Anastazy Cywiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anastazy Bernard Cywiński (ur. 15 kwietnia 1824 w Nakle nad Notecią - zm. 10 września 1871 w Ostrowie) – polski poeta, działacz narodowy, pedagog, z wykształcenia slawista i historyk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczeń Gimnazjum w Trzemesznie i gimnazjum w Chojnicach. W latach 1844-1850 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim slawistykę i historię. W tym czasie współpracował z radykalnym Tygodnikiem Literackim. Podczas Wiosny Ludów w 1848 roku należał do Polskiego Komitetu we Wrocławiu. W latach 1850-1855 pracował, początkowo jako stażysta, w gimnazjum w Lesznie. Od 1855 roku do śmierci w roku 1871 pracował w Królewskim Katolickim Gimnazjum w Ostrowie. W 1865 roku otrzymał tytuł Oberlehrer (Starszy Nauczyciel). Publikował w tym okresie wiersze na łamach Biblioteki Warszawskiej i Tygodnika Literackiego. Podczas powstania styczniowego organizował w swoim mieszkaniu zebrania tajnego Komitetu Polskiego, w którego skład wchodzili uczniowie najstarszych klas ostrowskiego gimnazjum. Uchodził za najpopularniejszego wśród młodzieży nauczyciela. Po śmierci pochowany został na Starym Cmentarzu w Ostrowie. Jego nagrobek został w 1939 roku odnowiony staraniem uczniów i profesorów gimnazjum. W latach '90 uhonorowany został w Ostrowie ulicą jego imienia.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Enteilung und Paradigmen der altslovenischen nominalen Deklination nach Franz Miklosichs Formenlehre der altslovenischen Sprache 1870.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Biernaczyk, Anastazy Cywiński, w: Alma Mater Ostroviensis - Księga Pamięci - Non Omnis Moriar, tom X, Ostrów Wielkopolski 2003