Anastomus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anastomus[1]
Bonnaterre, 1791[2]
Przedstawiciel rodzaju – kleszczak azjatycki (A. oscitans)
Przedstawiciel rodzaju – kleszczak azjatycki (A. oscitans)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd bocianowe
Rodzina bociany
Rodzaj Anastomus
Typ nomenklatoryczny

Ardea oscitans Boddaert, 1783

Synonimy
Gatunki
  • A. oscitans
  • A. lamelligerus

Anastomusrodzaj ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji i Afryce[10].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 80–94 cm; masa ciała 1–1,3 kg[11].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Anastomus: gr. αναστομοω anastomoō – dostarczać ustami, z szeroko otwartymi ustami. Kleszczak azjatycki ma długi dziób z widoczną szczeliną pomiędzy górną a dolną szczęką, co jest adaptacją do spożywania ślimaków słodkowodnych[12].
  • Hians (Hyans): łac. hians, hiantis – rozdziawiony, otwarty, od hiare – otworzyć[13]. Gatunek typowy: Ardea oscitans Boddaert, 1783.
  • Rhynchochasme: gr. ῥυγχος rhunkhos – dziób; χασμα khasma, χασματος khasmatos – szerokie otwarcie, przepaść[14]. Gatunek typowy: Ardea oscitans Boddaert, 1783.
  • Hiator: nowołac. hiator, hiatoris – otwarty dziób, otwarte usta, od łac. hiatus – otwarcie, otwór, od hiare – otworzyć[15]. Gatunek typowy:
  • Chaenoramphe (Chaenorhamphus): gr. χαινω khainō – ziewać; ῥαμφη rhamphē – dziób[16]. Gatunek typowy: Ardea oscitans Boddaert, 1783.
  • Apertirostra: łac. apertus – otwarty, od aperire – odkryć; rostrum – dziób[17]. Gatunek typowy: Ardea oscitans Boddaert, 1783.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[18]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anastomus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. P.J. Bonnaterre: Tableau encyclopédique et méthodique des trois règnes de la nature. Ornithologie. Paris: Chez Panckoucke, libraire, Hôtel de Thou, 1791, s. xciii. (fr.)
  3. B.G de Lacépède: Methode. W: F.M. Daudin: Traité élémentaire et complet d’ornithologie, ou, Histoire naturelle des oiseaux. T. 1. Paris: Chez l’Auteur, Duprat, 1800, s. 436. (fr.)
  4. J. Fischer von Waldheim: Das Nationalmuseum der Naturgeschichte zu Paris: von seinem ersten Ursprunge bis zu seinem jetzigen Glanze. Cz. 2. Frankfurt am Main: Fridrich Esslinger, 1803, s. 195. (niem.)
  5. J. Hermann: Observationes Zoologicae: quibus novae complures, aliaeque animalium species describuntur et illustrantur. Argentorati: Amandum Koenig, 1804, s. 156. (łac.)
  6. Ch. Dumont: Dictionnaire des sciences naturelles, dans lequel on traite méthodiquement des différens êtres de la nature, considérés soit en eux-mêmes, d’après l’état actuel de nos connoissances, soit relativement à l’utilité qu'en peuvent retirer la médecine, l’agriculture, le commerce et les artes. Suivi d’une biographie des plus célèbres naturalistes. T. 8. Strasbourg; Paris: F. G. Levrault; Le Normant, 1817, s. 51. (fr.)
  7. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xii. (niem.)
  8. G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: The Trustees, 1855, s. 115. (ang.)
  9. O. Salvin & P.L. Sclater. Notices of recent Ornithological Publications. „Ibis”. Fourth Series. 2 (8), s. 482 (przypis), 1878 (ang.). 
  10. F. Gill & D. Donsker: Storks, ibis & herons (ang.). IOC World Bird List: Version 8.1. [dostęp 2018-03-20].
  11. A. Elliott: Family Ciconiidae (Storks). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 458. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  12. Jobling 2017 ↓, s. Anastomus.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Hians.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Rhynchochasme.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Hiator.
  16. Jobling 2018 ↓, s. Chaenoramphe.
  17. Jobling 2018 ↓, s. Apertirostra.
  18. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ciconiidae Sundevall, 1836 - bociany - Storks (Wersja: 2015-09-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-03-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-03-20]. (ang.)