Andreas Alamommo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andreas Alamommo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1998
Rovaniemi, Finlandia[1]
Klub Ounasvaaran Hiihtoseura
Debiut w PŚ 19 listopada 2017 w Wiśle (43. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 10 lutego 2019 w Lahti (29. miejsce)
Rekord życiowy 221,5 m na Letalnicy w Planicy (22 marca 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
srebro Vorarlberg 2015 drużynowo

Andreas Alamommo (ur. 23 grudnia 1998 w Rovaniemi) – fiński skoczek narciarski. Srebrny medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy w 2015 w konkursie drużynowym. Uczestnik Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016. Medalista zimowych i letnich mistrzostw kraju.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W oficjalnych zawodach rozgrywanych przez FIS zadebiutował w sierpniu 2013 roku podczas konkursów FIS Cup w Kuopio, gdzie w pierwszym konkursie został zdyskwalifikowany, a w drugim był 41. Punkty do klasyfikacji generalnej tego cyklu po raz pierwszy zdobył w tym samym miejscu rok później. Dzięki nim sezon 2014/2015 zakończył z dorobkiem 19 punktów, zajmując 159. miejsce w klasyfikacji indywidualnej tego cyklu. We wrześniu 2015 roku zajął najwyższe dotąd miejsca w zawodach tego cyklu, plasując się w rumuńskim Râșnovie na 4. i 5. pozycji[2].

Niedługo po zdobyciu pierwszych punktów w FIS Cup zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym. W tym samym mieście w sierpniu 2015 zdobył pierwsze punkty tego cyklu, w sumie gromadząc ich 26 i plasując się na 67. pozycji w klasyfikacji generalnej. Wcześniej, w grudniu 2014, zdobył także pierwsze punkty zimowego cyklu Pucharu Kontynentalnego, zdobywając w Renie 3 punkty, które pozwoliły mu zająć 133. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 2014/2015. W kolejnym sezonie (2015/2016) w zawodach tego cyklu zgromadził 46 punktów, zajmując 98. pozycję w klasyfikacji generalnej[2].

W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 2015/2016[2]. Początkowo miał wystartować w konkursie w Kuusamo[3], jednak po jego odwołaniu w zawodach najwyższej rangi zadebiutował w ostatniej części 64. Turnieju Czterech Skoczni[4], odpadając w kwalifikacjach w Bischofshofen. W sezonie 2015/2016 wystartował jeszcze w Lahti, gdzie także odpadł w kwalifikacjach[2]

Kilkukrotnie startował w juniorskich zawodach międzynarodowych rangi mistrzowskiej. W 2015 w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy zajął 6. pozycję w rywalizacji indywidualnej, a drużynowo zdobył srebrny medal, wraz z reprezentacją Finlandii, w której oprócz niego startowali Niko Kytösaho, Joni Markkanen i Niko Löytäinen. Rok później zajął 6. miejsce w konkursie indywidualnym skoczków podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016[2].

Ponadto dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata juniorów – w 2015 indywidualnie zajął 31. miejsce, a drużynowo uplasował się na 8. pozycji, a rok później powtórzył wynik w rywalizacji drużynowej, a indywidualnie został sklasyfikowany na 25. miejscu[2].

19 listopada 2017 w Wiśle zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 43. miejsce[5].

10 lutego 2019 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 29. pozycję w zawodach w Lahti[6].

Dwukrotnie zdobywał medale letnich mistrzostw Finlandii w konkursach drużynowych seniorów – w 2014 złoty (oprócz niego w drużynie Ounasvaaran Hiihtoseura skakali Juuso Heikkinen, Harri Olli i Sami Niemi)[7], a rok później srebrny (w drużynie skakali z nim Heikkinen, Olli i Anselmi Ilola)[8]. W styczniu 2016 zdobył także brązowy medal Mistrzostw Finlandii w Skokach Narciarskich 2016 w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[9].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 38. miejsce (K-98), 34. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 8. miejsce[a]

Starty A. Alamommo na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
38. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 94,0 m 91,3 pkt 168,0 pkt Andreas Wellinger
34. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 120,0 m 107,6 pkt 178,1 pkt Kamil Stoch
8. 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 117,0 m 115,5 m 790,4 pkt (192,1 pkt) 308,1 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck nie zakwalifikował się (K-120), 31. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 10. miejsce (K-120)[b]

Starty A. Alamommo na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 109,0 m 90,6 pkt Nie zakwalifikował się.
10. 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[b] 106,5 m 354,1 pkt (76,5 pkt) 633,4 pkt Niemcy
31. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 88,0 m 84,2 pkt 134,1 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 31. miejsce
2016 Rumunia Râșnov 25. miejsce
2017 Stany Zjednoczone Park City 12. miejsce
2018 Szwajcaria Kandersteg 7. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 8. miejsce[c]
2016 Rumunia Râșnov 8. miejsce[d]
2017 Stany Zjednoczone Park City 6. miejsce[e]
2018 Szwajcaria Kandersteg 6. miejsce[f]

