Anżalika Ahurbasz-Jalinska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anżalika Ahurbasz-Jalinska
Анжаліка Агурбаш-Ялінская
Ilustracja
Anżalika Ahurbasz-Jalinska
Pseudonim Lika Jalinska (do 2001)
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1970
Mińsk, ZSRR
Pochodzenie Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
Gatunki pop, rock
Zawód piosenkarka, aktorka, modelka
Aktywność od 1990
Strona internetowa

Anżalika Anatoljeuna Ahurbasz-Jalinska (biał. Анжаліка Анатольеўна Агурбаш-Ялінская, ros. Анжелика Анатольевна Агурбаш-Ялинская, Anżelika Anatoljewna Agurbasz-Jalinska; ur. 17 maja 1970 w Mińsku) – białoruska piosenkarka, aktorka, modelka; reprezentantka Białorusi w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji (2005).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 17 maja 1970 roku w Mińsku (leżącego na terenie ówczesnej Białoruskiej SRR). Jej rodzice, Anatol Wasiljewicz i Walancina Michajłauna Jalinscy, byli urzędnikami. W dzieciństwie zajmowała się muzyką, tańcem, śpiewem. Chodziła do studium teatralnego. W wieku 16 lat zagrała główną rolę w filmie Ekzamien dla direktora (pol. Egzamin dla dyrektora). Ukończyła Miński Państwowy Instytut Teatralno-Artystyczny.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1988 wygrała pierwszy na Białorusi konkurs piękności[1] Minskaja Pryhażunia (pol. Mińska Ślicznotka). Po konkursie zagrała w komedii Nie ponimaju (pol. Nie rozumiem) razem z Ankudinowem, Ałtowem i Zadornowem. W 1990 roku wygrała tytuł Miss Foto ZSSR[2]. W latach 1990–1995 śpiewała w zespole „Wierasy”. Po odejściu z grupy zajęła się karierą solową. Następnie organizowała klub artystyczny z centrum produkcyjnym, otworzyła republikańską szkołę urody i zaczęła prowadzić program telewizyjny Zawtrak z Likoj (pol. Śniadanie z Liką)[3].

Do 2001 występowała jako Lika Jalinska. W 2002 wyszła za mąż za rosyjskiego przedsiębiorcę Nikołaja Agurbasza, który został jej producentem. Niedługo później zajęła się działalnością w show-biznesie w Moskwie, już pod nazwiskiem Ahurbasz.

Pod koniec 2004 wzięła udział w białoruskich eliminacjach eurowizyjnych, do których zgłosiła się z utworem „Boys and Girls”. 25 grudnia wystąpiła w pierwszym etapie selekcji i awansowała do ostatecznej rundy organizowanej tydzień później, którą ostatecznie wygrała, dzięki czemu została wybrana na reprezentantkę Białorusi w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie[4][5]. W marcu piosenkarka poinformowała, że podczas widowiska zaprezentuje inny utwór[6][7]. Nagrała wówczas dwie nowe piosenki: „Show Me Your Love Honey” izraelskiego kompozytora Svicy’ego Picki i „Love Me Tonightgreckiego duetu Nikos Terzis i Nektarios Tyrakis[8]. Decyzją komisji powołanej przez telewizję, konkursową propozycją piosenkarki został utwór „Love Me Tonight”[9].

Przed udziałem w konkursie Ahurbasz wyruszyła w trasę promocyjną po Europie, w ramach której wystąpiła w ponad dwudziestu krajach[10][11][12][13]. 18 maja wystąpiła w półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji w kreacji moskiewskiego projektanta Walentina Judaszkina[14] i w stylizacji rosyjskich stylistów: Siergieja Zwieriewa i Ołeksandra Szewczuka. Podczas występu towarzyszyła jej grupa baletowa Retsital w choreografii autorstwa Siarhieja Mandryka[15]. Piosenkarka zajęła trzynaste miejsce w rundzie półfinałowej, przez co nie zakwalifikowała się do finału[16]. Wyniki wywołały poruszenie w kraju, a swoje niezadowolenie wyraził m.in. przywódca Białorusi Alaksandr Łukaszenka, który uważał, że artystka przegrała niezasłużenie[17]. Aby zrekompensować jej porażkę, przyznał Ahurbasz tytuł „Zasłużonej Artystki Republiki Białorusi"[18].

