacja SOIUSA dzieli Alpy Zachodnie na 14 sekcji ujętych w dwóch kategoriach:

  • Alpi Nord-occidentali, Alpes nord-occidentales[a] (I/B):
7. Alpy Graickie (I/B-7)
9. Alpy Pennińskie (I/B-9)
10. Alpy Lepontyńskie (I/B-10)
12. Alpy Berneńskie (I/B-12)
13. Alpy Glarneńskie (I/B-13)
8. Préalpes de Savoie[1][2] (I/B-8)
11. Prealpi Luganesi[1][2] (I/B-11)
14. Schweizer Voralpen[1][2] (I/B-14)
  • Alpi Sud-occidentali, Alpes sud-occidentales[b] (I/A):
1. Alpy Liguryjskie (I/A-1)
2. Alpy Nadmorskie (I/A-2)
3. Alpy Prowansalskie (I/A-3)
4. Alpy Kotyjskie (I/A-4)
5. Alpy Delfinackie (I/A-5)
6. Préalpes du Dauphiné[1][2] (I/A-6)

Najwyższy szczyt, Mont Blanc (4810 m), leży w Alpach Graickich, we Francji blisko granicy z Włochami. Najwyższym punktem Włoch jest Monte Bianco di Courmayeur (4748 m n.p.m.), leżący na granicy francusko-włoskiej w masywie Mont Blanc. Inne ważne szczyty to: Dufourspitze (4634 m) – najwyższy szczyt Szwajcarii, słynne Matterhorn (4478 m) na granicy szwajcarsko-włoskiej oraz Eiger (3970 m) w Szwajcarii. Wszystkie te szczyty są symbolami Alp. W Alpach Zachodnich znajduje się też największy masyw górski w całych Alpach – Monte Rosa, którego najwyższą kulminacją jest wspomniany już wcześniej Dufourspitze. Granica podziału między Alpami Wschodnimi i Zachodnimi biegnie według linii: Jezioro Bodeńskie – dolina górnego Renu – przełęcz Splügenpass – jezioro Lago di Como.

Uwagi

  1. W nieoficjalnym tłumaczeniu Alpy północno-zachodnie
  2. W nieoficjalnym tłumaczeniu Alpy południowo-zachodnie

Przypisy

  1. a b c d Główny Urząd Geodezji i Kartografii nie podaje polskiego egzonimu: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, s. 791; Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Warszawa, 2013. [dostęp 2016-08-26].
  2. a b c d Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, Przedmowa, s. XVIII; Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Warszawa, 2013. [dostęp 2016-08-26].
    Quote-alpha.png
    Niewymienienie danego obiektu jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, że Komisja nie zaleca dla niego polskiej nazwy, nawet jeżeli taka spotykana jest w niektórych publikacjach.

Bibliografia[edytuj]