Andreas Lowerdos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andreas Lowerdos
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1956
Patras
Zawód polityk, prawnik, nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet Arystotelesa w Salonikach

Andreas Lowerdos, grec. Ανδρέας Λοβέρδος (ur. 15 maja 1956 w Patras[1]) – grecki polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, parlamentarzysta, minister w różnych resortach.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Arystotelesa w Salonikach, kształcił się następnie z zakresu prawa europejskiego na Université Libre de Bruxelles. Doktoryzował się na macierzystej uczelni[1]. Jako nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Panteion w Atenach, gdzie został wykładowcą prawa konstytucyjnego. Podjął również praktykę w zawodzie adwokata w ramach stołecznej palestry. W latach 1996–1997 był sekretarzem generalnym ds. administracji publicznej w resorcie spraw wewnętrznych[2].

Zaangażował się w działalność polityczną, dołączając do Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego (PASOK)[2]. W 2000 po raz pierwszy wybrany do Parlamentu Hellenów w okręgu wyborczym Ateny B. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 2004, 2007, 2009, maju 2012 i czerwcu 2012[3].

Od stycznia 2002 do marca 2004 był wiceministrem spraw zagranicznych w rządzie Kostasa Simitisa. W październiku 2009 objął urząd ministra pracy i opieki społecznej w gabinecie Jorgosa Papandreu. We wrześniu 2010 przeszedł na stanowisko ministra zdrowia i solidarności społecznej, które zajmował do maja 2012 również w rządzie Lukasa Papadimosa[1]. W grudniu 2012 odszedł z PASOK-u, zakładając własne ugrupowanie[2], jednak grudniu 2014 powrócił do frakcji poselskiej swojej poprzedniej partii[3]. Wcześniej, w czerwcu 2014, premier Andonis Samaras powierzył mu funkcję ministra edukacji i spraw religijnych, którą pełnił do stycznia 2015[1]. W wyborach w tym samym miesiącu oraz we wrześniu 2015 Andreas Lowerdos utrzymywał mandat deputowanego na kolejne kadencje[2].

Przypisy

  1. a b c d Profil na stronie Parlamentu Hellenów (ang.). [dostęp 2016-09-17].
  2. a b c d Curriculum vitae (ang.). loverdos.gr. [dostęp 2016-09-17].
  3. a b Loverdos Andreas (ang.). hellenicparliament.gr. [dostęp 2016-09-17].