Andriej Kobiakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andriej Kobiakow
Андрэй Уладзіміравіч Кабякоў
Andrei Kobjakow, Belarus Vize-Ministerpräsident 2.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1960
Moskwa
Premier Republiki Białorusi
Okres od 27 grudnia 2014
do 18 sierpnia 2018
Poprzednik Michaił Miasnikowicz
Następca Siarhiej Rumas
Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Republiki Białorusi w Federacji Rosyjskiej
Okres od 8 listopada 2011
do 27 grudnia 2014
Przynależność polityczna bezpartyjny
Zastępca Przewodniczącego Rady Ministrów Republiki Białorusi
Okres od 2000
do 2002
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres od grudnia 2003
do 27 grudnia 2010
Minister gospodarki Republiki Białorusi
Okres od 3 lipca 2002
do 24 grudnia 2003
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Uładzimir Szymau
Następca Mikałaj Zajczanka
Zastępca Kierownika Administracji Prezydenta Republiki Białorusi
Okres od 28 grudnia 2010
do 8 listopada 2011
Przynależność polityczna bezpartyjny
Przewodniczący Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi
Okres od 2 grudnia 1998
do 2000
Odznaczenia
Order Honoru (Białoruś)

Andriej Władimirowicz Kobiakow (ros. Андрей Владимирович Кобяков, biał. Андрэй Уладзіміравіч Кабякоў[a], Andrej Uładzimirawicz Kabiakou; ur. 21 listopada 1960 w Moskwie) – białoruski polityk narodowości rosyjskiej, w latach 1998–2000 przewodniczący Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi, w latach 2002–2003 minister gospodarki, w latach 2000–2002 i 2003–2010 zastępca premiera, w latach 2011-2014 – ambasador Białorusi w Federacji Rosyjskiej, w latach 2014–2018 premier Republiki Białorusi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1960 roku w Moskwie, w Rosyjskiej FSRR, ZSRR[1]. Jego ojciec pochodził spod Tuły i był pilotem myśliwców, matka pochodziła z miasta Puszkin (obecnie część Petersburga). W wieku trzech lat przeprowadził się wraz z rodziną na Białoruś, gdzie mieszkał do 16 roku życia. Skończył szkołę w Mińsku[2]. W 1983 roku, po 5,5 roku studiów, ukończył Moskiewski Instytut Lotniczy im. S. Ordżonikidze, w 1991 roku – Białoruski Państwowy Instytut Gospodarki Narodowej im. Kujbyszewa. W latach 1989–1991 był słuchaczem Mińskiego Instytutu Politologii i Zarządzania Społecznego Komunistycznej Partii Białorusi (KPB). Posiada wykształcenie inżyniera mechanika, ekonomisty, politologa, wykładowcy dyscyplin społeczno-politycznych[1].

W latach 1985–1988 pracował jako starszy mistrz, zastępca kierownika wydziału, zastępca kierownika produkcji montażowej Zakładu „Diaprojektor” w Rohaczowie. W latach 1988–1989 był instruktorem działu organizacyjnego Rohaczewskiego Komitetu Miejskiego KPB. W latach 1991–1992 pełnił funkcję kierownika działu planowo-ekonomicznego Zakładu „Diaprojektor”, a w latach 1992–1995 – zastępcy dyrektora ds. ekonomiki tego przedsiębiorstwa[1].

W latach 1995–1996 pracował jako zastępca kierownika Służby Kontroli Prezydenta Republiki Białorusi. W latach 1996–1998 był zastępcą przewodniczącego Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi. Od czerwca 1998 roku pełnił funkcję prezesa Białoruskiego Państwowego Koncernu Produkcji i Sprzedaży Towarów Przemysłu Lekkiego. Od 2 grudnia 1998 do 2000 roku był Przewodniczącym Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi[1]. 6 października 2000 roku wyznaczono go na przedstawiciela państwa w spółce „Biełpromstrojbank”. Od 2000 roku pełnił funkcję zastępcy premiera Republiki Białorusi. W styczniu 2001 roku otrzymał zadanie stworzenia komisji zajmującej się kontrolą operacyjną nad przychodami budżetu państwa w 2001 roku. Zgodnie z Konstytucją 21 września 2001 roku Rada Ministrów złożyła dymisję, ale już 24 września Andriej Kobiakow został ponownie wyznaczony przez prezydenta na stanowisko zastępcy premiera. Od 3 lipca 2002 do 24 grudnia 2003 roku był ministrem gospodarki. Od grudnia 2003 ponownie pełnił funkcję zastępcy premiera. 20 lutego 2004 roku ponownie został przedstawicielem państwa w „Biełpromstrojbanku”[3]. 27 grudnia 2010 roku, zgodnie z Konstytucją, wraz z całym rządem złożył dymisję ze stanowiska zastępcy premiera[4]. 28 grudnia 2010 roku został mianowany zastępcą kierownika Administracji Prezydenta Białorusi[5]. 8 listopada 2011 roku został zwolniony z tego stanowiska i mianowany Nadzwyczajnym i Pełnomocnym Ambasadorem Republiki Białorusi w Federacji Rosyjskiej, a jednocześnie Stałym Przedstawicielem Republiki Białorusi przy Eurazjatyckiej Wspólnocie Gospodarczej[6]. 27 grudnia 2014 roku został premierem Białorusi[7]. Został zdymisjonowany z tej funkcji przez prezydenta Białorusi 18 sierpnia 2018 roku.

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Andriej Kobiakow, pomimo że jest urzędnikiem Republiki Białorusi i reprezentuje ją poza jej granicami, deklaruje, że za swoją ojczyznę uważa Rosję[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Andriej Kobiakow jest żonaty z kobietą pochodzącą z Moskwy, ma córkę i syna[3][2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Андрэй Уладзімеравіч Кабякоў (czyt. Andrej Uładzimierawicz Kabiakou).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.