Amr ibn Kulsum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amr ibn Kulsum, arab. عمرو بن كلثوم, (VI w.) – poeta arabski okresu dżahilijja.

Należał do szczepu Dżuszam z plemienia Taghlib, koczującego w Mezopotamii i Syrii. Miał zostać wodzem swojego szczepu w wieku 15 lat, uchodził bowiem za niezwykle walecznego i dzielnego wojownika. Jest autorem kasydy, która przez późniejszych arabskich filologów została zaliczona do "mu'allakat" - "zawieszonych", to jest najwyżej cenionych staroarabskich kasyd, których z reguły wyróżniano siedem, chociaż czasami także dziewięć lub dziesięć. Jego mu'allaka poświęcona jest walce Taghlibitów z plemieniem Bakrytów. Według legendy miał on ją wygłosić przy okazji spotkania z wodzem Bakrytów Al-Harisem na dworze króla Lachmidów Amra Ibn Hindy, który miał rozsądzić zwaśnione plemiona. Al-Haris także wygłosił swoją kasydę (później również zaliczoną do mu'allak), odwołującą się do licznych zasług Bakrytów wobec króla i jego dynastii, i Amr Ibn Hind przyznał rację Bakrytom. Porywczy Amr nie zaakceptował wyroku króla Lachmidów i zaczął go traktować jak największego wroga, a w końcu zabił.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Blachère: ʿAmr b. Kulthūm. W: H.R.A. Gibb, J.H. Kramers, E. Lévi-Provençal, J. Schacht: The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Volume I. Leiden: E.J. Brill, 1986. ISBN 90-04-08114-3.
  • Janusz Danecki (red.): Poezja arabska: wiek VI-XIII: wybór. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Oddział, 1997. ISBN 83-04-04246-0.