Andrea Santacroce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrea Santacroce
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1655
Rzym
Data i miejsce śmierci 10 maja 1712
Rzym
biskup Viterbo
Okres sprawowania 1701–1712
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 16 kwietnia 1690
Kreacja kardynalska 14 listopada 1699
Innocenty XII
Kościół tytularny S. Maria del Popolo
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 kwietnia 1690
Konsekrator Domenico Maria Corsi
Współkonsekratorzy Giovanni Rasponi
Gianfrancesco Riccamonti

Andrea Santacroce (ur. 22 listopada 1655 w Rzymie, zm. 10 maja 1712 tamże) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 22 listopada 1655 roku w Rzymie, jako syn Scipione Santacroce i Ottavii Corsini[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał stopień doktora utroque iure[1]. Następnie został klerykiem i referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, a w latach 1682–1686 pełnił funkcję gubernatora Tivoli[1]. 12 grudnia 1689 roku został mianowany arcybiskupem tytularnym Seleucii i asystentem Tronu Papieskiego, otrzymując dyspensę z powodu nieosiągnięcia kanonicznego wieku 30 lat[1]. 27 lutego 1690 został nuncjuszem apostolskim w Polsce, a 16 kwietnia przyjął sakrę[2]. W lutym 1696 papież mianował go reprezentantem Stolicy Apostolskiej przy cesarzu, a trzy miesiące później zrezygnował z nuncjatury w Polsce[2]. 14 listopada 1699 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Maria del Popolo[2]. Na początku 1700 roku zrezygnował z funkcji dyplomatycznych, a rok później został biskupem Viterbo[2]. W latach 1707–1708 pełnił funkcję kamerlinga Kolegium Kardynalskiego[1]. Zmarł 10 maja 1712 roku w Rzymie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Andrea Santacroce (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-05-30].
  2. a b c d Andrea Santacroce (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-05-30].