Amanda Todd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amanda Todd
Amanda Michelle Todd
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1996
Vancouver
Data i miejsce śmierci 10 października 2012
Port Coquitlam
Przyczyna śmierci samobójstwo poprzez powieszenie
Miejsce spoczynku Robinson Memorial Park, Coquitlam, Kolumbia Brytyjska
Zawód, zajęcie uczennica

Amanda Michelle Todd (ur. 27 listopada 1996 w Vancouver, Kolumbia Brytyjska, Kanada, zm. 10 października 2012 w Port Coquitlam, Kolumbia Brytyjska, Kanada[1]) – kanadyjska uczennica, ofiara cyberprzemocy będącej bezpośrednią przyczyną samobójstwa[2] nastolatki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku uczennica Amanda Todd przeprowadziła się wraz z ojcem do nowego miasta. Próbowała znaleźć nowych przyjaciół w internecie, głównie na stronie BlogTV. W tymże serwisie dziewczyna poznała obcego mężczyznę, który zdobył jej zaufanie i sympatię na tyle, by przekonać ją do zdjęcia koszulki i pokazania biustu[3]. Rok później mężczyzna powiadomił ją na Facebooku, że zna adres, szkołę oraz znajomych dziewczyny. Szantażował ją udostępnieniem nagiego zdjęcia wszystkim przyjaciołom nastolatki w przypadku odmowy przysłania większej ilości nagich zdjęć.

W czasie Bożego Narodzenia 2010 roku, o 4:00 rano policja poinformowała Amandę, że jej nagie zdjęcie zaczęło krążyć w internecie. Zdjęcie to dotarło do jej znajomych. Dziewczyna była z tego tytułu szykanowana, przeżyła depresję i lęk napadowy, a ostatecznie przestała uczęszczać na zajęcia. Zmieniła szkołę. Jej rodzina przeniosła się do nowego domu. Po przeprowadzce uczennica uzależniła się od narkotyków oraz alkoholu, co miało wpływ na wzmożony lęk przed wyjściem z domu.

Rok później ten sam oprawca stworzył stronę na Facebooku z jej biustem jako zdjęciem profilowym. Amanda ponownie była poniżana, straciła przyjaciół w nowej szkole, po czym jeszcze raz zmieniła szkołę. Po miesiącu nawiązała kontakt ze „starym przyjacielem”, który do niej napisał[4][5]. Zaprosił Amandę do swojego domu, gdzie zostałą wykorzystana seksualnie. Partnerka oprawcy była w tym czasie na wakacjach. Tydzień później Todd na oczach społeczności szkolnej została pobita i upokorzona przez jego dziewczynę. W wyniku uderzenia przez dziewczynę, Amanda upadła na ziemię. Jej ojciec znalazł ją jakiś czas później leżącą w rowie. Po ataku Todd próbowała popełnić samobójstwo, pijąc wybielacz. Po przewiezieniu przez pogotowie do szpitala lekarze zdołali na czas wypłukać jej żołądek, ratując jej życie. Jak sama Amanda komentowała w swoim filmie: „To zabijało mnie od środka i myślałam, że umrę”[6].

Po powrocie do domu nastolatka była wielokrotnie atakowana na profilu społecznościowym. W marcu 2012 roku rodzina Toddów przeniosła się do innego miasta, jednak 6 miesięcy później kolejne obraźliwe komunikaty były wysyłane poprzez znajomych w serwisie. Stan psychiczny Amandy pogarszał się do takiego stopnia, że zaczęła się samookaleczać. Todd brała leki przeciwdepresyjne[7][8]. Pomimo opieki poradnictwa przedawkowała je i trafiła do szpitala na dwa dni.

Todd była wyśmiewana przez innych uczniów, miała trudności w nauce, po raz kolejny trafiła do szpitala w celu leczenia jej depresji. „To naprawdę nie pomaga, że po tym jak wyszła ze szpitala w ostatnim czasie niektóre dzieci zaczęli nazywać ją psychopatką i mówić, że była w szpitalu dla szalonych” - powiedziała matka Amandy. „Ona poszła do szpitala, miała terapię, miała poradnictwo, była na dobrym torze. Na dzień po jej wyjściu, tak się dzieje. Kręcę głową i myślę: Czy dzieci naprawdę są tak wstrętne, czy oni naprawdę nie myślą?"[9]

7 września 2012 Amanda Todd stała się szerzej znana po tym, jak opublikowała dziewięciominutowy film na YouTube zatytułowany „My Story: struggling, bullying, suicide and self-harm.” (tłum: "Moja historia: walka, poniżanie, samobójstwo i samookaleczenie"), w którym milcząc wykładała po kolei kartki, na których spisana była jej historia o szykanowaniu, samookaleczeniu i próbie samobójstwa[3]. Filmik ten posiadał już po pierwszych paru tygodniach ponad milion wyświetleń, jednakże przepełniony był komentarzami pełnymi nienawiści, m.in. namawiającymi Todd do samobójstwa. Wielu internautów posunęło się o krok dalej i wrzuciło do sieci zdjęcia, w których udają, że piją wybielacz, wyśmiewając nieudane samobójstwo Amandy. Powstał w ten sposób mem internetowy Drink Bleach. Liczba wyświetleń filmu na dzień 11 lutego 2020 roku wynosiła ponad 13 milionów.

