Alzatczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Alzatczycy (fr. Alsaciens, niem. Elsässer) – ludność Alzacji, liczebność około 1,65 mln. W procesie etnogenezy szczególną rolę odegrał najazd w V wieku germańskich Alemanów na terytorium zamieszkiwane przez zromanizowaną ludność celtycką[1]. Większość stanowią katolicy, mniejszość – ewangelicy (luteranie)[1].

Istnienie narodowości alzackiej jest kwestią sporną. Do II wojny światowej etnografowie niemieccy uznawali mieszkańców Alzacji za Niemców, po wojnie kwestia ta nie jest podejmowana, gdyż zagadnienie to jest ściśle związane z problemem nacjonalizmu niemieckiego.

Natomiast większość badaczy francuskich uważa Alzatczyków za Francuzów używających jednego z dialektów języka niemieckiego (czasem wyodrębnianego jako osobny język alzacki).

Sami Alzatczycy w ostatnich latach coraz częściej uważają się za odrębny naród, mniejszość z nich uznaje się za Francuzów, zaś najmniej liczna grupa – za Niemców.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Alzatczycy. Encyklopedia PWN. [dostęp 2015-09-19].