Starty A. Alamommo na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 113,5 pkt 156,4 pkt Johann André Forfang
8. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[c] 94,0 m 93,5 m 769,5 pkt (201,4 pkt) 123,8 pkt Norwegia
25. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 88,5 m 208,5 pkt 40,5 pkt David Siegel
8. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[d] 87,5 m 78,5 m 707,9 pkt (181,4 pkt) 158,8 pkt Niemcy
12. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 92,0 m 91,5 m 242,1 pkt 21,1 pkt Viktor Polášek
6. 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[e] 85,5 m 87,5 m 802,1 pkt (221,3 pkt) 130,2 pkt Słowenia
7. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 93,5 m 257,8 pkt 33,6 pkt Marius Lindvik
6. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[f] 96,5 m 99,0 m 921,8 pkt (262,0 pkt) 146,7 pkt Niemcy

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns 6. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns srebrny medal[g]

Starty A. Alamommo na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 27 stycznia 2015 Austria Tschagguns Montafoner Schanzenzentrum K-97 HS-108 indywid. 89,0 m 92,5 m 235,3 pkt 36,0 pkt Niko Kytösaho
2.Silver medal with cup.svg 29 stycznia 2015 Austria Tschagguns Montafoner Schanzenzentrum K-97 HS-108 druż.[g] 101,5 m 100,5 m 1000,7 pkt (259,2 pkt) 29,7 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 73.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na 24 listopada 2019

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - q - - - - - - - - q - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS142 Engelberg HS142 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Pjongczang HS140 Pjongczang HS140 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
43 q q 32 35 q 49 - - - - - - - - 48 q - - - q - 0
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
q 62 q - - - - - - 46 49 43 43 q - - q q q 29 47 49 q q q q q - 2
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS 135 Predazzo HS 135 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 punkty
0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 59.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 77.
2019 57.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 46.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 59.
2019 41.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016 niesklasyfikowany
2017 48.
2018 79.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2018

2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - 36 - - 33 37 - - 0
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - 11 26 46 27 33
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
q - - - 32 29 - - - 2
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 133.
2015/2016 93.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 56.
2018/2019 68.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
45 37 28 - - 51 36 - - - - - - - - 32 42 - - - - - - - - - 3
Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
- - - 22 27 31 24 46 46 37 34 - - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowski HS106 Czajkowski HS106 punkty
- - - 44 - - - - - 45 - - - - - - - - - - 52 54 - - - - 43 46 - - 0
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowski HS140 punkty
- - - - 56 14 17 22 10 28 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 70
Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - 48 42 18 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 63
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Janne Ahonen, Andreas Alamommo, Jarkko Määttä, Antti Aalto
  2. a b Skład zespołu: Jarkko Määttä, Andreas Alamommo, Eetu Nousiainen, Antti Aalto
  3. a b Skład zespołu: Andreas Alamommo, Antti Aalto, Eetu Nousiainen, Juho Ojala
  4. a b Skład zespołu: Niko Kytösaho, Aapo Lehtinen, Eetu Nousiainen, Andreas Alamommo
  5. a b Skład zespołu: Niko Kytösaho, Eetu Nousiainen, Kalle Heikkinen, Andreas Alamommo
  6. a b Skład zespołu: Niko Löytäinen, Kalle Heikkinen, Jonne Veteläinen, Andreas Alamommo
  7. a b Skład zespołu: Andreas Alamommo, Niko Löytäinen, Joni Markkanen, Niko Kytösaho

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bischofshofen (AUT) Men's HS142 Extend start list (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-01-05].
  2. a b c d e f Adam Kwieciński: ALAMOMMO Andreas 1998.12.23 FIN. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2015-11-27].
  3. Dominik Formela: 10 Finów wystąpi w Ruce. skijumping.pl, 2015-11-23. [dostęp 2016-04-22].
  4. Daniel Ludwiński: Dwaj fińscy skoczkowie wracają do domu. Debiutant zastąpi doświadczonych kolegów. sportowefakty.wp.pl, 2016-01-01. [dostęp 2016-04-22].
  5. ALAMOMMO Andreas – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-19].
  6. ALAMOMMO Andreas – Athlete Information (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-02-10].
  7. Aleksandra Kruc: Sami Niemi i Ounasvaaran Hiihtoseura triumfują w mistrzostwach Finlandii. skokinarciarskie.pl, 2014-09-15. [dostęp 2015-11-27].
  8. Mäkihyppy Muovimäen Joukkue SM. vuokattievents.fi, 2015-09-19. [dostęp 2015-11-28].
  9. Adam Bucholz: Kytoesaho mistrzem Finlandii na normalnej skoczni, powrót Nieminena. skijumping.pl, 2016-01-30. [dostęp 2016-04-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]