Andreas Wenzel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andreas Wenzel
Andreas Wenzel
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1958
Planken, Liechtenstein
Klub Skiclub Schaan
Pierwsze punkty w PŚ 12.12 1976, Val d'Isère
(7. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 14.12 1977, Madonna di Campiglio
(3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Liechtenstein
Igrzyska Olimpijskie
Srebro Lake Placid 1980 Gigant
Brąz Sarajewo 1984 Gigant
Mistrzostwa świata
Złoto Ga-Pa 1978 Kombinacja
Srebro Ga-Pa 1978 Gigant
Srebro Lake Placid 1980 Gigant
Srebro Lake Placid 1980 Kombinacja
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1982/1983
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1984/1985
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1984/1985
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1980/1981
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1986/1987
Puchar Świata (Slalom gigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1977/1978
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1982/1983

Andreas Wenzel (ur. 18 marca 1958 w Planken) – narciarz alpejski z Liechtensteinu, dwukrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy w karierze Andreas Wenzel osiągał w latach 1970-1972, kiedy zwyciężał w zawodach Trofeo Topolino, w których startują dzieci poniżej 16 roku życia[1]. Kolejny sukces osiągnął w 1975 roku, kiedy podczas mistrzostw Europy juniorów w Mayrhofen wywalczył złoty medal w slalomie gigancie[2]. W 1976 roku, w wieku 17 lat, wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziesiąte miejsce w slalomie. Igrzyska w Innsbrucku były także mistrzostwami świata, jednak kombinację rozegrano tylko w ramach drugiej z tych imprez. W konkurencji tej Wenzel zajął piątą pozycję, tracąc do podium 10,01 punktu.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w grudniu 1976 roku. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 12 grudnia 1976 roku w Val d'Isère, zajmując siódme miejsce w gigancie. Na podium pierwszy raz stanął nieco ponad rok później, 14 grudnia 1977 roku w Madonna di Campiglio, gdzie był trzeci w gigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Szwed Ingemar Stenmark oraz Heini Hemmi ze Szwajcarii. Wkrótce odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu, 17 stycznia 1978 roku w Adelboden wygrywając giganta. W sezonie 1977/1978 w sumie sześć razy stawał na podium, odnosząc jeszcze jedno zwycięstwo: 5 marca 1978 roku w Waterville Valley ponownie był najlepszy w gigancie. Wyniki te dały mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Stenmarkiem i Philem Mahre z USA. W tym samym sezonie był też drugi za Szwedem w klasyfikacji giganta. W lutym 1978 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zdobywając dwa medale. Najpierw zajął drugie miejsce w gigancie, rozdzielając na podium Stenmarka i swego rodaka, Williego Frommelta. Trzy dni później osiągnął kolejny sukces, zwyciężając w kombinacji. Był to pierwszy w historii złoty medal mistrzostw świata w rywalizacji mężczyzn wywalczony przez reprezentanta Liechtensteinu.

Sezon 1978/1979 zaczął od zajęcia trzeciego miejsca w kombinacji 10 grudnia 1978 roku w Schladming. Następnie sześciokrotnie stawał na podium, jednak ani razu nie wygrał. Tym razem w klasyfikacji generalnej był szósty, a w klasyfikacji giganta zajął siódme miejsce. Najlepsze wyniki w rywalizacji pucharowej osiągnął w sezonie 1979/1980, kiedy wywalczył Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. W najlepszej trójce plasował się sześć razy, przy czym trzykrotnie zwyciężał: 12 stycznia 1980 roku w Lenggries wygrał kombinację, dzień później w Kitzbühel był najlepszy w slalomie, a 8 marca 1980 roku w Oberstaufen zwyciężył w gigancie. W klasyfikacji kombinacji był drugi, wśród slalomistów był czwarty, a w klasyfikacji giganta był ósmy. Wystartował wtedy również na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, zdobywając srebrny medal w gigancie. Po pierwszym przejeździe Wenzel znajdował się na prowadzeniu, z przewagą 0,14 sekundy nad Austriakiem Hansem Ennem. W drugim przejeździe uzyskał czwarty wynik, co dało mu drugi łączny czas. Ostatecznie stracił 0,75 sekundy do zwycięzcy, Ingemara Stenmarka, a brązowego medalistę, Hansa Enna wyprzedził o 1,02 sekundy. W rozgrywanej w ramach mistrzostw świata kombinacji wywalczył kolejny srebrny medal, plasując się za Philem Mahre, a przed Leonhardem Stockiem z Austrii.

