Ambasada Szwecji w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ambasada Szwecji w Polsce
Sveriges ambassad i Polen
Ambasada Królestwa Szwecji
Great coat of arms of Sweden.svg
Ilustracja
Ambasada Szwecji przy ul. Bagatela
Państwo  Polska
Data utworzenia 1719, 1919, 1945
Ambasador Stefan Gullgren
Zatrudnienie 10 osób personelu dyplomatycznego + 30
Adres
ul. Bagatela 3
00-585 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ambasada Szwecji w Polsce
Ambasada Szwecji w Polsce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ambasada Szwecji w Polsce
Ambasada Szwecji w Polsce
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ambasada Szwecji w Polsce
Ambasada Szwecji w Polsce
Ziemia52°12′49,16″N 21°01′31,16″E/52,213656 21,025322
Strona internetowa
b. siedziba Poselstwa Szwecji w al. Szucha (1935-1938)
b. siedziba Wydziału Handlowego Ambasady Szwecji/Business Sweden przy ul. Królewskiej (2010-2012)
b. siedziba Konsulatu Szwecji w b. hotelu Centralnym w Gdyni (1946)
b. siedziba Poselstwa Szwecji w pałacu Potockich przy ul. Krakowskie Przedmieście (1924-1927)

Ambasada Szwecji w Polsce, Ambasada Królestwa Szwecji (szw. Sveriges ambassad i Polen) – szwedzka placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie przy ul. Bagatela 3.

Podział organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

W skład ambasady wchodzi m.in. Biuro Radcy Handlowego, Business Sweden (b. Szwedzka Rada ds. Handlu, szw. Exportrådet, ang. Swedish Trade Council), ul. Czackiego 7-9.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Stałe poselstwo Szwecji funkcjonowało w Warszawie w latach 1719-1795.

W ramach bilateralnych stosunków Szwecji z Rosją funkcjonował konsulat tego kraju w Warszawie, m.in. przy ul. Królewskiej 29 (1878-1880), kamienica obecnie nie istnieje, w kamienicy Kazimierza Granzowa przy ul. Marszałkowskiej 64 (1881-1883), obecnie nie istnieje, przy ul. Marszałkowskiej 41 (1887), obecnie nie istnieje, w pałacu Blocha przy ul. Marszałkowskiej 154 (1888-1905), obecnie nie istnieje, ul. Leszno 27 (1908-1912), obecnie nie istnieje, czy w budynku z 1904 szwedzkiego Towarzystwa Telefonów "Cedergren" przy ul. Zielnej 37 (1913).

W okresie Unii szwedzko-norweskiej (1814-1905) konsulat reprezentował oba państwa.

Od 1652 Szwecja utrzymywała akredytowanego przedstawiciela (rezydenta) lub konsula w Gdańsku - m.in. przy Hundegasse 265, obecnie ul. Ogarna 44 (1839-1844), Hundegasse 124 (1870-1974), Schmiedegasse 27, ul. Kowalska (1876), Heilige-Geist-Gasse 56, ul. św. Ducha (1878), Hundegasse 30 (1880-1886), Poggenpfuhl 3, ul. Żabi Kruk (1888-1890), Brotbankengasse 9, ul. Chlebnicka (1897), Brotbankengasse 19, ul. Chlebnicka (1898), Kohlenmarkt 12, Targ Węglowy (1899-1901), St. Elisabeth-Wall 6, Wały Jagiellońskie (1902-1911), Langer Markt 20, Długi Targ (1912-1936).

Po I wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne ze Szwecją w 1919. Szwecja umieściła swoje poselstwo w budynku dotychczasowego konsulatu przy ul. Zielnej 37 (1919-1922), następnie w pałacu Potockich przy ul. Krakowskie Przedmieście 15 róg ul. Ossolińskich 4 (1923[1]-1927), przy ul. Królewskiej 3 (1928-1934, obiekt nie istnieje) oraz w neorenesansowym pałacyku Szucha/Dowgiałły z 1913 w al. Szucha 8 (1935-1938). W latach 1936-1938 Szwecja wybudowała kosztem 600 tys. koron szwedzkich budynek poselstwa (arch. Curt Björklund) przy ul. Bagatela 3, który jej służy do dnia dzisiejszego. Wykonawcą była firma Dłuski & Puzyna. W 1939 obiekt został uszkodzony w trakcie nalotu niemieckiej Luftwaffe, w którym zginęło 2 członków personelu poselstwa. W 1944 budynek uległ dalszej dewastacji, również częściowemu spaleniu.

