Przedstawiciele dyplomatyczni Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ambasadorowie Polski)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spis treści

Przedstawiciele dyplomatyczni PolskiI RP, II RP, PRL i III RP, według nazw państw (ew. organizacji międzynarodowych), w których pełnili lub pełnią misję dyplomatyczną. Lista obejmuje przedstawicieli dyplomatycznych Polski, posiadających różne rangi dyplomatyczne, którzy pełnili funkcję szefów misji dyplomatycznych.

Afganistan[edytuj | edytuj kod]

Albania[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ambasadorowie Polski w Albanii.

Algieria[edytuj | edytuj kod]

Angola[edytuj | edytuj kod]

  • 1976–1980 – Roman Paszkowski (od 1979 akredytowany również w Republice Wysp Św. Tomasza i Książęcej)
  • 1980–1984 – Roman Czyżycki
  • 1997–2003 – Andrzej Braiter (jw.)
  • 2003–2006 – Eugeniusz Rzewuski (jw.)
  • 2007–2010 – Piotr Myśliwiec (jw., a od 2009 po likwidacji placówki w Kinszasie przejął obowiązki ambasadora w Demokratycznej Republice Konga, czyli został akredytowany w Gabonie, Demokratycznej Republice Konga, Republice Środkowoafrykańskiej i Republice Konga)[2]
  • 2010–2015 – Marek Rohr-Garztecki (jw.)[3]
  • od 2015 – ponownie Piotr Myśliwiec (jw.)[4]

Arabia Saudyjska[edytuj | edytuj kod]

Argentyna[edytuj | edytuj kod]

Ambasador w Argentynie akredytowany jest także na Paragwaj i od 2008 na Urugwaj.

Armenia[edytuj | edytuj kod]

Australia[edytuj | edytuj kod]

Austria[edytuj | edytuj kod]

Azerbejdżan[edytuj | edytuj kod]

Ambasador w Azerbejdżanie od 2012 akredytowany jest także na Turkmenistan.

Belgia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: ambasadorowie Polski w Belgii.

Besarabia[edytuj | edytuj kod]

Białoruś[edytuj | edytuj kod]

Bośnia i Hercegowina[25][edytuj | edytuj kod]

Brazylia[edytuj | edytuj kod]

Bułgaria[edytuj | edytuj kod]

Cesarstwo Mandżukuo[edytuj | edytuj kod]

Chanat Krymski[edytuj | edytuj kod]

Chile[edytuj | edytuj kod]

Chiny[edytuj | edytuj kod]

Chorwacja[edytuj | edytuj kod]

Cypr[edytuj | edytuj kod]

Czarnogóra[edytuj | edytuj kod]

  • 26 lipca 2006 – 2011 Jarosław Lindenberg (chargé d’affaires)
  • sierpień – wrzesień 2010 – Paulina Kapuścińska (chargé d’affaires)
  • od 8 listopada 2011 – 2015 – Grażyna Sikorska[35]
  • marzec 2015 – lipiec 2015 – Paweł Łącki (chargé d’affaires)
  • od 15 lipca 2015 – 2017 – Irena Tatarzyńska[36]
  • od 2018 – Anna Kasprzak (chargé d’affaires)

Czechy[edytuj | edytuj kod]

W latach 1918–1992 – Czechosłowacja

20 marca 1939 – likwidacja placówki w związku z powstaniem Protektoratu Czech i Moraw i ustaniem stosunków dyplomatycznych.

Dania[edytuj | edytuj kod]

9 kwietnia 1940 – likwidacja placówki w związku z okupacją Danii przez III Rzeszę

Demokratyczna Republika Konga (dawniej Zair)[edytuj | edytuj kod]

Egipt[edytuj | edytuj kod]

Ekwador[edytuj | edytuj kod]

Estonia[edytuj | edytuj kod]

30 września 1939 – likwidacja placówki na żądanie ZSRR wobec rządu Estonii.