Przez dwa kolejne lata plasował się poza podium klasyfikacji generalnej PŚ. W tym czasie łącznie sześć razy stanął na podium, odnosząc zaledwie jedno zwycięstwo: 4 stycznia 1981 roku w Ebnat-Kappel był najlepszy w kombinacji. Zarówno w sezonie 1980/1981, jak i w sezonie 1981/1982 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji kombinacji, w obu przypadkach przegrywając tylko z Philem Mahre. Z rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego mistrzostw świata w Schladming wrócił bez medalu. Wystąpił tam w slalomie, gigancie i kombinacji, jednak nie ukończył rywalizacji w żadnej z tych konkurencji.

Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł 28 lutego 1983 roku w Tärnaby, gdzie był najlepszy w slalomie. Ponadto jeszcze pięć razy stawał na podium, trzykrotnie w slalomie i dwukrotnie w kombinacji. W klasyfikacji generalnej sezonu 1982/1983 był trzeci za Phielm Mahre i Stenmarkiem, a w klasyfikacji slalomu wyprzedzili go Stenmatk oraz jego rodak, Stig Strand. Rok później Wenzel zgromadził większą ilość punktów i częściej zwyciężał: 2 grudnia 1983 roku w Kranjskiej Gorze wygrał slalom, 20 grudnia w Madonna di Campiglio i 17 stycznia 1984 roku w Parpan był najlepszy w kombinacji, a 29 stycznia 1984 roku w Garmisch-Partenkirchen zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej uplasował się jednak jedno miejsce niżej niż w poprzednim sezonie, zdobywając jednocześnie Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji kombinacji. Ostatni medal w karierze wywalczył podczas igrzysk olimpijskich w Sarajewie w lutym 1984 roku. Po pierwszym przejeździe giganta plasował się na drugim miejscu, tracąc 0,10 sekundy do prowadzącego Maxa Julena ze Szwajcarii. W drugim przejeździe uzyskał piąty wynik, w efekcie wyprzedził go jeszcze Jure Franko z Jugosławii. Ostatecznie zajął trzecie miejsce, tracąc 0,67 s do Julena i 0,34 s do Franko. Na tych samych igrzyskach wystartował także w slalomie, jednak nie ukończył już pierwszego przejazdu.

Ostatni raz na podium klasyfikacji generalnej stanął w sezonie 1984/1985, który ukończył na trzeciej pozycji. Tym razem lepsi okazali się reprezentujący Luksemburg Marc Girardelli oraz Szwajcar Pirmin Zurbriggen. Sześć razy plasował się w najlepszej trójce, w tym 17 grudnia 1984 roku w Madonna di Campiglio, 6 stycznia 1985 roku w La Mongie i 13 stycznia 1985 roku w Kitzbühel był najlepszy w kombinacji. Dało mu to drugie z rzędu zwycięstwo w klasyfikacji tej konkurencji, zajął także czwarte miejsce wśród slalomistów. Triumf w Kitzbühel był jego ostatnim pucharowym zwycięstwem. W tym samym roku wystąpił na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w kombinacji. Walkę o podium przegrał tam z Thomasem Bürglerem ze Szwajcarii. Startował tam również w gigancie i slalomie, jednak obu zawodów nie ukończył.