W okresie Wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania.

Szwecja utrzymywała też:

W latach 1935-1939 w Warszawie funkcjonowała Biblioteka Szwedzka, w 1939 przy ul. Królewskiej 3, budynek nie istnieje.

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej reaktywowano stosunki dyplomatyczne na szczeblu poselstw. W 1945 mieściło się ono w hotelu Polonia w al. Jerozolimskich 45. Następnie po odbudowie w 1945 przeniesiono się do własnego obiektu przy ul. Bagatela. W 1956 podniesiono rangę poselstwu do szczebla ambasady. Jej budynek modernizowano i rozbudowywano, w 1989 i 1999.

W latach 1945-1954 funkcjonował konsulat Szwecji w Gdańsku w Dworze Uphagena przy al. Grunwaldzkiej 5, wraz z biurem w hotelu Centralnym (1946) w Gdyni przy ul. Starowiejskiej 1, w latach 1998-2008 konsulat generalny w Gdańsku przy ul. Chmielnej 101-102. W latach 1948-1993 Szwecja utrzymywała też konsulat w Szczecinie, m.in. przy ul. Bolesława Prusa 4 (1960), ostatnio w al. Niepodległości 17 (1991).

Współcześnie Wydział Handlowy ambasady mieścił się wcześniej przy ul. Pytlasińskiego 13a (1991[2]-1996), ul. Wołodyjowskiego 74 (2001-2004), ul. Królewskiej 16 (2006-2011), następnie przy ul. Czackiego 7/9 (2011-).

Wydział Wizowy umieszczono przy ul. Miłobędzkiej 12 (1991[3]-1993[4]).

Ambasadorzy Szwecji w Polsce po 1918 r.[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Okres urzędowania Tytuł
Carl Ivan Danielsson 1919-1920 Chargé d’affaires
Cossva Anckarsvärd 1920-1931 Poseł
Einar Hennings 1931-1934 Poseł
Erik Boheman 1934-1937 Poseł
Joen Lagerberg 1937-1939 Poseł
brak 1939-1945 -
Claes Westring 1945-1948 Poseł
Gösta Engzell 1949–1951 Poseł
Eric von Post 1951–1956 Poseł
Gunnar Reuterskiöld 1956–1956 Poseł
Gunnar Reuterskiöld 1956–1959 Ambasador
Ragnvald Bagge 1959–1962 Poseł
Erik Kronvall 1963–1969 Ambasador
Claës Ivar Wollin 1969–1976 Ambasador
Carl Johan Rappe 1976–1979 Ambasador
Knut Thyberg 1979–1984 Ambasador
Örjan Berner 1984–1987 Ambasador
Jean-Christophe Öberg 1987–1991 Ambasador
Karl-Vilhelm Wöhler 1991-1996 Ambasador
Stefan Noreén 1996–2000 Ambasador
Mats Staffansson 2000–2005 Ambasador
Tomas Bertelman 2005–2008 Ambasador
Dag Hartelius 2008–2010 Ambasador
Staffan Herrström 2011–2015 Ambasador
Inga Eriksson Fogh 2015–2017 Ambasador
Stefan Gullgren od 2017 Ambasador

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1923
  2. Oficjalna książka telefoniczna firm i instytucji Warszawy oraz województwa warszawskiego rok 1991
  3. Oficjalna książka telefoniczna firm i instytucji Warszawy oraz województwa warszawskiego rok 1991
  4. Oficjalna książka teleadresowa Warszawy i województwa warszawskiego 1993/94

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karol Romer: Zagraniczny korpus dyplomatyczny w Polsce, [w:] Dziesięciolecie Polski Odrodzonej 1918-1928, IKC, Kraków/Warszawa 1928, s. 249-260
  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ, Warszawa 1938
  • Michał Haykowski: Szwedzkimi śladami w Polsce (9) - Przy polskim dworze, polonia nr 2/1996 [w:] [1]
  • Jerzy Kasprzycki, Korzenie miasta. Warszawskie pożegnania. Tom I Śródmieście Południowe, Warszawa: Veda, 1996, s. 250, ISBN 83-85584-45-5, OCLC 812695836.
  • Margit Jonillsson: Bagatela 3, Warszawa, "Kulturvärden" (Wartości kultury) 2001:3, s. 21-25, [in:] [2]
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ​ISBN 978-83-7452-019-5
  • Andrzej Lek: Korpus dyplomatyczny w Polonia Palace, 17 lipca 2013, [w:] [3]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]