Etiopia[edytuj | edytuj kod]

Finlandia[edytuj | edytuj kod]

18 stycznia 1942 – likwidacja placówki w związku z zerwaniem stosunków dyplomatycznych

Francja[edytuj | edytuj kod]

Gdańsk i Wolne Miasto Gdańsk[edytuj | edytuj kod]

Ghana[edytuj | edytuj kod]

Grecja[edytuj | edytuj kod]

Gruzja[edytuj | edytuj kod]

Gwinea[edytuj | edytuj kod]

Hamburg[edytuj | edytuj kod]

Hiszpania[edytuj | edytuj kod]

Ambasadorowie w Hiszpanii są jednocześnie akredytowani na Andorę.

Holandia[edytuj | edytuj kod]

Indie[edytuj | edytuj kod]

Indonezja[edytuj | edytuj kod]

Irak[edytuj | edytuj kod]

Iran[edytuj | edytuj kod]

Irlandia[edytuj | edytuj kod]

W 1958 rząd Irlandii przestał uznawać status dyplomatyczny placówki. We wrześniu 1976 roku Irlandia uznała rząd PRL i w marcu 1977 roku oficjalnie wznowiono stosunki dyplomatyczne między Irlandią a Polską na szczeblu ambasad.

Islandia[edytuj | edytuj kod]

Do 31 marca 2013 akredytację na Islandię posiadał ambasador w Norwegii. W l. 2007-2013 na Islandii funkcjonował konsulat generalny.

Izrael[edytuj | edytuj kod]

Japonia[edytuj | edytuj kod]

Jemen[edytuj | edytuj kod]

Placówka w Sanie została zlikwidowana 31.08.2008. Jej kompetencje przejęła ambasada RP w Arabii Saudyjskiej.[67]

Jordania[edytuj | edytuj kod]

Jugosławia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1918–1929 Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców (SHS) Opracowano na podstawie materiału źródłowego[69].

Przekształcenie Jugosławii w Serbię i Czarnogórę.

Kambodża[edytuj | edytuj kod]

Zamknięcie ambasady w Phnom Penh w 2008[71].

Kanada[edytuj | edytuj kod]

Katar[edytuj | edytuj kod]

Kazachstan[edytuj | edytuj kod]

Kenia[edytuj | edytuj kod]

Kolumbia[edytuj | edytuj kod]

Korea Południowa[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[85]

Korea Północna[edytuj | edytuj kod]

Kostaryka[edytuj | edytuj kod]

Zamknięcie ambasady w Kostaryce w 2008[71].

Królestwo Neapolu[edytuj | edytuj kod]

Królestwo Prus[edytuj | edytuj kod]

Kuba[edytuj | edytuj kod]

Kuwejt[edytuj | edytuj kod]

Laos[edytuj | edytuj kod]

Zamknięcie ambasady w Wientianie w 2008.

Liban[edytuj | edytuj kod]

Libia[edytuj | edytuj kod]

Liga Narodów[edytuj | edytuj kod]

[71]

Zamknięcie placówki w związku z rozwiązaniem Ligii Narodów.

Litwa[edytuj | edytuj kod]

16 października 1939 – likwidacja placówki wobec ustania stosunków dyplomatycznych

Lotaryngia[edytuj | edytuj kod]

Luksemburg[edytuj | edytuj kod]

Łotwa[edytuj | edytuj kod]

5 października 1939 – likwidacja placówki na żądanie ZSRR wobec rządu Łotwy

Macedonia[edytuj | edytuj kod]

Malezja[94][edytuj | edytuj kod]

  • 10.12.1971 – 28.08.1972 – Jerzy Bociąg
  • 29.08.1972 – 20.03.1973 – Andrzej Wasilewski (chargé d’affaires a.i.)
  • 21.03.1973 – 09.05.1974 – Jerzy Markiewicz
  • 10.05.1974 – 21.11.1978 – Lesław Porębski (chargé d’affaires a.i.)
  • 22.11.1978 – 23.09.1982 – Janusz Świtkowski
  • 24.09.1982 – 05.02.1985 – Grzegorz Nobis (chargé d’affaires a.i.)
  • 06.02.1985 – 02.10.1985 – Zygmunt Łyszczek (chargé d’affaires a.i.)
  • 03.10.1985 – 21.01.1990 – Jan Gorzelańczyk
  • 22.01.1990 – 30.07.1994 – Andrzej Żor
  • 31.07.1994 – 26.02.1996 – Tomasz Kozłowski (chargé d’affaires a.i.)
  • 27.02.1996 – 17.11.2003 – Marek Paszucha
  • 18.11.2003 – 30.09.2009 – Eugeniusz Sawicki
  • 01.10.2009 – 16.02.2011 – Katarzyna Wilkowiecka (chargé d’affaires a.i.)
  • 17.02.2011 – 14.09.2014 – Adam W. Jelonek
  • 15.09.2014 – 19.07.2015 – Monika Krzewicka (chargé d’affaires a.i.)
  • 20.07.2015 – 31.06.2017 – Marcin Kubiak
  • od 1 lipca 2017 Monika Krzewicka (chargé d’affaires a.i.)

Malta[edytuj | edytuj kod]

Funkcję polskiego przedstawiciela dyplomatycznego na Malcie pełni Ambasador RP w Republice Malty w formule ambasadora wizytującego, z siedzibą w MSZ RP.

Maroko[edytuj | edytuj kod]

Meksyk[edytuj | edytuj kod]

Mołdawia[edytuj | edytuj kod]

Mongolia[edytuj | edytuj kod]

2009 - zamknięcie placówki w Ułan Bator

  • od 7 lipca 2015 – Michał Łabenda (ambasador wizytujący; na stałe rezyduje w Warszawie)

NATO[edytuj | edytuj kod]

Nepal[edytuj | edytuj kod]

Obecnie akredytowany na Nepal jest ambasador w Indiach.

Niemcy[edytuj | edytuj kod]

  • 1 lutego 1919 – 8 marca 1920 – Franciszek Charwat (konsul generalny w Berlinie, kierownik poselstwa)
  • 8 marca 1920 – 1 października 1920 – Ignacy Szebeko (chargé d’affaires)
  • 14 października 1920 – 1 sierpnia 1921 – Alfred Wysocki (chargé d’affaires)
  • 1 września 1921 – 3 września 1921 – Jerzy Madeyski (chargé d’affaires)
  • 3 września 1921 – 1 maja 1923 – Jerzy Madeyski (poseł)
  • 1 maja 1923 – 7 czerwca 1923 – Tadeusz Jackowski (chargé d’affaires)
  • 7 czerwca 1923 – 26 czerwca 1928 – Kazimierz Olszowski (poseł)
  • 1 lipca 1928 – 31 grudnia 1930 – Roman Knoll (poseł)
  • 10 stycznia 1931 – 2 lipca 1933 – Alfred Wysocki (poseł)
  • 3 lipca 1933 – 28 października 1934 – Józef Lipski (poseł)
  • 29 października 1934 – 1 września 1939 – Józef Lipski (ambasador)

1 września 1939 – likwidacja placówki w związku z agresją III Rzeszy na Polskę i zerwaniem stosunków dyplomatycznych.

Niemiecka Republika Demokratyczna[edytuj | edytuj kod]

Zamknięcie placówki w związku z połączeniem NRD z RFN.

Nigeria[edytuj | edytuj kod]

Norwegia[edytuj | edytuj kod]

Do 2013 ambasador w Norwegii akredytowany był także na Islandię.

Nowa Zelandia[edytuj | edytuj kod]

Organizacja Narodów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele przy Biurze ONZ w Nowym Jorku:

Przedstawiciele przy Biurze ONZ w Genewie:

Przedstawiciele przy Biurze ONZ w Wiedniu:

Przedstawiciele przy Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) w Paryżu :

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[102].

