Amalaryk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amalaryk
Król Wizygotów
Ilustracja
Król Wizygotów
Okres

od 511
do 531

Poprzednik

Gezalek

Następca

Teudis

Dane biograficzne
Dynastia

Baltowie

Data śmierci

531

Ojciec

Alaryk II

Żona

Klotylda

Amalaryk (ur. 502[1] zm. 531) – władca Wizygotów (511-531) z rodu Baltów. Syn Alaryka II, który zginął w roku 507 pod Vouille w bitwie z wojskiem króla Franków Chlodwiga I. Ze względu na bardzo młody wiek Amalaryka, królem Wizygotów został wybrany Gezalek, nieślubny syn Alaryka II. Podczas jego panowania Wizygoci utracili terytoria we Francji i zostali zmuszeni do wycofania się na Półwysep Iberyjski. W tej sytuacji w roku 511 zainterweniował król ostrogocki Teodoryk Wielki, otaczając opieką Amalaryka[2] i sprawując władzę w jego imieniu do roku 526.

Zobacz też: Emeryk

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brockhaus Geschichte, Second Edition
  2. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 256. ISBN 978-84-9819-814-0.