Anamneza (liturgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anamneza (gr. anamimneskein - przypominać, wspominać, czynić pamiątkę) to nazwa jednej z modlitw używanych podczas liturgii eucharystycznej w wielu rytach sprawowania mszy świętej (m.in. w rycie rzymskim, czy liturgii św. Jana Chryzostoma).

Anamneza nawiązuje do słów Jezusa wypowiedzianych podczas Ostatniej Wieczerzy, w której mówi on do uczniów "To czyńcie na moją pamiątkę" (W oryginale greckim: Τουτο ποιειτε εις την εμην αναμνησιν - Ewangelia Łukasza 22:19; 1 list do Koryntian 11:24).
Anamneza jest wspomnieniem śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, wspomnieniem Ostatniej Wieczerzy i śmierci Chrystusa na krzyżu. Jest to odwołanie się do tej chwili w której Jezus umarł, do tej samej ofiary. Nie można także zamknąć charakteru anamnestycznego do jednej modlitwy, Jezus jest obecny w Kościele Świętym wczoraj, dziś i jutro. Każda liturgia ma wymiar wspominający przez to, że to sam Chrystus jest najwyższym Kapłanem i to on za pośrednictwem duchownych sprawuje mszę świętą. Błędnym założeniem jest, że czyn zbawczy się zakończył, to był tak ważny moment, że trwa podczas każdego obrzędu misterium pańskiego. Nie wolno zamykać anamnezy wyłącznie do modlitwy, to jest błąd kardynalny.

W rytach wschodnich anamneza poprzedza epiklezę; w zachodnich następuje po konsekracji chleba i wina.