Analogi gonadoliberyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Analogi gonadoliberyny – grupa leków stosowanych w ginekologii do hamowania pulsacyjnego uwalniania gonadoliberyny. Wiążą się one z receptorami w przednim płacie przysadki, hamując wydzielanie lutropiny i folikulotropiny. Specyfiki z tej grupy wywołują farmakologiczną (całkowicie odwracalną) kastrację. Leki te znajdują zastosowanie w leczeniu hormonozależnej odmiany raka sutka (z obecnością receptorów estrogenowych i progesteronowych) w komórach guza u kobiet przed menopauzą, raka stercza, endometriozy, mięśniaków macicy, przedwczesnego pokwitania pochodzenia ośrodkowego.

Należą tu dwie podgrupy leków:

Bibliografia[edytuj]

  • Grzegorz H. Bręborowicz (red.): Położnictwo i ginekologia. T. 2: Ginekologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 884. ISBN 978-83-200-3541-4.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.