Pakistan[edytuj | edytuj kod]

Panama[edytuj | edytuj kod]

W l. 2008-2017 ambasada w Panamie była zamknięta.

Peru[edytuj | edytuj kod]

Ambasador w Peru akredytowany jest także w Boliwii i Ekwadorze.

Portugalia[edytuj | edytuj kod]

Rada Europy[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiałów źródłowych[106][107].

Republika Południowej Afryki[edytuj | edytuj kod]

Rosja[edytuj | edytuj kod]

Rumunia[edytuj | edytuj kod]

4 listopada 1940 – likwidacja placówki na żądanie III Rzeszy wobec rządu Królestwa Rumunii.

Sabaudia (Królestwo Sardynii – Turyn)[edytuj | edytuj kod]

Saksonia[edytuj | edytuj kod]

Senegal[edytuj | edytuj kod]

W l. 2008-2017 ambasada w Senegalu była zamknięta.

  • od listopada 2017 - Margareta Kassangana (z akredytacją na Burkina Faso, Gambię, Gwineę, Gwineę Bissau, Mali, Wybrzeże Kości Słoniowej i Republice Zielonego Przylądka)

Serbia[edytuj | edytuj kod]

Opracowane na podstawie materiału źródłowego[114]

Wcześniej Serbia i Czarnogóra (2003-2006) oraz Jugosławia (przed 2003).

Singapur[edytuj | edytuj kod]

Słowacja[edytuj | edytuj kod]

1 września 1939 – likwidacja placówki wobec agresji III Rzeszy i Słowacji na Polskę i zerwania stosunków dyplomatycznych.

Słowenia[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone[edytuj | edytuj kod]

Stolica Apostolska[edytuj | edytuj kod]

Sudan[edytuj | edytuj kod]

Syria[edytuj | edytuj kod]

Od 2012 działalność ambasady w Damaszku jest zawieszona.

Szwajcaria[edytuj | edytuj kod]

Ambasadorzy w Szwajcarii akredytowani są również na Liechtenstein.

Szwecja[edytuj | edytuj kod]

Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego[edytuj | edytuj kod]

Tajlandia[edytuj | edytuj kod]

Tanzania[edytuj | edytuj kod]

2008-2017 - zamknięcie ambasady w Dar Es Salaam.

Tunezja[edytuj | edytuj kod]

Turcja[edytuj | edytuj kod]

Turkmenistan[edytuj | edytuj kod]

W 2012 ambasada w Aszchabadzie została zlikwidowana.

Ukraina[edytuj | edytuj kod]

Poselstwo RP w Charkowie zostało zniesione 1 marca 1924, w związku z utworzeniem ZSRR i likwidacją odrębnej służby dyplomatycznej Ukraińskiej SRR. W latach 1924–1991 pomiędzy Polską a Ukrainą nie istniały stosunki dyplomatyczne, zostały nawiązane po proklamacji niepodległości Ukrainy w 1991.

Unia Europejska[edytuj | edytuj kod]

Urugwaj[edytuj | edytuj kod]

W 2008 ambasadę w Montevideo zamknięto; akredytowany na Urugwaj jest ambasador w Argentynie.

Uzbekistan[edytuj | edytuj kod]

Wenezuela[edytuj | edytuj kod]

Ambasador w Wenezueli akredytowany jest także na Barbados, Saint Kitts i Nevis, Grenadę, Jamajkę, Gujanę, Surinam, Trynidad i Tobago, Saint Vincent i Grenadyny, Dominikę.

Węgry[edytuj | edytuj kod]

31 grudnia 1940 – likwidacja placówki na żądanie III Rzeszy wobec rządu Królestwa Węgier

Wielka Brytania[edytuj | edytuj kod]

Wietnam[edytuj | edytuj kod]

Włochy[edytuj | edytuj kod]

Zimbabwe[edytuj | edytuj kod]

W 2008 zamknięto ambasadę w Harare.

