André Egli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
André Egli
Imię i nazwisko André Egli
Data i miejsce
urodzenia
8 maja 1958
Bäretswil, Szwajcaria 
Pozycja obrońca
Wzrost 183 cm
Masa ciała 79 kg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1977-1978
1978-1984
1984-1985
1985-1990
1990-1992
1992-1994
FC Amriswil
Grasshoppers Zurych
Borussia Dortmund
Grasshoppers Zurych
Neuchâtel Xamax
Servette Genewa
? (?)
177 (54)
31 (6)
159 (28)
52 (3)
38 (1)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1979-1994  Szwajcaria 77 (8)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1995-1999
1999-2001
2001-2002
2004
2006
FC Thun
FC Luzern
SV Waldhof Mannheim
FC Aarau
Busan I'Park
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 11 października 2008.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 11 października 2008.

André "Andy" Egli (ur. 8 maja 1958 w Bäretswil) – piłkarz szwajcarski grający na pozycji środkowego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 183 cm wzrostu, ważył 79 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę Egli rozpoczął w amatorskim klubie FC Amriswil. W 1978 roku przeszedł do Grasshoppers Zurych i zadebiutował w jego barwach w rozgrywkach pierwszej ligi szwajcarskiej. Już w swoim debiutanckim sezonie przebił się do pierwszej jedenastki "Koników Polnych". W 1982 roku został po raz pierwszy w karierze mistrzem Szwajcarii. Z kolei w 1983 roku zdobył zarówno Puchar Szwajcarii, jak i obronił mistrzostwo kraju.

Latem 1984 roku Egli przeszedł do niemieckiej Borussii Dortmund. W Bundeslidze zadebiutował 25 sierpnia w przegranym 1:2 domowym spotkaniu z Hamburger SV. Natomiast w listopadowym meczu z Eintrachtem Brunszwik (3:1) zdobył pierwszą bramkę dla klubu z Dortmundu. Łącznie w całym sezonie zaliczył 6 trafień, a Borussia zajmując 14. miejsce utrzymała się w Bundeslidze.

W 1985 roku Egli wrócił do Grasshoppers i w kolejnych sezonach nadal był podstawowym zawodnikiem tego klubu. W 1988 roku zdobył szwajcarski puchar, a osiągnięcie to powtórzył także w dwóch kolejnych sezonach. W 1990 roku został też po raz trzeci mistrzem kraju i po tym sukcesie odszedł z Grasshoppers, dla którego rozegrał łącznie 336 meczów i strzelił 82 bramki.

Latem 1990 Egli przeszedł do Neuchâtel Xamax. Spędził tam dwa lata, jednak nie osiągnął większych sukcesów. W 1992 roku został zawodnikiem Servette Genewa i w 1994 roku wywalczył mistrzostwo kraju. Po tym sukcesie zdecydował się zakończyć piłkarską karierę. Liczył sobie wówczas 36 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1978/79 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 28 7
1979/80 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 35 12
1980/81 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 26 7
1981/82 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 30 9
1982/83 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 27 12
1983/84 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 31 7
1984/85 Borussia Dortmund Niemcy  Bundesliga 31 6
1985/86 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 29 6
1986/87 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 29 10
1987/88 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 34 4
1988/89 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 31 1
1989/90 Grasshoppers Zurych Szwajcaria  Nationalliga A 36 7
1990/91 Neuchâtel Xamax Szwajcaria  Nationalliga A 35 3
1991/92 Neuchâtel Xamax Szwajcaria  Nationalliga A 17 0
1992/93 Servette Genewa Szwajcaria  Nationalliga A 23 0
1993/94 Servette Genewa Szwajcaria  Nationalliga A 15 1

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szwajcarii Egli zadebiutował 9 czerwca 1979 roku w wygranym 2:1 meczu eliminacji do Euro 80 z Islandią. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Roya Hodgsona do kadry na Mistrzostwa Świata w Stanach Zjednoczonych. Tam jednak był rezerwowym i nie rozegrał żadnego spotkania. Po raz ostatni w kadrze wystąpił w czerwcu tamtego roku w przegranym 0:1 sparingu z Włochami. Łącznie w drużynie narodowej rozegrał 77 spotkań i strzelił w nich 8 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery Egli został trenerem. W 1995 roku objął zespół FC Thun i w 1997 roku wywalczył z nim awans do drugiej ligi. W 1999 roku został szkoleniowcem FC Luzern, który prowadził przez dwa sezony nie osiągając większych sukcesów. W 2001 roku został zatrudniony na stanowisku trenera drugoligowego niemieckiego SV Waldhof Mannheim. W 2004 roku prowadził FC Aarau, a w 2006 południowokoreański Busan I'Park.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]