Andreas Seppi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andreas Seppi
Andreas Seppi
Andreas Seppi podczas Wimbledonu 2014
Państwo  Włochy
Miejsce zamieszkania Caldaro
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1984
Bolzano
Wzrost 191 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Massimo Sartori
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 18 (28 stycznia 2013)
Australian Open 4R (2013, 2015, 2017)
Roland Garros 4R (2012)
Wimbledon 4R (2013)
US Open 3R (2008, 2013, 2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 50 (14 kwietnia 2014)
Australian Open QF (2009)
Roland Garros 2R (2009, 2013, 2017)
Wimbledon 3R (2012)
US Open QF (2011)
Strona internetowa

Andreas Seppi (ur. 21 lutego 1984 w Bolzano) – włoski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj]

Karierę tenisową Włoch rozpoczął w 2002 roku.

Początkowo grywał w zawodach rangi ITF Men's Circuit. Pierwsze sukcesy w rozgrywkach z cyklu ATP Challenger Tour zaczął odnosić w roku 2008 kiedy to wygrał w lutym rozgrywki na kortach twardych w Bergamo. W turniejach rangi ATP World Tour Seppi swój pierwszy triumf odniósł w czerwcu 2011 roku w Eastbourne, na nawierzchni trawiastej. Spotkanie finałowe wygrał z Serbem Janko Tipsareviciem. Drugi triumf odniósł w maju 2012 roku na kortach ceglanych w Belgradzie, pokonując Francuza Benoîta Paire. Kolejne zwycięstwo w zawodowych rozgrywkach odniósł w październiku 2012 roku w Moskwie, gdzie w finale pokonał Brazylijczyka Thomaza Bellucciego. Ponadto Seppi jest finalistą 5 turniejów ATP World Tour.

W grze podwójnej Włoch zwyciężył raz, z Simonem Bolellim w Dubaju w 2016 roku. Ponadto Seppi jest finalistą 6 turniejów o kategorii ATP World Tour.

Od roku 2004 Seppi jest reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. Do końca lutego 2016 rozegrał dla zespołu 35 meczów – w singlu zwyciężył w 16 spotkaniach, natomiast w deblu wygrał 2 pojedynki.

Seppi 3 razy uczestniczył w igrzyskach olimpijskich. Zarówno w Pekinie (2008), Londynie (2012) jak i Rio de Janeiro (2016) dochodził do 2 rundy gry pojedynczej. W deblu odpadał z rywalizacji w 1 rundzie imprez w Pekinie i Londynie, a w Rio de Janeiro osiągnął ćwierćfinał. W Londynie wystąpił ponadto w konkurencji gry mieszanej, w której zakończył swój udział w 1 rundzie.

W rankingu gry pojedynczej Seppi najwyżej był na 18. miejscu (28 stycznia 2013), a w klasyfikacji gry podwójnej na 50. pozycji (14 kwietnia 2014).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (3–5)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 15 lipca 2007 Gstaad Ceglana Francja Paul-Henri Mathieu 7:6(1), 4:6, 5:7
Zwycięzca 1. 18 czerwca 2011 Eastbourne Trawiasta Serbia Janko Tipsarević 7:6(5), 3:6, 5:3 krecz
Zwycięzca 2. 6 maja 2012 Belgrad Ceglana Francja Benoît Paire 6:3, 6:2
Finalista 2. 23 czerwca 2012 Eastbourne Trawiasta Stany Zjednoczone Andy Roddick 3:6, 2:6
Finalista 3. 23 września 2012 Metz Twarda (hala) Francja Jo-Wilfried Tsonga 1:6, 2:6
Zwycięzca 3. 21 października 2012 Moskwa Twarda (hala) Brazylia Thomaz Bellucci 3:6, 7:6(3), 6:3
Finalista 4. 8 lutego 2015 Zagrzeb Twarda (hala) Hiszpania Guillermo García-López 6:7(4), 3:6
Finalista 5. 21 czerwca 2015 Halle Trawiasta Szwajcaria Roger Federer 6:7(1), 4:6

Gra podwójna (1–6)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 6 lutego 2006 Zagrzeb Dywanowa (hala) Włochy Davide Sanguinetti Czechy Jaroslav Levinský
Słowacja Michal Mertiňák
6:7(7), 1:6
Finalista 2. 18 lipca 2010 Båstad Ceglana Włochy Simone Vagnozzi Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
4:6, 5:7
Finalista 3. 10 października 2010 Tokio Twarda Rosja Dmitrij Tursunow Stany Zjednoczone Eric Butorac
Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer
3:6, 2:6
Finalista 4. 9 stycznia 2011 Ad-Dauha Twarda Włochy Daniele Bracciali Hiszpania Marc López
Hiszpania Rafael Nadal
3:6, 6:7(4)
Finalista 5. 18 czerwca 2011 Eastbourne Trawiasta Bułgaria Grigor Dimitrow Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
3:6, 3:6
Finalista 6. 6 października 2013 Pekin Twarda Włochy Fabio Fognini Białoruś Maks Mirny
Rumunia Horia Tecău
4:6, 2:6
Zwycięzca 1. 27 lutego 2016 Dubaj Twarda Włochy Simone Bolelli Hiszpania Feliciano López
Hiszpania Marc López
6:2, 3:6, 14–12

Bibliografia[edytuj]