Anamneza (liturgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anamneza (gr. anamimneskein - przypominać, wspominać, czynić pamiątkę) to nazwa jednej z modlitw używanych podczas liturgii eucharystycznej w wielu rytach sprawowania mszy świętej (m.in. w rycie rzymskim, czy liturgii św. Jana Chryzostoma).

Anamneza nawiązuje do słów Jezusa wypowiedzianych podczas Ostatniej Wieczerzy, w której mówi on do uczniów "To czyńcie na moją pamiątkę" (W oryginale greckim: Τουτο ποιειτε εις την εμην αναμνησιν - Ewangelia Łukasza 22:19; 1 list do Koryntian 11:24).
Anamneza jest wspomnieniem śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, wspomnieniem Ostatniej Wieczerzy i śmierci Chrystusa na krzyżu. Jest to odwołanie się do tej chwili w której Jezus umarł, do tej samej ofiary. Nie można także zamknąć charakteru anamnestycznego do jednej modlitwy, Jezus jest obecny w Kościele Świętym wczoraj, dziś i jutro. Każda liturgia ma wymiar wspominający przez to, że to sam Chrystus jest najwyższym Kapłanem i to on za pośrednictwem duchownych sprawuje mszę świętą. Błędnym założeniem jest, że czyn zbawczy się zakończył, to był tak ważny moment, że trwa podczas każdego obrzędu misterium pańskiego. Nie wolno zamykać anamnezy tylko i wyłącznie do modlitwy, to jest błąd kardynalny.

W rytach wschodnich anamneza poprzedza epiklezę; w zachodnich następuje po konsekracji chleba i wina.