Andrea Gardini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrea Gardini
Data i miejsce urodzenia 1 października 1965
Bagnacavallo, Włochy
Wzrost 202 cm
Pozycja Środkowy
Kariera
Reprezentacja Włochy 418 A
Kluby
Lata Klub


1993-1999
2000-2001
2002-2004
WłochyTartarini Bologna
WłochyMessaggero Rawenna
WłochySisley Volley
WłochyPiaggio Roma
WłochyDayton Modena
Kariera trenerska
Lata Klub
2011-2013
2014-2017
2017-
PolskaPolska (asystent)
PolskaIndykpol AZS Olsztyn
PolskaZAKSA Kędzierzyn-Koźle
Dorobek medalowy
Mistrzostwo świata(1990, 1994, 1998)
Mistrzostwo Europy(1989, 1993, 1995, 1999)
Igrzyska olimpijskie (1996 - srebro, 2000 - brąz)

Andrea Gardini (ur. 1 października 1965 w Bagnacavallo) – włoski siatkarz, występował na pozycji środkowego, 418-krotny reprezentant Włoch. Od sezonu 2017/2018 jest trenerem drużyny ZAKSA Kędzierzyn-Koźle.

Gardini to jeden z najbardziej utytułowanych graczy włoskiej siatkówki. Zdobywca 7 tytułów mistrza kraju z 4 różnymi klubami. Jest członkiem amerykańskiej galerii sław siatkarskich - Volleyball Hall of Fame[1].

Jego syn Davide Gardini, również jest siatkarzem i obecnie występuje w drużynie Club Italia.

Kariera[edytuj]

„Il Gardo” swoje pierwsze trofeum – Puchar Zdobywców Pucharu – wywalczył w roku 1987, z klubem Tartarini Bologna. Na początku lat 90., Gardini, grając dla Messaggero Ravenna, z amerykańskim duetem Steve Timmons i Karch Kiraly, został po raz pierwszy Mistrzem Włoch (1991) i podwójnym Klubowym Mistrzem Europy (1992 i 1993). Zdobywa również Puchar Włoch (1991) oraz Super Puchar Europy (1992). W latach 1993-1999, grając dla Sisley Treviso, u boku takich gwiazd jak Lorenzo Bernardi (tytuł Zawodnika Stulecia) Andrea Zorzi, Paolo Tofoli, Dmitri Fomin, Ron Zwerver, Pasquale Gravina czy Peter Blange, wywalczył 4 tytuły Mistrza Kraju (1994, 1996, 1998 i 1999), 2 tytuły Klubowego Mistrza Europy (1995, 1999), Puchar Zdobywców Pucharu (1994), SuperPuchar Europy (1994), Puchar Konfederacji i Super Puchar Włoch (oba w 1998). W roku 2000, grając dla stołecznego Piaggio Roma, wywalczył kolejny tytuł mistrza Włoch oraz Puchar Konfederacji. Swój ostatni tytuł mistrza kraju Gardini zdobył dwa lata później, w roku 2002, grając z takimi zawodnikami jak Andrea Giani czy Luca Cantagalli, w klubie Daytona Modena – odwiecznym rywalu Sisley Treviso.

Gardini był również filarem włoskiej siatkarskiej reprezentacji kraju. Zadebiutował w Aoście, 18 marca 1986 r., grając przeciwko Argentynie (Włochy wygrały ten mecz 3-2). Kapitanem reprezentacji Gardini był od 1992 r. Ciekawostką jest, iż swoją reprezentacyjną karierę zakończył również grając przeciwko Argentynie, w dniu swoich 35. urodzin, 1 października 2000 r., na Letniej Olimpiadzie w Sydney, w meczu o trzecie miejsce. W latach 90. został trzykrotnym mistrzem świata (1990, 1994, 1998), czterokrotnym mistrzem Europy (1989, 1993, 1995, 1999) i sześciokrotnym zdobywcą Ligi Światowej (1990, 1991, 1992, 1994, 1997 i 2000). Wywalczył również Gran Champions Cup (1993), World Super Four (1994), Puchar Świata (1995) oraz dwa medale olimpijskie: srebro w 1996 w Atlancie oraz brąz w 2000 w Sydney.

Po zakończeniu swojej kariery w roku 2004, Gardini powrócił do Modeny, gdzie objął funkcją dyrektora sportowego. Rolę tę piastował do sierpnia 2006 r.

Od momentu objęcia posady trenera reprezentacji Polski przez Andreę Anastasiego był jego asystentem (2011-2013). Obecnie trener AZS Indykpol Olsztyn, po rozwiązaniu umowy z Krzysztofem Stelmachem[potrzebny przypis].

Przypisy

  1. Volleyball Hall of Fame Honorees (ang.). [dostęp 2016-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-22)].