Andriej Kurajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Andriej Kurajew (teolog))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andriej Kurajew
Андрей Кураев
protodiakon
Ilustracja
W Tule w 2007
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1963
Moskwa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia moskiewska miejska
Diakonat 8 lipca 1990
Strona internetowa

Andriej Kurajew (ur. 15 lutego 1963 w Moskwie) – rosyjski duchowny prawosławny, teolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Wychował się w całkowicie ateistycznej rodzinie. Kilka lat dzieciństwa spędził w Pradze, następnie wrócił do rodzinnej Moskwy. Do momentu podjęcia studiów był przekonanym ateistą. Dopiero w czasie nauki stopniowo stał się człowiekiem wierzącym, zaś jesienią 1982 przyjął chrzest[1].

Ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Moskiewskiego w katedrze historii i teorii ateizmu naukowego, po czym kontynuował studia w aspiranturze. W 1985 przeszedł do pracy na Moskiewskiej Akademii Duchownej. Wykształcenie teologiczne średnie uzyskał w seminarium duchownym w Moskwie w 1988, następnie wyjechał na dwa lata do Rumunii i tam kontynuował naukę teologii w Instytucie Teologicznym[2]. Jego wyjazd nastąpił po tym, gdy w czasie publicznej dyskusji w Instytucie Pedagogicznym w Kołomnie pokonał na argumenty zwolenników ateizmu. W Rumunii został wyświęcony na diakona[1].

Moskiewską Akademię Duchowną ukończył w 1992. Od 1990 do 1993 był także referentem patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II[2].

Teolog i duchowny[edytuj | edytuj kod]

W 1993 został dziekanem wydziału filozoficzno-teologicznego Rosyjskiego Uniwersytetu Prawosławnego św. Jana Teologa. Funkcję tę sprawował przez trzy lata. W tym czasie obronił dysertację kandydacką w dziedzinie nauk filozoficznych w Instytucie Filozofii Rosyjskiej Akademii Nauk (1994) oraz w dziedzinie nauk teologicznych w Moskiewskiej Akademii Duchownej (1995)[2]. W 1997 został profesorem w Prawosławnym Instytucie Teologicznym św. Tichona, przekształconym następnie w państwowy uniwersytet prawosławny[2]. W 1996 otrzymał tytuł profesora teologii[2].

W 2009 został mianowany protodiakonem i nagrodzony prawem noszenia kamiławki[2]. Służy w cerkwi św. Michała Archanioła w Moskwie[2].

W latach 2004–2013 był wykładowcą Moskiewskiej Akademii Duchownej oraz członkiem komisji biblijno-teologicznej przy Świętym Synodzie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[2].

Pracuje naukowo w katedrze filozofii religii i religioznawstwa, na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Moskiewskiego[2]. Jest członkiem rady ekspercko-konsultacyjnej ds. wolności sumienia przy Komitecie Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej ds. organizacji społecznych i związków wyznaniowych[2]. Jest autorem szeregu artykułów prasowych[1] oraz popularnego bloga, na którym wielokrotnie wyrażał poglądy odmienne od oficjalnego stanowiska Cerkwi Rosyjskiej[3].

Usunięcie z Moskiewskiej Akademii Duchownej[edytuj | edytuj kod]

Z pracy na Moskiewskiej Akademii Duchownej został zwolniony w końcu 2013. Jako oficjalną przyczynę podano „skandaliczny i prowokacyjny” charakter, jaki niekiedy przybiera jego działalność publiczna i wypowiedzi na tematy związane z Cerkwią w mediach oraz na prywatnym blogu[4]. Według samego Kurajewa prawdziwą przyczyną pozbawienia go stanowiska było ujawnienie nadużyć w seminarium duchownym w Kazaniu, gdzie jeden z prorektorów dopuszczał się przestępstw seksualnych względem kleryków[5]. Stwierdził, że pozostaje prawosławnym chrześcijaninem i traktuje patriarchę moskiewskiego i całej Rusi Cyryla jak kanonicznego zwierzchnika Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, nadal jednak uważa obecne stanowisko Cerkwi Rosyjskiej w sprawach społeczno-politycznych za teologicznie błędne[4].

Twierdzi, iż w Rosyjskim Kościele Prawosławnym istnieje silne lobby homoseksualne, odmawiał jednak wskazania konkretnych nazwisk hierarchów z powodu braku rozstrzygających dowodów[6].

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Krytykował udział w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 2009 znacznej liczby świeckich delegatów niebędących zaangażowanymi wyznawcami prawosławia, lecz zamożnymi biznesmenami lub urzędnikami państwowymi[7].

W 2008 bronił autentyczności cudu Świętego Ognia[8]. Następnie wycofał się z tego stanowiska i powołując się na treść wywiadu udzielonego przez patriarchę jerozolimskiego Teofila III stwierdził, że Święty Ogień jest jedynie symbolem i jego pojawianie się nie ma nadprzyrodzonych przyczyn[9].

Po wydarzeniach z 21 lutego 2012, gdy pięć performerek z grupy Pussy Riot w moskiewskim soborze Chrystusa Zbawiciela odśpiewało „punkową modlitwę” Bogurodzico, przegoń Putina, Andriej Kurajew wzywał do rezygnacji z wymierzania im kary. Powoływał się na fakt, iż występ Pussy Riot miał miejsce w czasie maslenicy, gdy tradycyjnie w cerkwiach zezwalano na wygłupy[10].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

14 grudnia 2006 r. przyznano Andriejowi Kurajewemu nagrodę imienia św. Adama Chmielowskiego (Brata Alberta) za wieloletnią działalność misyjną na terenie byłego Związku Radzieckiego[11][12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ałła Matreńczyk. Diakon Kurajew człowiekiem roku. „Przegląd Prawosławny”. 5 (251), maj 2006. 
  2. a b c d e f g h i j Андрей Кураев, протодиакон
  3. Уволенный из академии Кураев объяснил высказывания, стоившие ему должности. Протодиакон Андрей Кураев, по его словам, выступает против радикальных изменений в церкви
  4. a b Протодиакон Андрей Кураев: Остаюсь верующим православным христианином
  5. ДОКУМЕНТ: Торжество голубого лобби? Протодиакон Андрей Кураев прокомментировал собственное исключение из МДА
  6. МОНИТОРИНГ СМИ: 7 вопросов Отцу Андрею Кураеву, протодиакону. О гомосексуальном скандале в РПЦ МП
  7. W. Radziwinowicz, Sponsorzy pomogą wybrać patriarchę rosyjskiej Cerkwi
  8. Hiob (Gumierow), Благодатный огонь: величие чуда и бессилие скептиков
  9. Споры вокруг Благодатного огня
  10. Wacław Radziwinowicz: Nie będziesz brał imienia Putina nadaremno. Gazeta Wyborcza, 2012-03-23. [dostęp 2014-02-20].
  11. Nagroda br. Alberta dla Andrieja Kurajewa. Serwis informacyjny Opoka, 16.12.2006. [dostęp 2014-02-24].
  12. Warszawa: prawosławny duchowny laureatem Nagrody św. Alberta. Radio Watykańskie, 2006-12-16 17:24:11. [dostęp 2014-02-24].