Ambasada Słowacji w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ambasada Słowacji w Polsce
Veľvyslanectvo Slovenskej republiky
Ambasada Republiki Słowackiej
Logo
Ilustracja
Budynek ambasady Słowacji przy ul. Litewskiej 6 w Warszawie
Państwo  Polska
Data utworzenia 1939, 1993
Ambasador Dušan Krištofik
Zatrudnienie 12+[1]
Adres
ul. Litewska 6
00-581 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ambasada Słowacji w Polsce
Ambasada Słowacji w Polsce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ambasada Słowacji w Polsce
Ambasada Słowacji w Polsce
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ambasada Słowacji w Polsce
Ambasada Słowacji w Polsce
Ziemia52°13′00,80″N 21°01′19,11″E/52,216889 21,021975
Strona internetowa

Ambasada Słowacji w Polsce, Ambasada Republiki Słowackiej (słow. Veľvyslanectvo Slovenskej republiky) – słowacka placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie przy ul. Litewskiej 6.

Podział organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

W skład przedstawicielstwa wchodzą też:

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Stosunki dyplomatyczne Polska nawiązała ze Słowacją w 1939. W Warszawie otwarto poselstwo tego kraju.

Stosunki dyplomatyczne reaktywowano po podziale Czechosłowacji w 1993. Ambasada Słowacji podjęła swoje obowiązki w 1994, w pałacyku księcia Wasyla Dołgorukowa z 1899 (proj. Ludwik Panczakiewicz) – do 1992 siedziby Biura Radcy Handlowego Czechosłowacji przy ul. Litewskiej 6.

Rezydencję ambasadora zlokalizowano w willi Pauliny Wierzbickiej z 1928[2] przy ul. Nabielaka 4 (2013).

Funkcjonuje też Konsulat Generalny w Krakowie, przy ul. św. Tomasza 34 (od 2003).

Ambasadorowie[edytuj | edytuj kod]

  • 1939 – Ladislav Szathmáry
  • 1994 – Juraj Migaš, chargé d'affaires
  • 1994-1998 – Marián Servátka
  • 1998-2000 – Ondrej Nemčok
  • 2000-2005 – Magdaléna Vášáryová
  • 2005-2010 – František Ružička
  • 2010-2011 – Peter Kormúth, chargé d'affaires
  • 2011-2015 – Vasil Grivna
  • od 2015 – Dušan Krištofik

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ​ISBN 978-83-7452-019-5