Analiza przeżycia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Analiza przeżycia to zbiór metod statystycznych badających procesy, w których interesujący jest czas, jaki upłynie do (pierwszego) wystąpienia pewnego zdarzenia.

Zdarzeniem tym może w szczególności być np.:

  • śmierć pacjenta (stąd nazwa metody),
  • awaria urządzenia,
  • zaprzestanie płacenia rachunków przez klienta,
  • dezaktywacja usługi telekomunikacyjnej (np. pakietu minut),
  • odejście pracownika z firmy.

W zbiorze danych do analizy przeżycia wyróżnia się tzw. obserwacje ucięte albo cenzorowane (ang. censored observations), o których wiadomo, że proces stochastyczny trwał dalej, jednak o jego dalszym czasie nie ma dalszych danych (np. pacjenci wypisani ze szpitala).

Typowe metody analizy przeżycia obejmują: