Aminata Sow Fall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aminata Sow Fall
Ilustracja
Aminata Sow Fall (2011)
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1941
Saint-Louis
Narodowość senegalska
Język francuski
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła
  • La Grève des bàttu
  • L'Appel des arènes
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Lwa (Senegal) Kawaler Orderu Zasługi (Senegal) Kawaler Orderu Palm Akademickich (Senegal) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Kawaler Orderu Plejady (Frankofonia)

Aminata Sow Fall (ur. 27 kwietnia 1941 w Saint-Louis)[1]senegalska pisarka tworząca w języku francuskim. Pionierka frankofońskiej literatury afrykańskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w północnosenegalskim mieście Saint-Louis, gdzie spędziła dzieciństwo. Po kilku latach nauki w miejscowym liceum Faidherbe, przeniosła się wraz ze swoją zamężną siostrą do Dakaru. Ukończyła tam liceum Van Vollenhovena. Naukę kontynuowała we Francji, uzyskując licencjat w dziedzinie literatury współczesnej. Podczas pobytu w Paryżu poznała Sambę Sowa, którego poślubiła w 1983. Wkrótce potem powróciła wraz z mężem do Senegalu i podjęła pracę nauczycielki. Od 1974 do 1979 pracowała w Komisji Reformy Narodowej (Commission Nationale de Réforme), zajmując się wprowadzeniem literatury afrykańskiej do francuskojęzycznego programu nauczania[2]. W latach 1979–1988 pełniła funkcję dyrektora departamentu literatury i własności intelektualnej w Ministerstwie Kultury w Dakarze. W 1985 została przewodniczącą Stowarzyszenia Pisarzy Senegalskich jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. W 1990 założyła oficynę wydawniczą – Éditions Khoudia.

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Le Revenant (1976)
  • La Grève des bàttu (1979)
  • L'Appel des arènes(1982)
  • Ex-père de la nation (1987)
  • Douceurs du bercail (1998)
  • Le jujubier du patriarche (1998)
  • Sur le flanc gauche du Belem (opowiadanie), [w:] L'Odyssée atlantique (antologia – różni autorzy) (2002)
  • Un grain de vie et d'espérance (2002)
  • Festins de la détresse (2005)

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]