Startował jeszcze przez kolejne trzy lata, uzyskując jednak coraz słabsze wyniki. Jeszcze cztery razy stawał na podium, po raz ostatni w karierze dokonał tego 25 stycznia 1987 roku w Kitzbühel, gdzie był drugi w kombinacji. W klasyfikacji generalnej plasował się poza najlepszą dziesiątką, jednak w sezonie 1986/1987 zajął drugie miejsce za Zurbriggenem w klasyfikacji kombinacji. W 1987 roku startował na mistrzostwach świata w Crans-Montana, jednak nie ukończył żadnych zawodów. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując szóste miejsce w gigancie oraz dwunaste w supergigancie. W marcu 1988 roku zakończył karierę.

W latach 1978, 1980, 1983, 1984 i 1985 był wybierany sportowcem roku w Liechtensteinie[3]. W 1977 roku został mistrzem Szwajcarii w kombinacji, a rok później zwyciężył w slalomie. Od 2007 roku jest prezydentem Związku Narciarskiego Liechtensteinu.

Jego siostry: Hanni i Petra, szwagier Harti Weirather oraz siostrzenice: Tina Weirather i Jessica Walter również uprawiali narciarstwo alpejskie.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
28. 5 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +4,35 s Austria Franz Klammer
20. 10 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 3:26,97 min +9,28 s Szwajcaria Heini Hemmi
10. 14 lutego 1976 Austria Innsbruck Slalom 2:03,29 min +5,44 s Włochy Piero Gros
20. 14 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:45,50 min +4,21 s Austria Leonhard Stock
2.Silver medal.svg 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +0,75 s Szwecja Ingemar Stenmark
12. 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min +3,54 s Szwecja Ingemar Stenmark
3.Bronze medal.svg 14 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:41,18 min +0,57 s Szwajcaria Max Julen
DNF 19 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Slalom 1:39,41 min - Stany Zjednoczone Phil Mahre
12. 21 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:39,66 min +3,34 s Francja Franck Piccard
6. 25 lutego 1988 Kanada Calgary Gigant 2:06,37 min +2,66 s Włochy Alberto Tomba

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
28. 5 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +4,35 s Austria Franz Klammer
20. 10 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 3:26,97 min +9,28 s Szwajcaria Heini Hemmi
10. 14 lutego 1976 Austria Innsbruck Slalom 2:03,29 min +5,44 s Włochy Piero Gros
5. 14 lutego 1976 Austria Innsbruck Kombinacja 24,62 pkt +51,23 pkt Włochy Gustav Thöni
13. 29 stycznia 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Zjazd 2:04,12 min +2,55 s Austria Josef Walcher
2.Silver medal.svg 2 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 3:02,52 min +2,04 s Szwecja Ingemar Stenmark
18. 5 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:39,54 min +7,89 s Szwecja Ingemar Stenmark
1.Gold medal.svg 5 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Kombinacja 2732,34 pkt - -
20. 14 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:45,50 min +4,21 s Austria Leonhard Stock
2.Silver medal.svg 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +0,75 s Szwecja Ingemar Stenmark
2.Silver medal.svg 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Kombinacja 45,53 pkt +14,62 pkt Stany Zjednoczone Phil Mahre
DNF 3 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:38,80 min - Stany Zjednoczone Steve Mahre
DNF 5 lutego 1982 Austria Schladming Kombinacja 12,64 pkt - Francja Michel Vion
DNF 7 lutego 1982 Austria Schladming Slalom 1:48,48 min - Szwecja Ingemar Stenmark
4. 5 lutego 1985 Włochy Bormio Kombinacja 7,67 pkt +40,74 pkt Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
DNF 7 lutego 1985 Włochy Bormio Gigant 2:28,90 min - Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Markus Wasmeier
DNF 10 lutego 1985 Włochy Bormio Slalom 1:38,82 min - Szwecja Jonas Nilsson
DNF 1 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt - Luksemburg Marc Girardelli
DNF 2 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:19,93 min - Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
DNF 8 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:54,63 min - Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Frank Wörndl

