Amplifikacja (biologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amplifikacja – proces, podczas którego dochodzi do zwielokrotniania liczby lub zwiększania ilości. W biologii molekularnej najczęściej termin ten jest stosowany w odniesieniu do powielania (namnażania) DNA w genomie. Zachodzi pod wpływem różnych hormonów. Z uwagi na swoją wybiórczość, pozwala na powielenie określonych genów i syntezę dużej ilości ich produktów[1]. Naturalna amplifikacja DNA jest ważnym mechanizmem regulacyjnym, zwiększającym liczbę kopii danego genu i tym samym – ilość jego produktu. Jest to proces o dużym znaczeniu ewolucyjnym, gdyż dzięki obecności wielu kopii tego samego genu jedna z nich może ulec zmianom[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 15, ISBN 978-83-01-16529-1.
  2. amplifikacja DNA, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-04-12].