Zjednoczone Emiraty Arabskie[edytuj | edytuj kod]

Opracowany na podstawie materiału źródłowego[159]

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Prezydent podpisał dodatkowe akredytacje dla trzech ambasadorówskomentuj. Gazeta Prawna, 2209-07-23.
  2. a b c Kadra kierownicza polskiej służby zagranicznej. Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej, 2009. s. 384.
  3. Ambasada RP w Luandzie.
  4. Nominacje ambasadorów 29 lipca 2015.
  5. Dorota Kołakowska: Dyplomata ze świeżym spojrzeniem. rp.pl, 2011-10-02. [dostęp 2011-11–19].
  6. Kalendarium ambasady RP w Rijadzie. rijad.polemb.net.
  7. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-28–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 560).
  8. a b c ambasadorowie powołani i odwołani w 2009 roku, www.prezydent.pl [dostęp 15 maja 2010].
  9. Zakończenie misji Ambasadora Jacka Bazańskiego.
  10. Ambasada RP w Buenos Aires. [dostęp 2015 15 04].
  11. http://buenosaires.msz.gov.pl/pl/aktualnosci/ambasador_marek_pernal_zlozyl_wizyte_minister_spraw_zagranicznych_republiki_argentynskiej.
  12. i Azerbejdżan: w poszukiwaniu wspólnego gruntu, Warszawa, 28.09.2011.
  13. Ambasada RP w Erywaniu.
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2014 r. nr 110-46–2014 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2015 r. poz. 84).
  15. Ambasador, erywan.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  16. a b c d e f g Kadra kierownicza polskiej służby zagranicznej, „Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej”, 2007.
  17. Kierownik placówki, canberra.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  18. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2010 r. nr 110-50–2010 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2010 r. Nr 70, poz. 892).
  19. İlham Əliyev Polşanın Azərbaycanda yeni təyin olunmuş səfirinin etimadnaməsini qəbul edib. president.az, 27.02.2015 (azer.).
  20. Polska ma nowego ambasadora w Mińsku. iuve.pl, b.d. [dostęp 2011-11-24].
  21. M.P. z 2011 r. Nr 1, poz. 4.
  22. M.P. z 2015 r. poz. 948.
  23. M.P. z 2016 r. poz. 243.
  24. Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej na Białorusi, minsk.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  25. Poprzedni Ambasadorowie, sarajewo.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  26. Ambasada RP w Sarajewie.
  27. Stosunki dyplomatyczne Polski 1944–1981 r. Ameryka (1944–1978). Warszawa: PWN 1979. s. 23–24.
  28. Ameryka Północna i Południowa 1918–2007. Warszawa: 2008. s. 29.
  29. Ambasador, brasilia.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  30. Joanna Leszczyńska: Profesor Ryszard Piasecki ambasadorem w Chile. naszemiasto.pl, 2009-02-11. [dostęp 2011-11–19].
  31. Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Santiago de Chile, santiago.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  32. Marian Kałuski: Polacy w Chinach. Instytut Wydawniczy „Pax”, 2001. s. 96.
  33. Karol Pindór, [w:] League of Nations Search Engine databazie (LONSEA). Uniwersytet w Heidelbergu, [dostęp 2014-06-21].
  34. Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Chorwacji, zagrzeb.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-08] (pol.).
  35. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 listopada 2011 r. nr 110-32–2011 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2011 r. Nr 104, poz. 1051).
  36. Irena Tatarzyńska nowym ambasadorem RP w Czarnogórze.
  37. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-40–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 568).
  38. Ambasada zamknięta w 2008 roku. Akredytowany na ten kraj jest ambasador RP w Angoli; Ambasada RP w Angoli.
  39. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-33–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 563).
  40. Ambasador, www.addisabeba.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-08] (pol.).
