Amon Ereb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Amon Ereb (sin. Samotne Wzgórze) – szczyt ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Znajdował się między uskokiem Ramdal a Gelionem w Beleriandzie Wschodnim.

Miał być widoczny znad Gelionu. Był najdalej wysuniętym na południe umocnionym miejscem w Beleriandzie wschodnim. Miał znaczenie strategiczne, strzegąc podejść do Taur-im-Duinath[1]. Poległ tam Denethor, władca Nandorów osiadłych w Ossiriandzie. Na tej górze mieszkał też Maedhros po klęsce w Nirnaeth Arnoediad[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 21
  2. XIV: Beleriand i jego królestwa. W: J.R.R. Tolkien: Silmarillion. Warszawa: Amber, s. 166. ISBN 978-83-241-4999-5.