André Vauchez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

André Vauchez (ur. 24 lipca 1938 w Thionville) – francuski historyk mediewista.

Wykładowca Université de Paris X. Specjalizuje się w historii średniowiecznej duchowości.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • La spiritualité du Moyen Âge occidental VIII-XIII, Paris, Presses universitaires de France, 1975.
  • La sainteté en Occident aux derniers siècles du Moyen Âge (1198-1431), Rome, École française de Rome, 198 .
  • Les laïcs au Moyen Âge, Paris, Cerf, 1987.
  • Saints, prophètes et visionnaires : le pouvoir du surnaturel au Moyen Âge, Paris, Albin Michel, 1999.
  • François d'Assise, Paris, Fayard, 2009.
  • Les hérétiques au Moyen Âge. Suppôts de satan ou chrétiens dissidents ?, CNRS, 2014

prace redakcyjne

  • Histoire du christianisme, Paris, Desclée, t. IV, V, VI, 1990-1993.
  • Dictionnaire encyclopédique du Moyen Âge, Paris, Cerf, 2 vol., 1997-1998.
  • Christianisme : dictionnaire des temps, des lieux et des figures, Paris, Le Seuil, 2010.
  • Rome au Moyen Âge, Riveneuve éditions, 2010.
  • Prophètes et prophétisme, Payot, 2012.

Publikacje w języku polskim[edytuj]

  • Duchowość średniowiecza, przeł. Hanna Zaremska, Warszawa: "Marabut" 1996, 2004.
  • Biskupi, mnisi i cesarze 610-1054, red. t. Gilbert Dagron, Pierre Riché, André Vauchez, tł. Maria Żurowska et al., Warszawa: Wydawnictwo Krupski i S-ka 1999.
  • Ekspansja Kościoła rzymskiego 1054-1274, red. t. André Vauchez, tł. Jan Maria Kłoczowski et al., Warszawa: Wydawnictwo Krupski i S-ka 2001.

Bibliografia[edytuj]