  41. Ambasador, www.helsinki.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-08] (pol.).
  42. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2008 r. nr 110-47–2008 o zmianie postanowienia w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 70, poz. 629).
  43. Ambasada RP w Tbilisi.
  44. Umowa o współpracy kulturalnej między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Republiki Gwinei podpisana w Konakry dnia 10 marca 1966 r.. [dostęp 2016-02-01].
  45. Ambasador Marzenna Adamczyk składa kopie listów uwierzytelniających.
  46. Poprzedni Ambasadorowie, www.haga.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-08] (pol.).
  47. Poland and Ind ia exchange ambassadors [dostęp 2012-01-03].
  48. Ambasador, nowedelhi.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  49. Poprzedni Ambasadorowie, dzakarta.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  50. Europejska Akademia Dyplomacji. [dostęp 9 lipca 2011].
  51. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 września 2008 r. nr 110-48–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 70, poz. 630).
  52. Nowy ambasador w Iraku przejął placówkę. rp.pl, 2008-04-10. [dostęp 2011-11–19].
  53. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 marca 2014 r. nr 110-08–2014 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2014 r. poz. 796).
  54. Chargé d’affaires a. i. RP w Iraku, bagdad.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  55. Nominacje dla nowych ambasadorów RP, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  56. Polish and Iranian envoys.
  57. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-31–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 562).
  58. a b Komisja sejmowa pozytywnie o trzech kandydatach na ambasadorów. salon24.pl, 2010-06-24. [dostęp 2011-11–19].
  59. a b Prezydent mianował nowych ambasadorów. dziennik.pl, 2010-10–19. [dostęp 2011-11–19].
  60. Nominacja dla nowego ambasadora RP w Iranie, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  61. Nominacje dla nowych ambasadorów RP, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  62. Andrzej Chojnowski, Jerzy Tomaszewski: Izrael. Warszawa: 2003, s. 447.
  63. Page 130 | Issue 33009, 6 January 1925 | London Gazette | The Gazette
  64. Zbiory NAC on-line – prototyp.
  65. Zdzisław Kurnikowski (pol.). Zbiory NAC on-line – prototyp. [dostęp 2011-08-30].
  66. Poprzedni ambasadorzy, www.tokio.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  67. na temat możliwości współpracy gospodarczej z Jemenem.
  68. a b Czego nie podpisał prezydent. wprost.pl, 2009-07-12. [dostęp 2011-10-20].
  69. Ambasada RP w Belgradzie – Historia (pol.). www.belgrad.polemb.net. [dostęp 2011-10-03].
  70. Wspólna deklaracja Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i Związku Komunistów Jugosławii oraz rządów Polski i Jugosławii. „Głos Koszaliński”, s. 1, nr 222 z 17 września 1957. 
  71. a b c https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/userfiles/_public/k8/dokumenty/stenogram/oswiadczenia/person/3902o.pdf Błąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „:0” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
    BŁĄD PRZYPISÓW
  72. Ambasada RP w Ottawie.
  73. Strona MSZ.
  74. Ambasada RP w Doha.
  75. Profil na UAM.
  76. Encyklopedia Solidarności.
  77. Biuletyn Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP nr 4022/VI z 21 lipca 2010.
  78. Nominacje dla nowych ambasadorów RP, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  79. Agata Szostakiewicz: Polska/ Gwałtowne zmiany kadrowe w MSZ. Polski Portal Spraw Zagranicznych, 2007-09-21. [dostęp 2011-11-24].
  80. Tego jeszcze w Kenii nie było. chopin2010.pl (oficjalna strona Roku Chopinowskiego), 2011-02-28.
  81. Ambasada RP w Nairobi.
  82. M.P. z 2012 r. poz. 521.
