Andonios Nikopolidis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andonios Nikopolidis
Αντώνης Νικοπολίδης
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1971
Arta
Wzrost 187 cm
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1987–1989 Anagennisi Artas 49 (0)
1989–2004 Panathinaikos AO 189 (0)
2004–2011 Olympiakos SFP 180 (0)
W sumie: 418 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1999–2008  Grecja 90 (0)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
I miejsce Portugalia 2004 piłka nożna

Andonios Nikopolidis (gr. Αντώνιος Νικοπολίδης, ur. 14 stycznia 1971 w Arcie) – były grecki piłkarz występujący na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę zaczynał w barwach trzecioligowego klubu Anagennisi Artas. W wieku dziewiętnastu lat został ściągnięty do Panathinaikosu Ateny, gdzie przez kolejnych osiem sezonów był zmiennikiem: najpierw reprezentanta kraju Nikosa Sarganisa, a od rozgrywek 1990-1991 – Polaka Józefa Wandzika. W tym czasie w barwach Panathinaikosu wystąpił dwadzieścia razy.

Miejsce w wyjściowym składzie wywalczył w sezonie 1997/1998. Najpierw zastępował kontuzjowanego Wandzika, a po jego powrocie do zdrowia utrzymał pozycję pierwszego bramkarza. W ciągu piętnastu lat gry w Panathinaikosie wywalczył pięć tytułów mistrza Grecji oraz tyleż razy zwyciężał w rozgrywkach o krajowy Puchar. Skuteczna gra w tym klubie otworzyła mu także drogę do reprezentacji. Na początku 2004 przegrał rywalizację z Konstandinosem Chalkiasem (rywalem również z kadry) i przeniósł się do Olympiakosu Pireus. W barwach tego zespołu, którego został także kapitanem, zdobył kolejnych pięć mistrzostw kraju.

Piłkarską karierę zakończył na początku 2011 roku; w meczu ligowym z Larissą (6:0), rozegranym 17 kwietnia, w ostatniej minucie zmienił Balázsa Megieriego.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Grecji, w której barwach rozegrał 90 meczów, zadebiutował 18 sierpnia 1999 roku w spotkaniu towarzyskim z Salwadorem, kiedy w drugiej połowie zastąpił Eliasa Atmatzidisa. Mimo bycia rezerwowym w Panathinaikosie został pierwszym bramkarzem drużyny, która prowadzona przez Niemca Otto Rehhagela wystąpiła na Euro 2004. Grecy po zwycięstwie między innymi nad Portugalią (2:1 i 1:0), obrońcami mistrzowskiego trofeum Francuzami (1:0) oraz Czechami (1:0) zdobyli złoty medal. Wielu komentatorów[kto?] podkreślało, że najmocniejszą stroną greckiej jedenastki była żelazna dyscyplina i efektywna gra w defensywie. Nikopolidis, który przepuścił cztery gole, został wybrany do najlepszej jedenastki mistrzostw.

Przez kolejne cztery lata miał pewne miejsce w drużynie narodowej. Od 2 kwietnia 2003 (mecz eliminacji Euro 2004 z Irlandią Północną) do 16 października 2005 (spotkanie towarzyskie z Węgrami) rozegrał w niej wszystkie mecze w pełnym wymiarze czasowym. Brał udział w Pucharze Konfederacji 2005 (wszystkie mecze) oraz Euro 2008 (wszystkie mecze). Po tym ostatnim turnieju, na którym w trzech spotkaniach przepuścił pięć goli, postanowił zakończyć karierę reprezentacyjną.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Grecji 1990, 1991, 1995, 1996 i 2004, Puchar Grecji 1991, 1993, 1994, 1995 i 2004, Superpuchar Grecji 1993 i 1994 oraz półfinał Ligi Mistrzów 1995-1996 z Panathinaikosem Ateny
  • mistrzostwo Grecji 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 i 2011, Puchar Grecji 2005, 2006, 2008 i 2009 oraz Superpuchar Grecji 2007 z Olympiakosem Pireus

W reprezentacji Grecji od 1999 do 2008 roku rozegrał 90 meczów – mistrzostwo Europy 2004 udział w Pucharze Konfederacji 2005 (runda grupowa) i Euro 2008 (runda grupowa).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)
  • Profil w bazie Belfast Telegraph (ang.)