Anatolij Sofronow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Sofronow
Imię i nazwisko Anatolij Władimirowicz Sofronow
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1911
Mińsk
Data i miejsce śmierci 10 września 1990
Moskwa
Narodowość ormiańska/rosyjska
Język rosyjski
Ważne dzieła
  • W pewnym mieście
  • Moskiewski charakter
Faksymile
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Anatolij Władimirowicz Sofronow (ros. Анатолий Владимирович Софронов, ur. 6 styczniajul./19 styczniagreg. 1911 w Mińsku, zm. 10 września 1990 w Moskwie) – sowiecki publicysta, poeta i dramaturg.

W młodości pracował w fabryce jako frezer, ślusarz, a następnie redaktor gazetki zakładowej. W 1937 r. ukończył wydział literacki Rostowskiego Instytutu Pedagogicznego. Od 1940 r. członek WKP(b)-KPZR. W czasie II wojny światowej korespondent frontowy gazety "Izwiestija". Jego najsłynniejsze dzieła to sztuka W pewnym mieście ("В одном городе") z 1946 roku (wydanie polskie 1949) oraz dramat Moskiewski charakter ("Московский характер") z 1948 (wydanie polskie 1949). W latach 19481953 był sekretarzem zarządu Związku Pisarzy ZSRR, a w 1953-1986 pełnił funkcję redaktora naczelnego tygodnika "Ogoniok".

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Sofronow debiutował drukiem w 1929 r., za właściwy debiut literacki uznaje się jednak publikację zbioru wierszy Słoneczne dni ("Солнечные дни") w 1934. Opublikował ponad 40 sztuk teatralnych podejmujących aktualną problematykę, wykraczającą jednak poza ramy oficjalnej polityki kulturalnej[1], m.in. poprzez komediową i wodewilową osnowę dramatów. Był także autorem zbiorów wierszy, pieśni, poematów, scenariuszy filmowych oraz librett operetkowych.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sofronow był laureatem licznych państwowych nagród i odznaczeń, m.in.:

Odbiór Sofronowa w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pisarz tłumaczony i wystawiany w Polsce na przełomie lat 40. i 50. XX w.

We współczesnej polskiej kulturze masowej znany przede wszystkim za pośrednictwem wypowiedzi Stanisława Anioła z serialu telewizyjnego Alternatywy 4 (1983). Anioł twierdzi, że Sofronow pisał w kuźni, ponieważ odgłosy pracy mobilizowały go do wysiłku twórczego. Apokryficzna postać pisarza Sofronowa pomyślana przez twórców filmu jako satyra na pseudoerudycję peerelowskich działaczy oświatowo-kulturalnych oraz jako ironiczne przywołanie wzorców socrealistycznych[3] obecnie funkcjonuje jako symbol swoistej grafomanii oraz mityczny klasyk, autor aforyzmów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sofronow Anatolij Władimirowicz – Zapytaj.onet.pl, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-11-21] (pol.).
  2. Герой Социалистического Труда Софронов Анатолий Владимирович :: Герои страны, www.warheroes.ru [dostęp 2017-11-21].
  3. W filmie nie ma mowy o Anatoliju Sofronowie, chociaż nazwisko kojarzono zapewne z pisarzem radzieckim tłumaczonym w Polsce. W l. 1886-1935 żył także Anempodist Sofronow, pisarz jakucki. Zob. http://www.chronologia.pl/osoba-soan18861114z0-wd.html

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]