  83. M.P. z 2016 r. poz. 13.
  84. Poprzedni Ambasadorowie, www.nairobi.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-12] (pol.).
  85. Polityka, seul.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-05] (pol.).
  86. Ambasada RP w Pekinie – życiorys ambasadora Chomickiego.
  87. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-37–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 565).
  88. Prezydent mianował nowych ambasadorów. tvp.info, 2011-02-09. [dostęp 2011-11-20].
  89. Jacek Pietrzak. Dyplomacja polska wobec sprawy niepodległości Syrii i Libanu w latach II wojny światowej. „Dzieje Najnowsze”. XXXVI, s. 124, 2004. ISSN 00419-8824. 
  90. Nominacja z 29 maja 2017 Postanowienie Prezydenta
  91. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 lipca 2010 r. nr 110–17–2010 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2010 r. Nr 55, poz. 746).
  92. Ambasada RP w Rydze.
  93. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lutego 2014 r. nr 110-05–2014 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2014 r. poz. 793).
  94. Poczet ambasadorów, kualalumpur.msz.gov.pl [dostęp 2018-05-22] (pol.).
  95. Ambasada RP w Rabacie.
  96. Ambasador, kiszyniow.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-20] (pol.).
  97. Wspomnienia ambasadora RP w Mongolii Zbigniewa Kulaka. Początek misji (pisane 14 grudnia 2005).
  98. Wspomnienia ambasadora RP w Mongolii Zbigniewa Kulaka. Mój życiorys.
  99. Andrzej Przyłębski ambasadorem RP w RFN.
  100. Ambasada RP w Wellington.
  101. Kierownik Stałego Przedstawicielstwa, www.wiedenonz.msz.gov.pl (pol.).
  102. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej: Historia placówki (pol.). [dostęp 2011-08-24].
  103. Kłopoty lustracyjne powodem dymisji. rp.pl, 2010-11-27. [dostęp 2011-11-20].
  104. Ambasada RP w Limie.
  105. Ambasador Jacek Junosza Kisielewski.
  106. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej: Byli Stali Przedstawiciele RP przy Radzie Europy (pol.). [dostęp 2011-08-24].
  107. Życiorys ambasador Urszuli Gacek (pol.). [dostęp 2011-08-24].
  108. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-27–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 559).
  109. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 grudnia 2008 r. nr 110-56–2008 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2009 r. Nr 4, poz. 24).
  110. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 sierpnia 2008 r. nr 110-23–2008 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 69, poz. 619).
  111. Marcin Wilczek Ambasador, bukareszt.msz.gov.pl [dostęp 2018-04-22] (pol.).
  112. Zapis przebiegu posiedzenia komisji, www.sejm.gov.pl [dostęp 2018-05-06] (pol.).
  113. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-39–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 567).
  114. Ambasada RP w Belgradzie.
  115. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lutego 2014 r. nr 110-03–2014 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2014 r. poz. 791).
  116. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lutego 2014 r. nr 110-04–2014 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2014 r. poz. 792).
  117. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 stycznia 2016 r. nr 110.2.2016 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2016 r. poz. 158).
  118. W dniach 6–25 marca 2009 jako ambasador-designee. Zobacz: Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 grudnia 2008 r. nr 110-54–2008 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 97, poz. 832).
  119. Ambasador Zenon Kosiniak-Kamysz nowym Dziekanem Korpusu Dyplomatyczno-Konsularnego w Singapurze. Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Singapuru, 2017-06-28. [dostęp 2017-06-30].
