Alviero Niccacci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alviero Niccacci
Kraj działania  Izrael
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1940
Włochy San Nicolò di Celle, Deruta
dziekan SBF w Jerozolimie
Okres sprawowania 1990-1996
wicedziekan SBF
Okres sprawowania 1987-1990
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Franciszkanie
Śluby zakonne 30 grudnia 1962
Prezbiterat 14 marca 1965

Alviero Niccacci OFM (ur. 30 listopada 1940 w San Nicolò di Celle, Deruta[1]) – włoski biblista, profesor teologii w dziedzinie nauk biblinych, franciszkanin, wykładowca Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie, specjalista w dziedzinie egzegezy biblijnej Starego Testamentu i języka hebrajskiego, egiptolog, filolog, poliglota.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

O. Niccacci urodził się w rodzinie Renato i Paoli Zeetti 30 listopada 1940 w San Nicolò di Celle pod Derutą w Umbrii. Do Zakonu Braci Mniejszych - franciszkanów - wstąpił 22 lipca 1956 (prowincja umbryjska)[1]. Po złożeniu ślubów wieczystych w 1962, odbyciu studiów filozoficznych i teologicznych w swej macierzystej prowincji zakonnej i przyjęciu święceń kapłańskich w 1965, zdobył licencjaty z teologii (Papieski Uniwersytet Laterański, 1970), historii i literatury starożytnego wschodu (Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1972) oraz Pisma Świętego (Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1972). Doktoryzował się z literatury i filozofii w 1977 (Università degli Studi Roma Tre). Następnie osiadł w Jerozolimie, zostając profesorem Franciszkańskiego Studium Biblijnego oraz Jerozolimskiego Studium Teologicznego[2]. Wykładał również w Salezjańskim Seminarium Duchownym w Bajt Dżala.

Egzegeta był w latach 1978-1980 sekretarzem Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie, w latach 1987-1990 jego wicedziekanem, zaś w latach 1990-1996 dziekanem. Przewodniczył kursom egiptologii i historii starożytnej podczas wycieczek naukowych do Egiptu. Jest znawcą relacji między starożytną literaturą egipską i pismami Starego Testamentu. Biegle czyta pismo hieroglificzne.

Wybrana bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • 1980 Hyksos Scarabs
  • 1986 Sintassi del verbo ebraico nella prosa biblica classica (SBF Analecta 23)
  • 1989 Un profeta tra oppressori e oppressi. Analisi esegetica del capitolo 2 di Michea nel piano generale del libro (SBF Analecta 27)
  • 1990 The Syntax of the Verb in Classical Hebrew Prose (JSOT Supplement Series 86)
  • 1994 La casa della sapienza. Voci e volti della sapienza biblica (Narrare la Bibbia 2)
  • 2001 Il Rotolo di Rut / Megillat Rut. Analisi del testo ebraico (SBF Analecta 51), razem z M. Pazzinim OFM
  • 2007 Il libro della Sapienza. Introduzione e commento

Artykuły[edytuj | edytuj kod]

  • Sulla vita futura nei Proverbi, Euntes Docete 34 (1981) 381-391
  • Archéologie et Nouveau Testament: Capharnaüm et Tabgha, Studia Orientalia Christiana Collectanea 18 (1985) 231-255
  • Yahveh e il Faraone. Teologia biblica ed egiziana a confronto, Biblische Notizen 38/39 (1987) 85-102
  • Mefaat nella Bibbia, w M. Piccirillo - E. Alliata Umm al-Rasas – Mayfa‘ah. I. Gli scavi del complesso di Santo Stefano, Jerozolima 1994, str. 47-50
  • An Alternative Way to Redemption Nature and Man in Wisdom Literature, strona SBF 1998
  • Qohelet. Analisi sintattica, traduzione, composizione Liber Annuus 54 (2004) 53-94
  • Quarto carme del Servo del Signore (Is 52,13-53,12). Composizione, dinamiche e prospettive Liber Annuus 45 (2005) 9-26
  • Osea 1-3. Composizione e senso Liber Annuus 56 (2006) 71-104
  • Chiesa Madre di Gerusalemme: radici storiche e teologiche dell'attuale pluralismo, w G. Lauriola (red.), Da Cristo alla Chiesa (Centro Studi Personalistici “Giovanni Duns Scoto” Castellana Grotte (BA - I) Quaderno 23, Alberobello 2006, str. 95-114
  • Fr. Allegra, the Bible and the Chinese Culture, strona SBF 2008 (esej o o. Gabrielu Allegrze OFM)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Schematismus Ordinis Fratrum Minorum. Roma: Curia Generalis, 2009, s. 451.
  2. Niccacci Alviero ofm (ang.). www.custodia.org. [dostęp 2011-01-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]