Andrej Babiš

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrej Babiš
A Babiš Praha 2015.JPG
Data i miejsce urodzenia 5 września 1954
Bratysława
Minister finansów Czech
Okres od 29 stycznia 2014
do 24 maja 2017
Przynależność polityczna ANO 2011
Poprzednik Jan Fischer
Następca Ivan Pilný

Andrej Babiš (ur. 5 września 1954 w Bratysławie[1]) – czeski przedsiębiorca słowackiego pochodzenia, twórca i właściciel koncernu Agrofert, założyciel partii ANO 2011, od 2014 do 2017 pierwszy wicepremier i minister finansów.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Bratysławie[1]. Pracował w przedsiębiorstwie chemicznym Petrimex, kontrolowanej przez władze komunistyczne centrali handlu zagranicznego[2]. W drugiej połowie lat 80. był przedstawicielem tej firmy w Maroku. Powrócił do kraju, w 1994 po przejęciu części przedsiębiorstwa założył prywatny koncern Agrofert[1], specjalizujący się branży żywnościowej, rolnej i handlowej. Skupując i przejmując kolejne firmy, doprowadził do powstania holdingu obejmującego ponad 250 podmiotów gospodarczych, utrzymując nad nim kontrolę[3]. „Forbes” w 2013 umieścił go na 736. miejscu listy najbogatszych ludzi na świecie (na 2. miejscu w Czechach), szacując jego majątek na 2 miliardy dolarów[4].

W 2012 zarejestrował partię polityczną o nazwie ANO 2011, głoszącą hasła walki z korupcją i uzdrowienia systemu politycznego, deklarując udział w wyborach parlamentarnych. Rozwój działalności partii zbiegł z nabyciem przez Agrofert grupy mediowej MAFRA, wydającej m.in. jeden z największych czeskich dzienników „Mladá fronta Dnes[5]. Przejął tym samym kontrolę nad największą w kraju grupą medialną, w skład której weszły także „Lidové noviny”. Wielokrotnie zarzucano mu wykorzystywanie mediów w działalności politycznej[3]. W wyborach w 2013 kierowane przez niego ugrupowanie zajęło drugie miejsce, wprowadzając do Izby Poselskiej 47 swoich przedstawicieli[6]. Andrej Babiš uzyskał jeden z mandatów poselskich przypadających jego ugrupowaniu.

29 stycznia 2014 został pierwszym wicepremierem oraz ministrem finansów w koalicyjnym rządzie Bohuslava Sobotki[7]. W 2016 czeski parlament przyjął ustawę o konflikcie interesów, zgodnie z którą członkowie rządu nie mogą być właścicielami mediów, a należące do nich przedsiębiorstwa wszelkich branż nie mogą ubiegać się o dotacje państwowe czy zamówienia publiczne. Ustawa została poparta przez wszystkie ugrupowania z wyjątkiem ANO, jej wejście w życie przewidziano na 2017[3].

W 2017 doszło do dalszych sporów między koalicjantami na tle zarzutów o konflikt interesów Andreja Babiša. Ostatecznie 24 maja 2017 lider ANO 2011 odszedł z rządu[8]. W październiku 2017 przedstawiono mu zarzuty defraudacji subsydiów unijnych[9]. Jego partia zwyciężyła w wyborach parlamentarnych w tym samym miesiącu, otrzymując 29,6% głosów i 78 mandatów[10]. Andrej Babiš po raz drugi został wówczas wybrany do Izby Poselskiej[11].

Przypisy

  1. a b c Andrej Babiš (cz.). financninoviny.cz, 24 czerwca 2013. [dostęp 2013-10-14].
  2. Zemědělství Andrej Babiš ovládl s několika akciemi. Ovládne politiku s pár tisíci podporovatelů? (cz.). e15.cz, 1 grudnia 2011. [dostęp 2013-10-14].
  3. a b c Luboš Palata: Czechy: wszyscy przeciw miliarderowi. wyborcza.pl, 19 września 2016. [dostęp 2016-09-21].
  4. Andrej Babis (ang.). forbes.com. [dostęp 2013-10-14].
  5. Babiš's purchase of Mafra raises questions of motives (ang.). „The Prague Post”, 3 lipca 2013. [dostęp 2013-10-14].
  6. Volby do Poslanecké sněmovny Parlamentu České republiky konané ve dnech 25.10. – 26.10.2013 (cz.). volby.cz. [dostęp 2013-10-26].
  7. Zeman jmenoval Sobotkovu vládu. Utahoval si z textu jeho návrhu (cz.). idnes.cz, 29 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-29].
  8. Zeman jmenoval Pilného novým ministrem financí a chválil Babiše (cz.). idnes.cz, 24 maja 2017. [dostęp 2017-05-24].
  9. Czech election front-runner charged with subsidy fraud (ang.). politico.eu, 9 października 2017. [dostęp 2017-10-23].
  10. Volby 2017: Výsledky voleb v České republice (cz.). idnes.cz. [dostęp 2017-10-22].
  11. Volby 2017: Rozdělení mandátů a zvolení poslanci (cz.). idnes.cz. [dostęp 2017-10-22].