  120. The Ambassador of the Republic of Poland His Excellency Zenon Kosiniak-Kamysz presenting his credentials to President Dr Tony Tan Keng Yam (ang.). Ministry of Foreign Affairs Singapore, 2014-07-30. [dostęp 2017-06-30].
  121. Ambasada RP w Bratysławie: Rok 2007 (pol.). [dostęp 2011-08-02].
  122. Joanna Matloňová: Sztuka dialogu (pol.). Forum Polsko-Słowackie, 2009-03-29. [dostęp 2011-08-02].
  123. Marcin Wojciechowski: Andrzej Krawczyk ambasadorem na Słowacji (pol.). Gazeta.pl, 2008-10-23. [dostęp 2011-08-02].
  124. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 września 2010 r. nr 110-41–2010 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2010 r. Nr 70, poz. 883).
  125. Prezydent mianował 13 nowych ambasadorów. Plus Biznesu, 2010-10–19. [dostęp 2011-11-20].
  126. a b Bogusław Winid: W cieniu Kapitolu. Dyplomacja Polska wobec Stanów Zjednoczonych Ameryki 1919–1939. Warszawa: PoMost, 1991. s. 166, 198.
  127. a b c d e f g h i j k l m n o Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Ameryka Północna i Południowa 1918–2007. Warszawa: Askon, 2007. s. 160–161.
  128. Ambasador Piotr Wilczek złożył kopie listów uwierzytelniających.
  129. Piotr Samerka: Historia Ambasady RP przy Stolicy Apostolskiej w latach 1919–1945. Wstęp, czyli pierwsi polscy posłowie w Rzymie. [dostęp 8 stycznia 2009].
  130. Piotr Samerka: Historia Ambasady RP przy Stolicy Apostolskiej w latach 1919–1945. Posłowie Rzeczypospolitej Obojga Narodów. [dostęp 8 stycznia 2009].
  131. Krzysztof Gołębiewski: Zarys dziejów stosunków polsko-watykańskich. [dostęp 8 stycznia 2009].
  132. Nowy ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej – Janusz Kotański.
  133. Jakub Kumoch nowym ambasadorem Polski w Szwajcarii.
  134. Nowa Gazeta Polska, nr 12 (237), ROK XII, 13.06.2010.
  135. Sztokholm pożegnał ambasadora.
  136. Ambasador Wiesław Tarka wręczył listy uwierzytelniające JKM Karolowi XVI Gustawowi.
  137. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 sierpnia 2008 r. nr 110-24–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 69, poz. 620).
  138. M.P. 2014 nr 0, poz. 77.
  139. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Tajlandii: Diplomatic corps: POLAND (ang.). [dostęp 2016-09–18].
  140. Internetowy System Aktów Prawnych: M.P. 2017 poz. 73 (pol.). [dostęp 2017-06-30].
  141. Ambasada RP w Bangkoku: Personel. [dostęp 2016-09–18].
  142. Poprzedni Ambasadorowie. Ambasada RP w Tunisie. [dostęp 2012-10-26].
  143. Nominacje dla ambasadorów RP w Tunezji i Jordanii i stałym przedstawicielstwie przy OECD w Paryżu.
  144. M.P. z 2016 r. poz. 241.
  145. M.P. z 2016 r. poz. 242.
  146. Stały przedstawiciel Polski przy UE złożył dymisję
  147. Przedstawiciele RP przy UE
  148. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr 110-26–2008 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2008 r. Nr 64, poz. 558).
  149. M.P. z 2015 r. poz. 1109.
  150. M.P. z 2017 r. poz. 66
  151. Ambasador, caracas.msz.gov.pl [dostęp 2018-05-22] (pol.).
  152. a b Andrzej Rachuba (red.): Dzieje rodziny Ciechanowieckich herbu Dąbrowa (XIV–XXI wiek). Warszawa: DiG, 2013, s. 427.
  153. Polsko-węgierskie relacje dyplomatyczne. budapeszt.msz.gov.pl. [dostęp 2017-10-30].
  154. a b Poprzedni ambasadorowie Polski w Wietnamie, www.hanoi.msz.gov.pl [dostęp 2017-04-12] (pol.).
  155. Prezydent mianował nowych ambasadorów. 2010-10-01. [dostęp 2011-11-23].
  156. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lutego 2014 r. nr 110-06–2014 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2014 r. poz. 794).
  157. Nominacja ambasadora w Wietnamie (pol.). MSZ RP. [dostęp 2014-09-23].
  158. Ambasada RP w Pretorii.
  159. Kalendarium wydarzeń w stosunkach pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Ambasada RP w Abu Dabi, b.d.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dyplomaci w dawnych czasach. Relacje staropolskie z XVI–XVIII stulecia, Kraków: Wyd. Literackie, 1959.