W 2006 piosenkarka wydała singiel „Ja budu żyt′ dla tiebia”, dzięki któremu zdobyła popularność w Federacji Rosyjskiej[3].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Piosenka Bed boj (w składzie „Wierasów” – w zbiorze Hit-parad „Biełaruskaj Maładziożnaj””, „Miełodyja”, 1990)[19];
  • album Bumażnaja łuna;
  • album Nocz biez zna;
  • album Dla tiebia;
  • album Proszczalnyj pocełuj;
  • album Łuczszyje piesni;
  • album Prawiła lubwi[3];
  • album CD Biełarusaczka (2005)[19];
  • album Ja budu żyt′ dla tiebia;
  • album Lubow! Lubow? Lubow…;
  • album Grand Collection;
  • album Ty nie znał mienia takoj[3].

Anżalika Ahurbasz-Jalinska wystąpiła w teledyskach do utworów: „Bumażnaja łuna”, „Ostańsia”, „Osiennij marafon”, „Żurawlik”, „Mir griez”, „Ja budu zwat′ tiebia”, „Ja nie otpuszczu tiebia[3], „Nowogodniaja (reż. Uładzimir Jankouski; 2004)[19], „Ja Walentinka”, „Love Me Tonight”, „Prawiła lubwi”, „Moja manija”, „Nielubimaja”, „Dwie tieni”, „Rieka”. W 2014 roku został nagrany w Los Angeles teledysk do jej piosenki „Czernaja wual”, w którym gościnnie wystąpił aktor Eric Roberts[3].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Anżalika Ahurbasz-Jalinska była trzykrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był rosyjski reżyser Igor Leniow, drugim – białoruski kulturysta Waleryj Biziuk, trzecim – rosyjski biznesmen Nikołaj Agurbasz. Z ostatnim z nich rozwiodła się w 2012 roku. Piosenkarka ma troje dzieci: córkę Darię (ur. 14 marca 1988 roku) z pierwszego małżeństwa, syna Nikitę (ur. w 1996 roku) z drugiego małżeństwa i syna Anastasa (ur. 19 sierpnia 2004 roku) z trzeciego małżeństwa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sietse Bakker: Interview with Angelica Agurbash (ang.). ESC Today, 2005-05-02. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-29)].
  2. Benny Royston: Belarus gaining momentum (ang.). ESC Today, 2005-05-14. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-29)].
  3. a b c d e f g h Анжелика Агурбаш (ros.). 7days.ru. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-01)].
  4. BELARUSSIAN NATIONAL FINAL 2005 (ang.). www.natfinals.50webs.com. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-31)].
  5. Sietse Bakker: Belarus selects Angelica Agurbash! (ang.). ESC Today, 2005-01-31. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-22)].
  6. Sietse Bakker: Angelica might sing a different song in Kiev (ang.). ESC Today, 2005-03-02. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-22)].
  7. Sietse Bakker: Belarus: Angelica to sing another song in Kiev (ang.). ESC Today, 2005-03-09. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-22)].
  8. Sietse Bakker: 'Love me tonight' by Terzis and Tirakis for Angelica (ang.). ESC Today, 2005-03-09. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-03)].
  9. Sietse Bakker: Belarus: Angelica to sing 'Love me tonight' (ang.). ESC Today, 2005-03-18. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-22)].
  10. Roel Philips: Angelica Agurbash toured in Lithuania (ang.). ESC Today, 2005-04-05. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-07)].
  11. Benny Royston: Angelica touches down in Bulgaria (ang.). ESC Today, 2005-04-05. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-29)].
  12. Roel Philips: Angelica Agurbash on tour till Eurovision (ang.). ESC Today, 2005-04-13. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-07)].
  13. Anthony Granger: Belarus: Announcement on September 20th (ang.). eurovoix.com, 2012-09-11. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-25)].
  14. Krzysztof Trębski: Wpadka Łukawizji. Wprost, 2005. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-04)].
  15. Eurovision 2005, Kiev (ang.). ESCKaz. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-27)].
  16. Eurovision Song Contest 2005 Semi-Final (ang.). Europejska Unia Nadawców. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-03)].
  17. Białoruś zniesmaczona eurowizyjnym spiskiem. Onet, 2006-05-22. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-19)].
  18. Białoruś widzi spisek w wynikach konkursu piosenki Eurowizji. Inicjatywa Wolna Białoruś, 2006-05-23. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-12)].
  19. a b c Падбярэзскі 2008 ↓, s. 9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]