Alviero Niccacci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alviero Niccacci
Kraj działania

Izrael

Data i miejsce urodzenia

30 listopada 1940
San Nicolò di Celle, Deruta

Data śmierci

3 sierpnia 2018

Dziekan SBF w Jerozolimie
Okres sprawowania

1990–1996

Wicedziekan SBF
Okres sprawowania

1987–1990

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

Franciszkanie

Śluby zakonne

30 grudnia 1962

Prezbiterat

14 marca 1965

Alviero Niccacci OFM (ur. 30 listopada 1940 w San Nicolò di Celle, Deruta[1], zm. 3 sierpnia 2018[2]) – włoski biblista, profesor teologii w dziedzinie nauk biblinych, franciszkanin, wykładowca Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie, specjalista w dziedzinie egzegezy biblijnej Starego Testamentu i języka hebrajskiego, egiptolog, filolog, poliglota.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

O. Niccacci urodził się w rodzinie Renato i Paoli Zeetti 30 listopada 1940 w San Nicolò di Celle pod Derutą w Umbrii. Do Zakonu Braci Mniejszych - franciszkanów - wstąpił 22 lipca 1956 (prowincja umbryjska)[1]. Po złożeniu ślubów wieczystych w 1962, odbyciu studiów filozoficznych i teologicznych w swej macierzystej prowincji zakonnej i przyjęciu święceń kapłańskich w 1965, zdobył licencjaty z teologii (Papieski Uniwersytet Laterański, 1970), historii i literatury starożytnego wschodu (Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1972) oraz Pisma Świętego (Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1972). Doktoryzował się z literatury i filozofii w 1977 (Università degli Studi Roma Tre). Następnie osiadł w Jerozolimie, zostając profesorem Franciszkańskiego Studium Biblijnego oraz Jerozolimskiego Studium Teologicznego[3]. Wykładał również w Salezjańskim Seminarium Duchownym w Bajt Dżala.

Egzegeta był w latach 1978-1980 sekretarzem Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie, w latach 1987-1990 jego wicedziekanem, zaś w latach 1990-1996 dziekanem. Przewodniczył kursom egiptologii i historii starożytnej podczas wycieczek naukowych do Egiptu. Był znawcą relacji między starożytną literaturą egipską i pismami Starego Testamentu, biegle czytał pismo hieroglificzne.

Wybrana bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • 1980 Hyksos Scarabs
  • 1986 Sintassi del verbo ebraico nella prosa biblica classica (SBF Analecta 23)
  • 1989 Un profeta tra oppressori e oppressi. Analisi esegetica del capitolo 2 di Michea nel piano generale del libro (SBF Analecta 27)
  • 1990 The Syntax of the Verb in Classical Hebrew Prose (JSOT Supplement Series 86)
  • 1994 La casa della sapienza. Voci e volti della sapienza biblica (Narrare la Bibbia 2)
  • 2001 Il Rotolo di Rut / Megillat Rut. Analisi del testo ebraico (SBF Analecta 51), razem z M. Pazzinim OFM
  • 2007 Il libro della Sapienza. Introduzione e commento

Artykuły[edytuj | edytuj kod]

  • Sulla vita futura nei Proverbi, Euntes Docete 34 (1981) 381-391
  • Archéologie et Nouveau Testament: Capharnaüm et Tabgha, Studia Orientalia Christiana Collectanea 18 (1985) 231-255
  • Yahveh e il Faraone. Teologia biblica ed egiziana a confronto, Biblische Notizen 38/39 (1987) 85-102
  • Mefaat nella Bibbia, w M. Piccirillo - E. Alliata Umm al-Rasas – Mayfa‘ah. I. Gli scavi del complesso di Santo Stefano, Jerozolima 1994, str. 47-50
  • An Alternative Way to Redemption Nature and Man in Wisdom Literature, strona SBF 1998
  • Qohelet. Analisi sintattica, traduzione, composizione Liber Annuus 54 (2004) 53-94
  • Quarto carme del Servo del Signore (Is 52,13-53,12). Composizione, dinamiche e prospettive Liber Annuus 45 (2005) 9-26
  • Osea 1-3. Composizione e senso Liber Annuus 56 (2006) 71-104
  • Chiesa Madre di Gerusalemme: radici storiche e teologiche dell'attuale pluralismo, w G. Lauriola (red.), Da Cristo alla Chiesa (Centro Studi Personalistici “Giovanni Duns Scoto” Castellana Grotte (BA - I) Quaderno 23, Alberobello 2006, str. 95-114
  • Fr. Allegra, the Bible and the Chinese Culture, strona SBF 2008 (esej o o. Gabrielu Allegrze OFM)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Schematismus Ordinis Fratrum Minorum. Roma: Curia Generalis, 2009, s. 451.
  2. News - Frati - Esequie di p. Alviero Niccacci - Assisi OFM, www.assisiofm.it [dostęp 2019-09-15] (ang.).
  3. Niccacci Alviero ofm (ang.). www.custodia.org. [dostęp 2011-01-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]