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwajcaria Adelboden17 stycznia 1978 (gigant)
  2. Stany Zjednoczone Waterville Valley6 marca 1978 (gigant)
  3. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Lenggries12 stycznia 1980 (kombinacja)
  4. Austria Kitzbühel13 stycznia 1980 (slalom)
  5. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstaufen8 marca 1980 (gigant)
  6. Szwajcaria Ebnat-Kappel4 stycznia 1981 (kombinacja)
  7. Szwecja Tärnaby23 lutego 1983 (slalom)
  8. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Kranjska Gora2 grudnia 1983 (slalom)
  9. Włochy Madonna di Campiglio20 grudnia 1983 (kombinacja)
  10. Szwajcaria Parpan17 stycznia 1984 (kombinacja)
  11. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen29 stycznia 1984 (supergigant)
  12. Włochy Madonna di Campiglio17 grudnia 1984 (kombinacja)
  13. Francja Le Mongie6 stycznia 1985 (slalom)
  14. Austria Kitzbühel13 stycznia 1985 (kombinacja)
  • 14 zwycięstw (6 w kombinacji, 4 w slalomie, 3 w gigancie i 1 w supergigancie)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Madonna di Campiglio14 grudnia 1977 (gigant) – 3. miejsce
  2. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel - 8 stycznia 1978 (gigant) – 3. miejsce
  3. Austria Kitzbühel - 22 stycznia 1978 (slalom) – 3. miejsce
  4. Szwajcaria Arosa - 18 marca 1978 (gigant) – 2. miejsce
  5. Austria Schladming - 10 grudnia 1978 (kombinacja) – 3. miejsce
  6. Szwajcaria Crans-Montana - 15 stycznia 1979 (slalom) – 2. miejsce
  7. Szwajcaria Crans-Montana - 15 stycznia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  8. Szwajcaria Adelboden - 16 stycznia 1979 (gigant) – 2. miejsce
  9. Austria Kitzbühel - 21 stycznia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  10. Austria Steinach - 23 stycznia 1979 (gigant) – 3. miejsce
  11. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen - 28 stycznia 1979 (gigant) – 3. miejsce
  12. Włochy Madonna di Campiglio16 grudnia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  13. Stany Zjednoczone Waterville Valley26 lutego 1980 (gigant) – 2. miejsce
  14. Francja Chamonix - 4 marca 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
  15. Włochy Madonna di Campiglio14 grudnia 1980 (kombinacja) – 3. miejsce
  16. Francja Morzine - 10 stycznia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce
  17. Włochy Aprica8 grudnia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
  18. Włochy Madonna di Campiglio12 grudnia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
  19. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Bad Wiessee - 15 stycznia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce
  20. Szwajcaria Parpan - 4 stycznia 1983 (slalom) – 3. miejsce
  21. Austria Sankt Anton6 lutego 1983 (slalom) – 2. miejsce
  22. Austria Sankt Anton6 lutego 1983 (kombinacja) – 2. miejsce
  23. Francja Morzine - 11 lutego 1983 (kombinacja) – 2. miejsce
  24. Japonia Furano - 20 marca 1983 (slalom) – 2. miejsce
  25. Szwajcaria Parpan - 16 stycznia 1984 (slalom) – 3. miejsce
  26. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen - 29 stycznia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
  27. Włochy Madonna di Campiglio16 grudnia 1984 (slalom) – 2. miejsce
  28. Francja Puy-Saint-Vincent - 11 stycznia 1985 (kombinacja) – 3. miejsce
  29. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen - 27 stycznia 1985 (supergigant) – 2. miejsce
  30. Austria Kitzbühel - 19 stycznia 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
  31. Austria Kitzbühel - 19 stycznia 1986 (slalom) – 3. miejsce
  32. Szwajcaria Wengen - 21 lutego 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
  33. Austria Kitzbühel - 25 stycznia 1987 (kombinacja) – 2. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]