Andrew Fielding Huxley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrew Huxley w Trinity College, Cambridge, lipiec 2005

Sir Andrew Fielding Huxley (ur. 22 listopada 1917 w Londynie, zm. 30 maja 2012) – angielski fizjolog i biofizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1963 roku, którą otrzymał wraz z Alanem Lloyd Hodgkinem. Hodgkin i Huxley podzielili się tą nagrodą z Johnem Carew Ecclesem, który badał zagadnienia związane z synapsami. Na podstawie osiągniętych wyników badań Hodgkin i Huxley wysunęli hipotezę kanałów jonowych, które zostały wyizolowane dekady później.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Huxley jest synem pisarza i edytora Leonarda Huxleya i jego drugiej żony Rosalind Bruce, przyrodnim bratem pisarza Aldousa Huxleya i biologa Juliana Huxleya oraz wnukiem biologa T. H. Huxleya. W 1947 roku poślubił Jocelyn Richenda Gammell Pease {1925-2003), córkę genetyka Michaela Pease i jego żony Helen Bowen Wedgwood. Mieli jednego syna i pięć córek.

Huxley został wybrany członkiem Londyńskiego Towarzystwa Królewskiego 17 marca 1955. Został nobilitowany przez królową Elżbietę II 12 listopada 1974. W 1998 nadano mu tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze[1].

Przypisy