Andrea Nahles

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrea Nahles
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1970
Mendig
Przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Niemiec
Okres od 22 kwietnia 2018
do 3 czerwca 2019
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Olaf Scholz (p.o.)
Następca Malu Dreyer, Manuela Schwesig, Thorsten Schäfer-Gümbel (p.o.)
Minister pracy i spraw społecznych Niemiec
Okres od 17 grudnia 2013
do 28 września 2017
Przynależność polityczna SPD
Poprzednik Ursula von der Leyen
Następca Katarina Barley (p.o.)

Andrea Maria Nahles (ur. 20 czerwca 1970 w Mendig[1]) – niemiecka polityk, działaczka Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), w latach 2018–2019 przewodnicząca tego ugrupowania, posłanka do Bundestagu, od 2013 do 2017 minister pracy i spraw społecznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła studia z zakresu germanistyki i nauk politycznych na Uniwersytecie w Bonn[2]. Od końca lat 80 zaangażowana w działalność polityczną w ramach Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W 1989 organizowała struktury tej partii w Weiler. W 1993 została przewodniczącą młodzieżówki SPD Jusos w Nadrenii-Palatynacie, od 1995 do 1999 przewodniczyła federalnym strukturom tej organizacji. Podjęła także działalność w ramach organizacji związkowej IG Metall. W 2003 dołączyła do prezydium SPD, w latach 2007–2009 była wiceprzewodniczącą partii, a od 2009 do 2013 jej sekretarzem generalnym[1][2]. Identyfikowana z lewicowym skrzydłem partii, publicznie krytykowała program Agenda 2010, realizowany przez rząd Gerharda Schrödera[3].

W latach 1998–2002 po raz pierwszy sprawowała mandat posłanki do Bundestagu. Do niemieckiego parlamentu powróciła w 2005, uzyskując następnie reelekcję w wyborach w 2009, 2013[1] i 2017[4].

17 grudnia 2013 objęła urząd ministra pracy i spraw społecznych w trzecim rządzie Angeli Merkel[2]. 28 września 2017 odeszła z rządu w związku z wyborem na przewodniczącą frakcji socjaldemokratów w Bundestagu[5].

22 kwietnia 2018 została wybrana na przewodniczącą SPD[6]. Ustąpiła z tej funkcji po słabym wyniku partii w wyborach europejskich w maju 2019. 3 czerwca tegoż roku została zastąpiona przez trójkę wyznaczonych komisarzy[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Andrea Nahles (niem.). bundestag.de. [dostęp 2016-11-05].
  2. a b c Andrea Nahles: Federal Minister of Labour and Social Affairs (ang.). bundesregierung.de. [dostęp 2016-11-05].
  3. Andrea Nahles: Gottesgeschenk, Spalterin (niem.). spiegel.de, 1 listopada 2005. [dostęp 2017-11-17].
  4. Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen (niem.). bundeswahlleiter.de. [dostęp 2017-09-26].
  5. Barley soll Arbeitsministerium von Nahles mit übernehmen (niem.). rp-online.com, 27 września 2017. [dostęp 2017-11-17].
  6. Schwaches Ergebnis für Nahles – nur mit Mühe konnte sie lächeln (niem.). merkur.de, 22 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-22].
  7. Trio soll SPD kommissarisch führen (niem.). spiegel.de, 3 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-03].