10 października 2012[3] około 18:00 Amanda została znaleziona martwa w swoim pokoju. W chwili śmierci była uczennicą 10. klasy w Coquitlam Alternate Basic Education Seconary School w Coquitlam. Miała 15 lat[10]. Pochowana została na cmentarzu Robinson Memorial Park w Coquitlam[11].

Reakcje[edytuj | edytuj kod]

Niemcy[edytuj | edytuj kod]

W Niemczech szybko doszło do obaw, że podobna sytuacja może się wydarzyć i w tym kraju. Badania wykazały, że co trzecia osoba korzystająca z Internetu doświadczyła cyberprzemocy. Poproszono o wprowadzenie nowego przedmiotu do wszystkich szkół zwanego „edukacją medialną” (niem. Medienerziehung), gdzie dzieci mają się nauczyć, jak bezpiecznie poruszać się w Internecie. To samo działanie zostało zastosowane w Wielkiej Brytanii. Ta propozycja nie jest obowiązkowa i nie wszystkie szkoły są do tego zobowiązane[12].

Anonymous[edytuj | edytuj kod]

Grupa hackerów Anonymous publicznie poprzysięgła zemstę na oprawcy Amandy. Ogłosiła, że znalazła sprawcę: 32-letniego mężczyznę z Kolumbii Brytyjskiej. Hakerzy udostępnili jego nazwisko, adres, profil społecznościowy oraz e-mail. Już po paru godzinach mężczyzna ten został zaatakowany przez liczną grupę internautów na jego profilu. Po sprawdzeniu przez policję okazało się jednak, iż był niewinny[13].

Sprawca[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2014, niecałe 2 lata po samobójstwie Amandy Todd, zatrzymany został w Amsterdamie w Holandii główny podejrzany – 35-letni Turek Aydın Çoban. Po sprawdzeniu numeru IP został aresztowany i stał się głównym podejrzanym w sprawie. Jak wykazało śledztwo, Todd nie była jego jedyną ofiarą[14][15]. W dniu 28 stycznia 2015 roku stacja CBC News poinformowała, że Aydın Çoban napisał list otwarty w którym zapewnia, iż jest niewinny. W październiku 2015 roku postępowanie ekstradycyjne posunęło się naprzód. 16 marca 2017 roku mężczyzna został skazany na 11 lat pozbawienia wolności przez holenderski sąd.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Amanda Todd Biography (ang.). IMDb. [dostęp 2014-10-20].
  2. Ryan Grenoble: Amanda Todd: Bullied Canadian Teen Commits Suicide After Prolonged Battle Online And In School (ang.). The Huffington Post. [dostęp 2014-10-20].
  3. a b c Shaheen Shariff, Sexting and Cyberbullying, Cambridge University Press, 31 grudnia 2014, s. 13, ISBN 978-1-107-01991-1 [dostęp 2016-02-16] (ang.).
  4. My story: Struggling, bullying, suicide, self harm. [dostęp 2020-02-11].
  5. Riley_Huntley, Amanda Todd - Transcript of video, Pastebin.com, 11 października 2012 [dostęp 2020-02-11].
  6. My story: Struggling, bullying, suicide, self harm, www.youtube.com [dostęp 2020-02-11].
  7. TheSomebodytoknow (Amanda Todd): My story: Struggling, bullying, suicide, self harm (ang.). YouTube. [dostęp 2014-10-21].
  8. Sabine Lorenz: Anonymous will Amanda Todd rächen (niem.). Frankfurter Rundschau. [dostęp 2014-10-21].
  9. Gillian Shaw, ‘She shared everything with me’: Amanda Todd’s mother talks about her life with her daughter (with video), www.vancouversun.com [dostęp 2020-02-11] (ang.).
  10. Rob Bleaney: Amanda Todd: Suicide girl’s mum reveals more harrowing details of cyber bullying campaign that drove her daughter to her death (ang.). The New Yorker. [dostęp 2014-10-20].
  11. Neil Cameron: Amanda Michelle Todd (ang.). Find A Grave. [dostęp 2014-10-21].
  12. Benedikt Peters: Cybermobbing trieb Amanda Todd aus Vancouver in den Tod (niem.). Der Tagesspiegel. [dostęp 2014-10-21].
  13. Henrietta Reese: Auf den Selbstmord folgt die Selbstjustiz (niem.). Stern. [dostęp 2014-10-21].
  14. -: Man charged in Netherlands in Amanda Todd suicide case (ang.). BBC. [dostęp 2014-10-21].
  15. Christina Commisso: Man arrested in Amanda Todd case may have exploited 10 Canadians (ang.). CTV News. [dostęp 2014-10-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]