André Egli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
André Egli
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1958
Bäretswil
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1977–1978 FC Amriswil ? (?)
1978–1984 Grasshopper Club 177 (54)
1984–1985 Borussia Dortmund 31 (6)
1985–1990 Grasshopper Club 159 (28)
1990–1992 Neuchâtel Xamax 52 (3)
1992–1994 Servette FC 38 (1)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1979–1994  Szwajcaria 77 (8)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1995–1999 FC Thun
1999–2001 FC Luzern
2001–2002 SV Waldhof Mannheim
2004 FC Aarau
2006 Busan I'Park
  1. Aktualne na: 11 października 2008.
  2. Aktualne na: 11 października 2008.

André "Andy" Egli (ur. 8 maja 1958 w Bäretswil) – piłkarz szwajcarski grający na pozycji środkowego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 183 cm wzrostu, ważył 79 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę Egli rozpoczął w amatorskim klubie FC Amriswil. W 1978 roku przeszedł do Grasshopper Club i zadebiutował w jego barwach w rozgrywkach pierwszej ligi szwajcarskiej. Już w swoim debiutanckim sezonie przebił się do pierwszej jedenastki "Koników Polnych". W 1982 roku został po raz pierwszy w karierze mistrzem Szwajcarii. Z kolei w 1983 roku zdobył zarówno Puchar Szwajcarii, jak i obronił mistrzostwo kraju.

Latem 1984 roku Egli przeszedł do niemieckiej Borussii Dortmund. W Bundeslidze zadebiutował 25 sierpnia w przegranym 1:2 domowym spotkaniu z Hamburger SV. Natomiast w listopadowym meczu z Eintrachtem Brunszwik (3:1) zdobył pierwszą bramkę dla klubu z Dortmundu. Łącznie w całym sezonie zaliczył 6 trafień, a Borussia zajmując 14. miejsce utrzymała się w Bundeslidze.

W 1985 roku Egli wrócił do Grasshoppers i w kolejnych sezonach nadal był podstawowym zawodnikiem tego klubu. W 1988 roku zdobył szwajcarski puchar, a osiągnięcie to powtórzył także w dwóch kolejnych sezonach. W 1990 roku został też po raz trzeci mistrzem kraju i po tym sukcesie odszedł z Grasshoppers, dla którego rozegrał łącznie 336 meczów i strzelił 82 bramki.

Latem 1990 Egli przeszedł do Neuchâtel Xamax. Spędził tam dwa lata, jednak nie osiągnął większych sukcesów. W 1992 roku został zawodnikiem Servette FC i w 1994 roku wywalczył mistrzostwo kraju. Po tym sukcesie zdecydował się zakończyć piłkarską karierę. Liczył sobie wówczas 36 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1978/79 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 28 7
1979/80 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 35 12
1980/81 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 26 7
1981/82 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 30 9
1982/83 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 27 12
1983/84 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 31 7
1984/85 Borussia Dortmund Niemcy  Bundesliga 31 6
1985/86 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 29 6
1986/87 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 29 10
1987/88 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 34 4
1988/89 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 31 1
1989/90 Grasshopper Club Szwajcaria  Nationalliga A 36 7
1990/91 Neuchâtel Xamax Szwajcaria  Nationalliga A 35 3
1991/92 Neuchâtel Xamax Szwajcaria  Nationalliga A 17 0
1992/93 Servette FC Szwajcaria  Nationalliga A 23 0
1993/94 Servette FC Szwajcaria  Nationalliga A 15 1

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szwajcarii Egli zadebiutował 9 czerwca 1979 roku w wygranym 2:1 meczu eliminacji do Euro 80 z Islandią. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Roya Hodgsona do kadry na Mistrzostwa Świata w Stanach Zjednoczonych. Tam jednak był rezerwowym i nie rozegrał żadnego spotkania. Po raz ostatni w kadrze wystąpił w czerwcu tamtego roku w przegranym 0:1 sparingu z Włochami. Łącznie w drużynie narodowej rozegrał 77 spotkań i strzelił w nich 8 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery Egli został trenerem. W 1995 roku objął zespół FC Thun i w 1997 roku wywalczył z nim awans do drugiej ligi. W 1999 roku został szkoleniowcem FC Luzern, który prowadził przez dwa sezony nie osiągając większych sukcesów. W 2001 roku został zatrudniony na stanowisku trenera drugoligowego niemieckiego SV Waldhof Mannheim. W 2004 roku prowadził FC Aarau, a w 2006 południowokoreański Busan I'Park.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]